ไม่อนุญาตให้สแกนหนังสือ หรือคัดลอกเนื้อหาส่วนใดส่วนหนึ่งของหนังสือ เว้นแต่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของหนังสือเท่านั้น นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องที่สมมติขึ้น ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องจริงแต่อย่างใด ชื่อบุคคล และสถานที่ที่ปรากฏในเนื้อเรื่อง ไม่มีเจตนา อ้างอิงหรือก่อให้เกิดความเสียหายใดๆ ………. นิยายเรื่องนี้… ไม่มีแก่นสารสารัตถะอะไรนักหนา ทั้งเรื่องขับเคลื่อนด้วยอารมณ์อันมืดดำของมนุษย์ ดำเนินเรื่องด้วยตัณหาราคะสุดร้อนแรง ท่านใดที่ไม่ชอบโปรดหลีกเลี่ยง *เราเตือนท่านแล้ว* ขย่มรักเพื่อนพ่อ (เพื่อนพ่อหนูขอขย่ม) สิงหาคม พุทธศักราช 2564 เวลาประมาณสี่ทุ่ม ภายในห้องคาราโอเกะของร้านอาหารชื่อดังแห่งหนึ่งในอำเภอหัวหิน “วันนี้เพิ่งมีเด็กใหม่เข้ามาค่ะ… สนใจไหมคะเสี่ยเดี๋ยวเจ๊จะเรียกมาให้… รับรองว่ายังสดยังซิง… ” เจ๊ ‘หลิน’ สาวใหญ่วัยสี่สิบ ผิวขาว เรือนร่างอวบอัด หน้าอกภูเขาไฟบั้นท้ายดินระเบิด เจ้าของร้านอาหารและคาราโอเกาะชื่อดังที่นักท่องราตรีรู้ดีว่าธุรกิจนี้เป็นแค่เพียงฉากบังหน้า เพราะว่าเบื้องหลัง… หล่อนคือแม่เล้าที่คอยหาเด็กสาวไว้บริการบรรดาอาเสี่ยเงินหนา เอ่ยถามกับ ‘เสี่ยรุตน์’ หรือชื่อจริงว่า ‘วิศรุตน์’ เป็นเจ้าของบริษัทรับเหมาก่อสร้างรายใหญ่ เคยชนะประมูลงานก่อสร้างของภาครัฐและเอกชนมาแล้วมากมาย กิจการรุ่งเรืองขึ้นทุกวันจนฐานะร่ำรวยเข้าขั้นเศรษฐี ตอนนี้เสี่ยรุตน์หันมาสร้างบ้านจัดสรรขายเอง มีหลายโครงการทั้งในหัวหิน ชะอำ และจังหวัดท่องเที่ยวชื่อดังหลายแห่ง “ไม่ดีกว่า… ผมกำลังจะกลับแล้ว… ” เสี่ยรุตน์หันมากล่าวกับเจ้าของร้าน… วันนี้เสี่ยรุตน์พาพนักงานในแผนกเซลล์ขายบ้านจัดสรรของโครงการร่วมสิบคนมาเลี้ยงฉลองยอดขายที่ได้เกินเป้า หลังจากนั่งมองจอโปรเจคเตอร์รายงานสรุปการขายของทีมงานที่นำมาพรีเซนต์ เสี่ยรุตน์ก็ออกมานั่งอยู่ในห้องเล็กๆ ที่อยู่ติดกัน ปล่อยให้พนักงานได้ดื่มกินและร้องคาราโอเกะกันอย่างสนุกสนานเต็มที่ หลังจากทำงานกันอย่างหนักเพื่อดันยอดขายให้ได้ตรงตามเป้าที่ตั้งไว้ “จะรีบกลับไปไหนคะเสี่ย… นานๆ จะแวะมา เดี๋ยวหลินเรียกเด็กมาให้นะคะ คนนี้ไม่ธรรมดาค่ะ” เจ๊หลินเจ้าของร้านไม่อยากให้เสี่ยรุตน์รีบกลับ เพราะว่าปกติเสี่ยรุตน์ไม่ใช่คนชอบเที่ยวกลางคืน “ไม่เป็นไร… ” เสี่ยปฏิเสธ “อุ๊ย… ลองดูก่อนนะคะ รับรองว่าเสี่ยจะไม่ผิดหวังอย่างแน่นอน เชื่อเถอะว่าเห็นแล้วจะต้องชอบ” เจ๊หลินคอนเฟิร์มเด็กใหม่ของร้านที่วันนี้มาเริ่มงานสดๆ ร้อนๆ เสี่ยรุตน์ทำท่าว่าจะยกมือห้าม… แต่ไม่ทัน… เจ๊หลินรีบก้าวยาวๆ ออกไปจากห้อง ไม่นานก็กลับมาพร้อมกับหญิงสาวใบหน้าสะสวยสะดุดตา “มาแล้วค่ะ… คนนี้ชื่อ ‘น้ำหวาน’ ค่ะ… ” เสี่ยรุตน์ตะลึงมองหญิงสาวที่เจ๊หลินแนะนำ หล่อนมีรูปโฉมสะสวยสะดุดตา ใบหน้ารูปไข่ จมูกโด่งเป็นสัน ดวงตาคมประกาย ผมสีดำเป็นมันขลับราวกับเส้นไหม ยาวสลวยลงมาถึงกลางหลัง ผิวพรรณนวลเนียนเปล่งปลั่งไปด้วยเลือดเนื้อของวัยสาวสะพรั่ง ทำเอาเสี่ยรุตน์แทบไม่อาจละสายตาจากหล่อน และที่สะดุดตาของเสี่ยอย่างแรง… ก็คือทรวงอกคัพเอฟอวบใหญ่ มหึมาจนแทบล้นออกมาจากเสื้อยืดแขนกุดคอกว้างอวดร่องเต้า เอวคอดรับกับสะโพกผาย กลีบก้นเต็มตึงอยู่ในกางเกงขาสั้นรัดง่ามขา ช่วงขาเรียวยาวราวกับนางแบบยังไงยังงั้น “เป็นไงคะ… อย่าเพิ่งรีบกลับนะคะ… น้ำหวานจ๊ะรีบชงเหล้าให้เสี่ยสิจ๊ะหนู… ” เจ๊หลินเอามือรุนหลังหญิงสาว… หล่อนจึงก้าวมาทรุดร่างลงนั่งเคียงข้างเสี่ยรุตน์ ลงมือชงเหล้าให้เขา เจ๊หลินรีบก้าวออกมาจากห้อง เมื่อเห็นว่าแรงดึงดูดของหญิงสาวสามารถเหนี่ยวรั้งเสี่ยรุตน์เอาไว้ได้ ทั้งที่เมื่อครู่เขาพูดเองว่ากำลังจะกลับ แม้ในความจริงเสี่ยรุตน์จะเป็นนักธุรกิจ แต่ลึกๆ แล้วเขาก็มีความแปลกที่ไม่ค่อยชอบเข้าสังคม ปกติเสี่ยรุตน์ไม่ใช่ผู้ชายชอบเที่ยวกลางคืน เขาเป็นคนเก่ง ขยันทำงาน พนักงานทุกคนในบริษัทต่างก็รู้ว่าเสี่ยรุตน์คนนี้บ้างานขนาดไหน

วันนี้เมื่อมีโอกาสออกมาเจอโลกในอีกมุมของราตรีกาลที่เขาไม่ได้ออกมาสัมผัสบ่อยนัก อารมณ์ก็พาไปตามธรรมชาติของผู้ชายที่ยังเวียนว่ายอยู่ในโลกที่เต็มไปด้วยกิเลสตัณหา “น้ำหวานจ๊ะ… นั่งตักเสี่ยสิจ๊ะ… บริการเสี่ยให้เต็มที่… ” เจ๊หลินสั่งหญิงสาวเมื่อเปิดประตูเข้ามาแล้วเห็นว่าน้ำหวานยังนั่งห่างๆ ชงเหล้าอยู่ข้างเสี่ยรุตน์ด้วยท่าทางหวงเนื้อหวงตัวจนเห็นได้ชัด “คนนี้ลูกค้าวีไอพี… บริการให้มันถึงใจหน่อยสิ อย่าให้เสียชื่อเด็กเจ๊หลิน… ” เจ๊หลินทำเสียงดุข้างหูหญิงสาวเมื่อได้โอกาสตอนที่เสี่ยรุตน์เดินไปเข้าห้องน้ำ และตอนที่เสี่ยเดินออกมา… หญิงสาวก็ขยับเข้ามานั่งใกล้ ค่อยๆ หย่อนก้นงอนงามลงกลางง่ามขาของเสี่ยที่อ้ารับด้วยความรู้สึกตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก และในจังหวะที่หญิงสาวกำลังก้มๆ เงยๆ ชงเหล้าอยู่นั้น ก็รู้สึกว่ามีบางอย่างเป็นลำแข็งๆ ใหญ่มาก ดุนดันขึ้นมาเบียดบดอยู่กับง่ามก้นกลมกลึง เสี่ยรุตน์ดื่มเข้าไปอีกหลายแก้ว โดยมีร่างเอิบอิ่มเย้ายวนของหญิงสาว คลอเคล้าอยู่บนตักไม่ห่าง ทำเอาเลือดในกายของเสี่ยรุตน์พลุ่งพล่าน “มีแฟนหรือยัง… ” เสี่ยถามขณะมือหยาบใหญ่ไล้ลูบต้นขาเนียนขาว หญิงสาวสูดหายใจแรง… คล้ายกำลังรวบรวมความกล้า ไม่ขัดขืน กระทั่งมืออีกข้างของเสี่ยรุตน์ไล้ลูบขึ้นมาข้างลำตัว กอบกุมเต้าเนื้ออวบใหญ่ล้นมือแล้วบีบเบาๆ อย่างห้ามใจไม่ไหว ทำเอาหญิงสาวตกใจ หล่อนพยายามจะขืนกายหนี ค่อยๆ ขยับจากตักลงมานั่งข้างๆ เป็นจังหวะเดียวกับเจ๊หลินที่แอบมองอยู่ห่างๆ ถือโอกาสเดินเข้ามากระซิบข้างหูเสี่ยรุตน์ “คนนี้ห้ามพลาดนะคะเสี่ย… รับรองว่ายังสดยังซิง… ” เจ๊หลินคะยั้นคะยอเมื่อเห็นว่าเสี่ยถูกใจน้ำหวาน “เท่าไร… ” เสี่ยรุตน์ไม่คิดว่าตัวเองจะถามคำถามนี้ออกมา อยากจะนึกโทษเหล้า โทษความเมา โทษความเปล่าเปลี่ยวที่เก็บกดอยู่ในอารมณ์ แต่ด้วยความเย้ายวนของหญิงสาวที่ได้เห็น ด้วยสัญชาตญาณของสัตว์นักล่าที่มีอยู่ในตัวผู้ชาย ก็ทำเอาพ่อม่ายอารมณ์เปลี่ยวที่ไม่ได้มีเซ็กส์มานานมากอย่างเขา รู้สึกคึกคักขึ้นมาอย่างประหลาด “คนนี้หมื่นห้าค่ะเสี่ย แพงหน่อย แต่รับประกันว่าซิงร้อยเปอร์เซ็นต์… ” เจ๊หลินตอบ ยืนยันคุณภาพสินค้า “ได้… ” เสี่ยรุตน์พยักหน้าไม่เกี่ยงราคา… “จัดให้ค่ะ… ” เจ๊หลินกระตุกยิ้มชอบใจ… หล่อนรีบปิดจ๊อบด้วยการเปิดอีกห้องที่อยู่ลึกเข้าไปด้านใน เป็นห้องเล็กๆ ที่รู้กันว่าเตรียมไว้บริการลูกค้าวีไอพีทั้งหลาย ข้างในมีเตียง มีตู้เย็นและห้องน้ำเอาไว้พร้อม ไม่ต่างจากห้องพักของโรงแรมขนาดเล็ก ในเวลาต่อมา เมื่อเข้ามาอยู่ภายในห้องด้วยกันสองต่อสอง เสี่ยรุตน์ก็เผยความหื่นออกมาทันที เขารั้งร่างของหญิงสาวเข้ามากอดจูบอย่างหิวกระหาย ดึงเสื้อแขนกุดคอกว้างเปลื้องออกจากหัวไหล่ลงมากองอยู่ที่ต้นแขน ตาวาวมองสองเต้าอวบใหญ่มหึมาทะลักออกมาอวดสายตา “โห… แม่คุณเอ๊ย… ” เสี่ยรุตน์อุทานกับความงดงามตรงหน้า ทั้งขาวทั้งใหญ่แบบนี้เขาชอบนัก หญิงสาวตกใจ อายที่ต้องเปลือยอกต่อหน้าผู้ชาย หล่อนถอยร่นจนแผ่นหลังชนเข้ากับฝาผนัง เสี่ยตามเข้ามาจูบไซ้สองเต้า ทั้งบีบเคล้นและดูดนมสลับไปมาอย่างตะกละตะกลามจนหญิงสาวหายใจติดๆ ขัดๆ “อู้ว… ยังเป็นสีชมพูจริงๆ… ” เสี่ยรุตน์หมายถึงหัวนมที่ยังไม่เคยต้องมือและปากลิ้นของชายใดมาก่อน รีบกดริมฝีปากครอบดูดลนลานราวกับไม่เคยเจอมาก่อน “อื๊อออ… ” น้ำหวานพยายามข่มกลั้นเสียงร้อง ทว่ามันยิ่งทำให้เสี่ยรุตน์ชอบใจ กดใบหน้าซุกไซ้เต้าเนื้อพร้อมกับวนลิ้นรัดเลียรอบเม็ดทับทิมสีชมพู ชูชันขึ้นมาด้วยความสยิว กะซวกดูดลงมาถึงวงป้านลานหัวนมสีเนื้อ จ๊วบ… จ๊วบ… จ๊วบ… จ๊วบ… เสียงดูดเลียลนลาน ทำเอาเจ้าของเต้าเนื้อรู้สึกเสียวซ่าน สองขาสั่นเกร็งแทบยืนไม่ไม่อยู่ เสี่ยหื่นได้จังหวะ… จึงรีบช้อนร่างน้อยๆ ขึ้นอุ้มเอาไว้ในอ้อมแขน พามาวางลงบนเตียงนอนที่อยู่ห่างกันเพียงไม่กี่ก้าว เมื่อขึ้นมาอยู่บนเตียง…

น้ำหวานจ้องมองเสี่ยรุตน์ถอดเสื้อผ้าจนเนื้อตัวเปลือยเปล่าล่อนจ้อน ร่างของเขากำยำไปด้วยมัดกล้าม ผิวสีน้ำตาลคล้ำไม่ขาวเลี่ยน ยิ่งทำให้ชายคนนี้ดูสมชายชาตรี เส้นขนสีดำเป็นแพแผ่คลุมไปทั่วอก ยิ่งทำให้เขาดูเซ็กซี่ แต่สิ่งที่ทำเอาน้ำหวานตะลึง ก็คืออาวุธประจำกายยาวใหญ่ ตั้งลำตระหง่านขึ้นมาขนานกับท้องแน่นไปด้วยลอนกล้าม “โห… ” น้ำหวานอุทานกับสิ่งที่เห็น… ถึงกับยกมือขึ้นปิดปากตัวเอง ใหญ่ขนาดนี้นึกว่าจะมีแต่ในหนังโป๊ ไม่คิดว่าจะได้มาเห็นของจริงในวันนี้ สัญชาตญาณความกลัว… ทำให้หล่อนหญิงสาวชักปลายเท้ากระถดกายหนีเข้ามาด้านในของเตียงนอนจนแผ่นหลังชนเข้ากับพนักหัวเตียง ตกใจกับอาวุธประจำกายของเสี่ยรุตน์ที่มีขนาดมหึมา ยาวใหญ่อลังการพอๆ กับท่อนแขนของหล่อน “ถึงกับตะลึงเชียวหรือ… ไม่ต้องกลัวนะ เดี๋ยวฉันจะทำให้เธอแฉะก่อนใส่… จะได้ไม่เจ็บ… ” ไม่รู้ว่าปลอบหรือขู่… ร่างกำยำเอื้อมมือคว้าข้อเท้าของน้ำหวาน ดึงร่างน้อยกลับมาที่ขอบเตียงพร้อมกับเอามือรวบสะโพก รูดขอบกางเกงขาสั้นดึงหลุดพรืดออกไปจากปลายเท้าน้อยๆ “งืออออ… ” น้ำหวานตกใจ… ไม่คิดว่าชีวิตจะต้องมาตกอยู่ในสถานการณ์น่าอับอายเช่นนี้ หล่อนทำท่าเหมือนจะร้องไห้ นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ต้องมาเปลือยกายต่อหน้าผู้ชาย “ฉันอยากเห็นของดี… ถ่างให้ฉันดูหน่อย… ” เมื่อมีอารมณ์ เสี่ยรุตน์ผู้มีความหยาบคายดิบเถื่อนซุกซ่อนเอาไว้ ก็เผยตัวตนอีกด้านออกมา รีบเอื้อมมือเข้ามาโอบแผ่นหลังของหญิงสาว รั้งร่างน้อยเอาก้นมาวางหมิ่นที่ขอบเตียง น้ำหวานอาย… “งืออออ… ” หล่อนหนีบหน้าขาแน่น ดูก็รู้ว่าไม่เต็มใจ ทำให้เสี่ยรุตน์ต้องเอามือแหกเข่าออกจากกัน ดันเข่าสองข้างแบะอ้าขึ้นมาขนานลำตัว “อู้วววว… ” ดวงตาของเสี่ยรุตน์เบิกโพลงมองกลีบสาวที่ยังเป็นสีชมพูสดสวย โหนกนูนคล้ายส้มโอสีชมพูสองกลีบประกบกันแน่น แอ่นอ้าเป็นร่องอยู่ท่ามกลางพงหญ้าสีดำระยับราวกับแพรไหม “สวยมาก… ” ภาพที่เห็นถึงกับทำให้เสี่ยรุตน์ตวัดลิ้นเลียริมฝีปาก ก่อนจะก้มลงกดจมูกจูบฟัดกลีบสาวอย่างเมามัน “งืออออ… ” เสียงของน้ำหวานสั่นเครือเหมือนจะร้องไห้ “กลีบสวยมาก… ฉันชอบกลีบแบบนี้” เสี่ยรุตน์สุดจะทนมองของดี… รีบก้มลงปาดลิ้นเป็นจังยาวๆ เลียเสยขึ้นมาจากรอยแยะส่วนล่างขึ้นมาจนถึงปลายร่องกลีบส่วนบนที่มีเม็ดเสียวปูดนูนขึ้นมาตามแรงกระสัน แพล่บ… แพล่บ… แพล่บ… แพล่บ… แพล่บ… เสี่ยลงลิ้นเบิร์นจนหญิงสาวดิ้นไปดิ้นมา “ฮึ่กกก… อื้อ… ” หล่อนพยายามกลั้นเสียงครางด้วยความอดทน โดนเขาเลียจนกระทั่งน้ำเสียวหลั่งไหลออกมาอย่างไม่อาจจะกดกลั้นเอาไว้ได้ ยอมรับว่าเสียวมาก เพิ่งรู้ว่าการโดนลิ้นเลียจุดอ่อนไหว มันเสียวขนาดนี้ “อื้อออ… ซี้ดดด… พะ… พอเถอะเสี่ย… ” สองมือของคนโดนเลียขยุ้มผ้าปูที่นอนเอาไว้แน่น แม้ปากจะร้องห้าม แต่ง่ามขาก็เผลอแอ่นร่อน เด้งรับด้วยความลืมตัว “ซี้ดดดด… อูย… ” ริมฝีปากของน้ำหวานห่อรัดเป็นวง ร่างแทบลอยตามจังหวะตวัดลิ้นของเสี่ยรุตน์จอมหื่น เขาเลียเก่งมาก ปลายลิ้นที่สอดไซ้ไชชอนรุกรานเข้าใส่กลีบสาว ทำเอาง่ามขาของน้ำหวานสั่นเกร็ง ไม่อาจกลั้นน้ำเสียวซึมซ่านออกมาตามแรงกระสันที่โดนเขาปลุกเร้าเร่าร้อน แพล่บ… แพล่บ… แพล่บ… แพล่บ… เสียงลิ้นของเสี่ยปาดรัวเข้าใส่กลีบสาวอย่างเมามัน เอามือแบะบีบแบ่งกลีบออกเป็นสองแล้วปาดลิ้นขยี้กลางร่องสลับไปมาทั้งสองกลีบ หล่อนยิ่งขมิบเขายิ่งมีอารมณ์ “งืออออ… อ๊า… ” ลีลาลงลิ้นสุดร้ายกาจของเสี่ยสายเบิร์น ทำเอาหญิงสาวแอ่นเอวสะท้าน เสียงหายใจติดๆ ขัดๆ หนอกเนินสวาทแอ่นเด้งรับลำลิ้น ทะลวงร่องของหล่อนอย่างไม่ปรานีจนน้ำหล่อลื่นไหลเยิ้มออกมาอีกระลอก “อูยยยย… ” คนโดนเลียสูดปากเสียวด้วยความทรมาน เสี่ยหื่นยิ่งได้ใจ เงยหน้าขึ้นมองผ่านง่ามขาไปยังใบหน้าที่กำลังบิดเบ้ทรมานของหล่อน ยิ่งเห็นหญิงสาวเม้มปากเสียวเขายิ่งมีอารมณ์ รีบปาดลิ้นเข้าใส่กลีบสาวไม่ยั้ง เลียย้ำๆ สลับขย้ำซ้ำๆ ที่เม็ดกระสัน ปูดแดงขึ้นมาเป็นสีทับทิมแดงเรื่อ