เงาสวาทพี่เขย นวนิยายสำหรับผู้ใหญ่เท่านั้น ผู้เขียน กาสะลอง ไม่อนุญาตให้สแกนหนังสือ หรือคัดลอกเนื้อหาส่วนใดส่วนหนึ่งของหนังสือ เว้นแต่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของหนังสือเท่านั้น “ป้านวลคะ... พี่อรไปไหน” สาวน้อยใบหน้าสะสวยสะดุดตาในชุดนักเรียนถามหาพี่สาวในทันทีที่กลับมาถึงบ้าน สองมือหอบตำราเล่มหนาแนบเอาไว้กับอก “ตอนนี้คุณอรคงกำลังอยู่ในห้องนอนกับคุณดำน่ะค่ะคุณพิมพ์... อะคริคริ” ป้านิ่มตอบแล้วก็หัวเราะ ขณะกำลังทำอาหารอยู่ในครัว คุณ ‘ดำ’ ที่ป้านิ่มเอ่ยถึงก็คือชื่อเล่นของ ‘อดัมส์’ เศรษฐีหนุ่มใหญ่ลูกครึ่งอิตาลีรูปหล่อ วัยเกือบสี่สิบปีผู้เป็นเจ้าของบ้านหลังใหญ่ราวกับคฤหาสน์หลังนี้ อดัมส์เป็นสามีของ ‘อรทัย’ ที่ป้านิ่มเรียกชื่อสั้นๆ ว่า ‘คุณอร’ “อุ๊ย... วันนี้คุณดำกลับมาแล้วหรือคะป้า” สาวน้อยดีใจจนออกนอกหน้าเมื่อได้ยินป้านิ่มเอ่ยถึงพี่เขยสุดหล่อ “ก็ใช่น่ะสิค่ะ... คุณดำเพิ่งมาถึงเมื่อบ่ายนี้เอง” “แล้วทำไมคุณดำไม่บอกล่วงหน้าคะว่าจะกลับมาวันนี้” พิมพ์ลดานึกสงสัย “คงอยากเซอร์ไพรส์มั้งคะ... คุณดำก็เป็นแบบนี้แหละค่ะ เอาแน่เอานอนไม่ได้” ป้านิ่มตอบอย่างคนที่รู้จักเจ้านายคนนี้เป็นอย่างดีเพราะแกอยู่รับใช้ในบ้านหลังนี้มานานหลายปี ทุกวันนี้อดัมส์มีธุรกิจในต่างประเทศหลายอย่างให้ต้องดูแล ทั้งโรงแรมและรีสอร์ตที่ตั้งอยู่ในเมืองท่องเที่ยวชื่อดังหลายภูมิภาคทั่วโลก “คุณพิมพ์หิวมั้ยคะ” ป้านิ่มทำท่าว่าจะเตรียมของว่างให้สาวน้อยที่เพิ่งกลับมาจากโรงเรียน “ไม่ต้องค่ะป้า... เดี๋ยวพิมพ์ว่าจะนอนพักสักครู่ วันนี้สอบเสร็จแล้วค่ะ รู้สึกปวดศีรษะนิดหน่อย” วันนี้เป็นการสอบวันสุดท้ายของหญิงสาว ก่อนจะอำลาชีวิตนักเรียนมัธยม หลังจากต้องคร่ำเคร่งอยู่กับการอ่านหนังสือสอบมาตลอดสัปดาห์ก่อนจบชั้นมอหก จากนี้ก็ต้องเตรียมตัวสอบเอ็นทรานส์เพื่อเข้ามหาวิทยาลัยต่อไป “ทานยาแล้วนอนพักนะคะคุณพิมพ์” ป้านิ่มเป็นห่วง แม้ว่าพิมพ์ลดาซึ่งเป็นน้องเมียเจ้าของบ้านจะเข้ามาอยู่ในคฤหาสน์หลังใหญ่ของอดัมส์ได้ไม่นานก็ตาม แต่ด้วยความที่พิมพ์ลดาเป็นคนน่ารัก ร่าเริงแจ่มใสและมีอัธยาศัยไมตรีต่อทุกคนในบ้าน ทำให้ป้านิ่มรักและเอ็นดูพิมพ์ลดาไม่น้อยไปกว่าอรทัยผู้เป็นพี่สาวของหล่อน “ป้านิ่มจ๊ะ... เมื่อสองวันก่อนมีโมเดลลิ่งโทรมาหาพิมพ์ค่ะ... อยากให้พิมพ์ไปเทสต์หน้ากล้องดูตัวจริง” เมื่อหลายวันก่อนพิมพ์ลดาเคยส่งรูปถ่ายเข้าไปที่เวปไซต์โมเดลลิ่งชื่อดังแห่งหนึ่งพิจารณา และความสะสวยของหล่อนก็สะดุดตาเอเจนซี่โฆษณารายหนึ่งเข้าอย่างจัง ทางโมเดลลิ่งก็เลยโทรกลับมาตามให้หล่อนไปเทสต์หน้ากล้อง “อุ๊ย... แบบนี้ก็ดีสิคะ โมเดลลิ่งอะไรนี่มันเหมือนพวกแมวมองมั้ยคะหนูพิมพ์... ” ป้านิ่มย่นหน้าผากสงสัย เอาใจเชียร์ อยากให้พิมพ์ลดาได้เป็นดารา “จะว่าไปก็คล้ายๆ กันน่ะค่ะ โมเดลลิ่งเป็นสาขางานอย่างหนึ่งเกี่ยวกับวงการนางแบบนายแบบ แมวมองก็ไม่ต่างกันค่ะ เพราะว่าคอยมองหานางแบบกับนักแสดงเหมือนกัน” พิมพ์ลดาอธิบาย “ว้าว... แบบนี้คุณพิมพ์จะมีโอกาสได้เป็นนางเอกละครไหมคะ... ว้าว” ป้านิ่มที่ติดละครหลังข่าวงอมแงมแสดงอาการตื่นเต้นอย่างออกนอกหน้า อดคิดไม่ได้ว่าคงจะดีไม่น้อยถ้าคนรู้จักอย่างพิมพ์ลดาได้เป็นดาราขึ้นมาจริงๆ “อีกไกลจ้ะ ยังไม่ถึงขั้นนั้นหรอกจ้ะป้า... เพราะว่าพิมพ์จะต้องไปเทสต์หน้ากล้องก่อน ถ้าผ่านก็น่าจะมีงานตามมา” พิมพ์ลดาเอ่ยขึ้นอย่างมีความหวัง “ว้าว... แบบนี้ก็ดีสิคะ ป้าเชื่อว่าคุณพิมพ์ต้องผ่านอยู่แล้วละค่ะ ก็สวยขนาดนี้ ออร่าเจิดสรัสขนาดนี้ ราศรีดาราจับค่ะ... รู้ตัวหรือเปล่าคะ” ป้านิ่มรู้ว่าตัวเองไม่ได้พูดเกินเลยไปจากความเป็นจริง เพราะว่าพิมพ์ลดาเป็นผู้หญิงที่สวยมาก ใบหน้ารูปไข่ ตาคม จมูกโด่ง ผมดำ ผิวพรรณเปล่งปลั่งสะอ้านสะอาด ช่วงขาเรียวยาวเหมือนพวกนางแบบ “ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกจ้ะป้า... พิมพ์ก็ยังกังวลอยู่ว่าควรจะบอกเรื่องนี้กับพี่อรดีไหม?” “ทางที่ดีป้าว่ายังไม่ต้องบอกหรอกค่ะ” ป้านิ่มแนะ “นั่นน่ะสิคะ... คิดอยู่เหมือนกัน รายนั้นหัวโบราณ คิดว่าพี่อรคงไม่ชอบ แล้วคุณดำก็คงไม่ชอบเหมือนกัน” พิมพ์ลดายังไม่ลืมเหตุการณ์เมื่อครั้งที่แล้ว ตอนนั้นหล่อนได้รับเลือกให้เป็นเชียร์ลีดเดอร์กีฬาสีของโรงเรียน แต่สุดท้ายก็มีอันต้องล้มเลิก เพราะว่าพี่เขยกับพี่สาวไม่ชอบให้หล่อนใส่กระโปรงสั้นๆ ออกไปเต้นแร้งเต้นกาต่อหน้าผู้คน “ถ้าเทสต์หน้ากล้องผ่านก็คงดี... พิมพ์จะได้มีเงินเก็บสักก้อน จะได้ไม่ต้องเป็นภาระให้คุณดำมารับผิดชอบเรื่องค่าเล่าเรียน” นี่คือเหตุผลสำคัญที่อยู่เบื้องหลังความพยายามของพิมพ์ลดา ที่อยากหางานพิเศษทำ หล่อนคิดมาตลอดว่าสักวันหนึ่งจะหาเงินเลี้ยงตัวเองให้ได้

“โอ๊ย... อย่าไปคิดว่าเป็นภาระเลยนะคะ... คุณดำออกจะรวย ส่งเสียน้องเมียเรียนหนังสือแค่นี้ขนหน้าแข้งคุณดำไม่ร่วงหรอกคะ” “แต่พิมพ์ก็รู้สึกไม่สบายใจอยู่ดี” “ไม่เอา... อย่าคิดมากสิคะ คุณพิมพ์ไม่ได้เป็นภาระใครหรอกค่ะ ทุกวันนี้ก็ช่วยงานบ้านจนป้าเกรงใจจะแย่” ป้านิ่มกล่าว นึกชื่นชมในความขยันของพิมพ์ลดา “พิมพ์อยากทำตัวให้เป็นประโยชน์ค่ะป้า ไม่อยากอยู่เฉยๆ” หญิงสาวสำนึกในความกรุณาของเจ้าของบ้าน งานอะไรที่ช่วยได้พิมพ์ลดาไม่เคยเกี่ยง ทั้งที่อดัมส์ก็เคยออกปากห้ามหล่อนมาทำงานของคนใช้ เพราะว่าพิมพ์ลดามีฐานะเป็นน้องสาวของภรรยาเจ้าของบ้าน แต่พิพ์ลดาก็ยังแอบช่วยงานครัวเรื่อยมา “สักวันถ้ามีเงินสักก้อน... พิมพ์จะย้ายออกไปเช่าบ้านอยู่เอง” เรื่องนี้พิมพ์ลดาคิดมาตลอด มันเป็นแรงผลักดันที่ทำให้หล่อนพยายามหางานพิเศษ “โถ... ทำยังกับว่าคุณดำกับคุณอรจะยอม” ป้านิ่มรู้ว่าอรทัยรักและห่วงน้องสาวคนนี้มาก ในเวลาต่อมา พิมพ์ลดาเดินลงมาจากชั้นสองของบ้านด้วยสีหน้าประหลาดใจ “พี่อรไม่อยู่ในห้องนี่คะป้านิ่ม” หญิงสาวเดินกลับมาถามป้านิ่มที่อยู่ในครัวด้วยความสงสัย หลังจากเดินขึ้นไปถึงชั้นบนของบ้าน แต่ไม่เห็นพี่เขยกับพี่สาวอยู่ในห้องนอน เพราะว่าห้องดูเงียบเชียบและเครื่องปรับอากาศก็ไม่ได้เปิดเอาไว้ บ่งบอกให้รู้ว่าไม่มีคนอยู่ในห้อง “อ๋อ... ป้าลืมไป ถ้าไม่อยู่บนห้องนอนแสดงว่าพากันไปออกกำลังกายที่ยิมมั้งคะ... ป้าว่าต้องอยู่ที่ยิมอย่างแน่นอน ลองไปดูที่ยิมสิคะ เพราะป้าได้ยินคุณดำชวนคุณอรไปออกกำลังกาย” ป้านิ่มหมายถึงห้องออกกำลังกายที่อดัมส์สร้างเอาไว้ด้านหลังโรงจอดรถ ภายในห้องมีอุปกรณ์ออกกำลังกายครบครัน เพราะโดยส่วนตัวอดัมส์เป็นคนชอบออกกำลังกายเป็นชีวิตจิตใจ “ลองไปดูที่ห้องยิมสิคะ” “ค่ะป้า... ” พิมพ์ลดารู้สึกแปลกใจ หล่อนเดินออกมาคว้าจักรยานคันน้อยที่จอดเอาไว้ด้านหลังครัว จากนั้นก็ถีบออกมาตามถนนโรยกรวดทอดผ่านสนามหญ้าหลังบ้าน มุ่งตรงไปยังยิมที่อยู่ด้านหลังโรงเก็บรถขนาดใหญ่ สาเหตุที่สาวน้อยต้องขี่จักรยานมาก็เพราะว่าระยะทางระหว่างบ้านกับยิมนั้นค่อนข้างห่างกันพอสมควร ถ้าเดินก็เหงื่อชุ่มกันเลยทีเดียว เพราะว่าคฤหาสน์ของ อดัมส์มีเนื้อที่กว้างขวางมาก เมื่อมาถึงยิม พิมพ์ลดามั่นใจว่าพี่สาวกับพี่เขยคงจะกำลังออกกำลังกายอยู่ในนั้นอย่างแน่นอน เพราะเห็นรถกอล์ฟที่จอดเอาไว้หน้ายิม พิมพ์ลดาจอดรถจักรยานแล้วเดินเข้ามาด้านใน ครั้นแล้วก็ต้องรู้สึกแปลกใจ เมื่อผลักบานประตูกระจกชั้นแรกเข้ามาแล้วพบว่ามีการล็อคประตูจากด้านใน ‘ทำไมต้องล็อคประตู?’ หัวคิ้วโค้งราวคันเคียวชิดเข้าหากันด้วยความสงสัยว่าทำไมพี่เขยกับพี่สาวต้องล็อคห้อง ความสงสัยทำให้พิมพ์ลดาตัดสินใจเดินอ้อมมาทางด้านหลัง ดวงตาคมมองผ่านบานหน้าต่างที่เปิดแง้มเอาไว้เพียงน้อย ก่อนจะตกใจแทบช็อคกับภาพที่เห็นอยู่ภายในห้อง ‘โอ้ววว... พระเจ้าช่วยกล้วยทอด’ ภายในยิมส่วนตัวของอดัมส์ “อุ๊ย... คุณดำ... ไหนว่าจะออกกำลังกาย” อรทัยตกใจ เมื่อร่างกายใหญ่โตของสามีที่เกือบจะอยู่ในสภาพเปลือยเปล่าเพราะเขาถอดเสื้อกล้ามออกไปแล้ว เหลือเพียงกางเกงผ้าร่มขาสั้นเพียงตัวเดียว เบียดกายกำยำเข้ามาสวมกอดหล่อนทางด้านหลัง “แบบนี้ก็เรียกว่าออกกำลังกายเหมือนกันนะจ๊ะที่รักจ๋า... เพศสัมพันธ์ช่วยเผาผลาญแคลอรี่ในร่างกาย ช่วยทำให้ร่างกายหลั่งสารแห่งความสุขที่ชื่อว่าเอนดอร์ฟินส์... เรามาหาอะไรตื่นเต้นทำกันดีกว่า” สามีหื่นรีบยกเหตุผลน่าฟังมาอ้าง นานเป็นสัปดาห์มาแล้ว ที่เขาไม่ได้แตะต้องภรรยาคนนี้ วันนี้พอกลับมาถึงเมืองไทยอดัมส์ก็แสดงอาการกระหายสวาทออกมาอย่างที่เห็น “อู้ว... นิ่มมือดีจังเมียจ๋า” มือซุกซนของอดัมส์สอดล้วงเข้าใต้ชายเสื้อยืดบางๆ ของอรทัย ลูบไล้ขึ้นมาตามลำตัวแล้วบีบขยำทรวงอกอวบขนาดพอดีมือ “คุณดำ... อรกลัวใครมาเห็น” หญิงสาวยอมรับว่าตื่นเต้น มีอารมณ์ แต่ก็อดกังวลไม่ได้ “ไม่ต้องกลัว... ผมล็อคประตูแล้ว” สามีกล่าวพลางอุ้มหญิงสาวมานอนลงบนโซฟาที่ตั้งเอาไว้ชิดผนัง สำหรับนั่งพักหลังออกกำลังกาย “อ๊อย... คุณดำ... อรเสียว” อรทัยยอมรับว่าสยิว เสื้อยืดตัวบางของหล่อนโดนเลิกขึ้นไปกองเอาไว้เหนือทรวงอกแล้วถอดออกจากร่างเอิบอิ่ม “รู้ไหมว่าผัวคิดถึง” อดัมส์จูบไซ้ซอกคอของภรรยาอย่างหื่นกระหาย ซุกไซ้ใบหน้าลงมาดูดนมจนหัวนมเปียกชื้นไปด้วยน้ำลายทั้งสองเต้า ก่อนจะขยับขึ้นทาบทับร่างน้อยๆ ของอรทัยที่นอนทอดร่างตามความยาวของโซฟา ง่ามขาถูกดันให้เปิดอ้ารับลำตัวหนาของอดัมส์ “คุณดำพอแล้ว... เดี๋ยวใครมาเห็น” มีความกังวลในน้ำเสียงของคนใต้ร่าง ปากร้องห้ามแต่ก็แอบครางออกมาด้วยความสยิว

“เชื่อผม... ไม่มีใครหรอกน่ะ ผมอยากร่วมรักกับ คุณตรงนี้... เดี๋ยวนี้” อดัมส์ไม่ฟังเสียง รีบจูบฟัดไปทั่วเนื้อตัวของอรทัยอย่างหิวกระหาย “อ๊อย... คุณดำ” ไม่นานอาการแข็งขืนก็เปลี่ยนเป็นอ่อนระทวย สุดท้ายอรทัยก็พริ้มตาซ่านสยิว ระทดระทวยอยู่ใต้ร่างของสามีจอมหื่นที่แสดงลีลาเล้าโลมได้อย่างเร่าร้อนสุดที่หล่อนจะทานทน “ซี้ด... ” อรทัยเสียวจนร้องคราง เคลิบเคลิ้มไปกับสัมผัสปลุกเร้าเร่าร้อนง่ายดาย เป็นเพราะอารมณ์คิดถึงเขาที่หล่อนแอบเก็บกดเอาไว้นาน ในช่วงที่อดัมส์ต้องไปดูแลงานที่ต่างประเทศ พอมาเจอการจู่โจมอย่างเร่าร้อนถึงเนื้อถึงตัวของสามีจอมหื่น ภรรยาก็อ่อนระทวยอย่างที่เห็น “อุ๊ย... เสียวค่ะคุณดำ... อ๊า” เต้านมขนาดพอดีมือของอรทัยขยับยกขึ้นด้วยความสะท้าน เมื่อจมูกและริมฝีปากรกไปด้วยตอเคราระคายแข็ง ทิ่มถากลงบนผิวทรวงอกอวบอ่อน ลีลาการจูบไซ้ของหนุ่มใหญ่ทำเอาอรทัยขนลุกซู่ไปทั้งร่าง “อรจ๋า... ผมคิดถึงคุณ” อดัมส์กอบใบหน้าของอรทัยให้แหงนขึ้นรับริมฝีปากที่ค้อมลงมาประกบจูบอย่างเร่าร้อนดูดดื่ม “อ๊า... ” อรทัยร้องอู้อี้อยู่ในลำคอ เมื่อกลีบปากสีชมพูอวบอิ่มถูกบดขยี้แรงๆ ด้วยริมฝีปากรกไปด้วยแพหนวดสีดำดกหนาของสามี จูบเร่าร้อนดูดดื่มที่อดัมส์มอบให้ ทำให้อรทัยหลับตาพริ้มด้วยความซ่านสยิว ริมฝีปากผนึกแน่นเข้าหากัน อรทัยเปิดปากรับปลายลิ้นสากระคายของสามี ยอมรับให้เขาชอนไชเข้ามาสำรวจความหวานในกลีบปากอวบอิ่มของหล่อน “หวานจัง... เมียจ๋า” อดัมส์ค่อยๆ สอดลิ้นเข้าสู่อุ้งปากของภรรยาอีกครั้ง ดูดเลียเรียวลิ้นนุ่มอ่อนของอรทัยที่ยื่นออกมาร้อยรัดดูดเลียกันพัลวัน ทั้งสองจูบตอบโต้กันอย่างดูดดื่มปานจะแลกลิ้นกินน้ำลายกันเลยทีเดียว “ผมชอบจัง... จูบคุณหวานมาก... ลิ้นก็หวาน น่าดูดน่าเลียเสียนี่กระไร” คนหื่นแล้วยังปากหวานชมไม่หยุด มือเรียวของอรทัยสอดเข้าใต้ซอกคอ คล้อยไปทางท้ายทอยของสามี รั้งลำคอบึนหนาให้โน้มใบหน้าคมคร้ามลงมารับจูบอันแสนรัญจวนจากริมฝีปากของหล่อน ทั้งสองจูบกันดื่มด่ำอยู่นานเป็นครู่ หารู้ไม่ว่าที่บานหน้าต่างข้างๆ มีร่างของสาวน้อยพิมพ์ลดากำลังยืนตัวแข็งทื่อ หัวใจเต้นแรง ใบหน้าแดงซ่าน มองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นภายในห้องออกกำลังกายด้วยหัวใจเต้นระทึก “อูย... ทำไมมันแข็งขนาดนี้คะคุณดำ” มือเรียวของอรทัยเอื้อมลงมาลูบไล้แก่นกายยาวใหญ่ของอดัมส์ ตั้งเป็นลำเคียดขึง เบียดคลึงอยู่กับท้องของหล่อนจนรู้สึกได้ถึงความร้อนผ่าวที่อัดแน่นอยู่ในดุ้นเนื้อยาวใหญ่ “ที่มันแข็งก็เพราะว่าน้องชายของผมคิดถึงน้องสาวของคุณน่ะสิ... มันอยากเข้าไปทักทายตรงนี้” อดัมส์กล่าวพลางจูบหนักๆ ที่สองเต้าและหน้าท้องแขม่วเกร็ง จูบต่ำลงมาที่หน้าท้อง วนลิ้นในหลุมสะดือจนชุ่มไปด้วยน้ำลาย “อรจ๋า... ผมอยากกินของคุณ” จากนั้นมือใหญ่ก็รวบบั้นเอวของภรรยา ลูบต่ำลงมาบีบขยำบั้นท้ายกลมกลึงพร้อมกับกระชากกางเกงผ้ายืดขาสั้นหลุดออกไปจากปลายเท้า ทำให้อรทัยตกอยู่ในสภาพเปล่าเปลือยในทันที เพราะว่าเสื้อตัวบางโดนกระชากออกไปแล้วเมื่อครู่ก่อนหน้า “อู้ว... ” อดัมส์ตาวาว ปากคอสั่นไปหมดแล้ว เมื่อต้นขาด้านในของภรรยาถูกดันขึ้นไปแบะอ้าเป็นรูปตัวเอ็มชิดสองเต้าเต่งตึง “อ๊อย... ” อรทัยสะดุ้งคราง ในทันทีที่ใบหน้าระคายไปด้วยหนวดเคราของอดัมส์ฝังลงกลางพุ่มแพรไหมสีดำ โอบล้อมพูงามเอาไว้ กลีบสวาทของหล่อนโดนมือใหญ่กอบขึ้นมาจากพุ่มไหมสีดำระยับ แล้วเฉาะลิ้นรัวลงกลางรอยแยกย้ำๆ เสียงดังแจ๊ะๆ ๆ ๆ ๆ เหมือนแมวกินน้ำ แต่รุนแรงยิ่งกว่า “อ๊า... คุณดำ... ซี้ด อรเสียว” ได้ผัวสายเบิร์นก็มักจะโดนแบบนี้อยู่ร่ำไป สองมือยื้อยันไหล่ของสามีเอาไว้แน่น ดันใบหน้าหื่นหิวให้ห่างออกจากง่ามขา ขืนปล่อยให้ลิ้นของอดัมส์ปาดเลียกลางร่องอยู่แบบนี้ มีหวังว่าหล่อนขาดใจตายแน่ๆ “ไม่ให้เลียข้างล่าง... งั้นผมดูดข้างบนนะที่รัก” อดัมส์ยังมีอารมณ์ขี้เล่น แม้ในตอนจะร่วมรัก เขารีบผละออกมาจากง่ามขา จูบไซ้ขึ้นมาที่ท้องน้อย กระทั่งถึงเต้านมของหล่อน ครอบริมฝีปากดูดเลียอย่างโหยหาเอาเป็นเอาตาย “อุ๊ย... วันนี้คุณดำซาดิสม์จัง” อรทัยสะดุ้งเฮือก เมื่อทรวงอกอวบโดนมือใหญ่ของสามีบีบขยำอย่างแรง จากนั้นก็เกลือกใบหน้าฟอนฟัดอย่างไม่ลืมหูลืมตา อรทัยเสียวซ่านสุดๆ รีบบีบนมยัดปากเขาที่ค้อมลงมาดูดเลียหัวนมอย่างตะกละตะกลาม อดัมส์ดูดเลียสลับไปมาระหว่างยอดอกทั้งสองข้างเสียงดังซ่วดๆ เหมือนกำลังซดกลืนของอร่อย ทำเอาสาวน้อยที่แอบยืนดู เกิดอาการเสียวซ่านขึ้นมาที่ยอดอกของตัวเองอย่างควบคุมเอาไว้ไม่ได้ รู้สึกราวกับว่าตัวเองกำลังโดนพี่เขยดูดนม พิมพ์ลดามารู้สึกตัวอีกทีว่ามีอารมณ์วาบหวามแปลกๆ ก็ตอนที่หัวนมของหล่อนแข็งตั้งเป็นตุ่มไต เสียดสีอยู่ใต้เสื้อนักเรียนสีขาว แล้วยังมีน้ำใสไหลเยิ้มออกมาจากกึ่งกลางกาย “อ๊อย... เสียวเหลือเกินคุณดำ... ไม่ไหวแล้วค่ะแกล้งกันแบบนี้อรทรมาน... ฮึ่ก”