คุณลุงขา อย่ามาหื่น
บทที่ 1 เกือบ

คุณลุงขา อย่ามาหื่น     ตอน เกือบ     หลังจากที่ลุงบ็อบกลับมาไทยได้เดือนกว่าๆ เขาก็ลงทุนเปิดร้านอาหารไทยสไตล์กึ่งผับที่ใหญ่เอามากๆ     เขาหุ้นกับคุณพ่อของเมเด้นโดยตัวเขาเองออกเงินส่วนใหญ่ ทว่าเขากลับยกให้คุณพ่อกับคุณแม่บริหารแทนเพราะว่าเขาจะไปลงทุนอย่างอื่นอีก     ลุงบ็อบมาเที่ยวที่บ้านของเมเด้นบ่อยมากเพราะว่าที่ไทยแล้วเขาไม่มีญาติที่ไหนเลย แถมยังมีจุดประสงค์แอบแฝงที่เขามาอยู่ทุกวัน     สาวน้อยเมเด้นกำลังเดินออกมาจากที่สอนพิเศษ เธอติวสอบเข้ามหาลัยกับเพื่อนๆทั้งวันตั้งแต่เช้าจนเย็น     เพื่อนๆสามคนเดินเรียงกันออกมา ในกลุ่มเมเด้นสวยที่สุด แถมเธอยังสูงขาวขายาวตัวเพรียวบางเฉียบยังกะนางแบบ     วันนี้เมเด้นใส่กางเกงยีนส์ดาเด็ปทรงรัดรูป ตูดของเธองอนงามเตะตา และใส่เสื้อยืดตัวเล็กสีแดง      เต้าน้อยๆของเธอนูนแน่นเสื้อตัวเล็กจนเห็นขนาดทั้งหมด นมของเธอไม่ใหญ่แต่แน่นดึ๋งดั๋งทรงสวยอิ่มเอิบ     "เมจ๊ะ วันนี้แม่ให้ลุงไปรับได้ไหมเอ่ย พอดีแม่กับพ่อติดงานอยู่ที่ร้านน่ะจ๊ะ" แม่โทรมาหาเมเด้น     "ไม่เอาอ่ะ หนูกลับแท็กซี่เองค่ะ" เมเด้นรีบสวนทันควัน เธอไม่ชอบขี้หน้าลุงหน้าหล่อคนนี้เลย       เขาแอบมองเธอด้วยสายตาหื่นราวกับจะกลืนกินทุกครั้งที่เจอะเจอ     เขามักจะหาเรื่องถูกเนื้อต้องตัวของเมเด้น แบบว่าได้นั่งเบียด ได้โดนไม้โดนมือหรือว่าได้อยู่ใกล้ๆแขนชนกัน เขาหาเรื่องทำได้หมด     จนเมเด้นรังเกียจต่อให้เขาจะหล่อปานพระเอกหนังก็ตาม     "แต่ลุงจะถึงแล้วนะ" แม่ย้ำ     "ไม่เอา หนูไม่ชอบเค้า แม่ให้คนอื่นมารับหนูไม่ได้เหรอ" เมเด้นบ่น     "เอ้าก็คนอื่นจะไว้ใจได้รึเราน่ะเป็นสาวเป็นแส้แล้วนะ แล้วอย่าขึ้นแท็กซี่ล่ะไม่ได้เห็นข่าวหรือที่โดนข่มขืนในรถ" แม่ตอกกลับมาเสียงดุ     ตื๊ด! ๆ ๆ เมเด้นกดตัดสายแล้วกัดฟันกร่อดๆ     ยี้! ๆ ๆ เธอยืนกระทืบเท้าแบบเด็กน้อยไม่พอใจจนเพื่อนๆงง     "เป็นอะไรเม" เพื่อนสาวคนนึงถาม     "ตาลุงบ็อบจะมารับฉัน" เมเด้นตอบอย่างอารมณ์เสีย      เพื่อนอีกคนตาโต เธอออกอาการตื่นเต้นจนออกนอกหน้า "หรือ พี่คนนั้นน่ะนะ ขอไปด้วยสิ"     "ใช่ ๆ พวกเราขอไปกับลุงบ็อบได้ไหมอ่ะ" เพื่อนอีกสองคนอ้อนขอ     "พวกเธอจะบ้ารึ บ้านฉันมันไปคนละทาง เธอจะเรียกแท็กซี่กลับมาอีกรอบรึยังไงล่ะ" เมเด้นตอบ     "ก็ให้ลุงสุดหล่อของเธอวนกลับมาส่งไง แล้วฉันจะลากเค้าเข้าบ้านซะเลยฮิ ๆ" เพื่อนอีกคนเอ่ย     ฮ่า! ๆ ๆ เพื่อนสาวสองคนหัวเราะตาม     "แหวะ พวกแกนี่ ร่านเกิ๊น" เมเด้นหยอกเพื่อนแรง     ตุ๊บ! ๆ ๆ เธอวิ่งหนีหลังจากว่าเพื่อน     แก! ยัยเม! หยุดนะ! เพื่อนๆวิ่งไล่เมเด้นกันใหญ่      ผมที่หนีบผมของเมเด้นหลุดร่วง ผมยาวสลวยของเธอปลิวว่อนโบกสะบัด กระเป๋าสะพายสีชมพูของเธอแกว่งไปมา       เอี๊ยด! ๆ ๆ รถสปอร์ตหรูแบบสองประตูสีดำวิ่งมาจอดสลักหน้าของเมเด้น      ป๊าบ! ๆ ๆ โอ๊ย! เพื่อนๆที่วิ่งตามมาทันเอามือฟาดตูดของเธอจนร้องเจ็บ     หนุ่มตัวสูงขาวเดินลงมาจากรถแล้วยืนตระหง่านอยู่ตรงหน้า เมเด้นเงยหน้ามองลุงที่ตัวสูงกว่าเธอมาก     "สวัสดีค่ะคุณลุง" เพื่อนๆสามคนยกมือไหว้อย่างงดงามแบบสุดๆ พวกเธอยืนบิดเมื่อเห็นหนุ่มลูกครึ่งที่หล่อเฟี้ยวอยู่ตรงหน้า     ลุงบ็อบไว้ผมทรงรากไซรและเจาะหู เขาดูร้ายๆยังกะพระเอกในหนังซีรี่ย์     จมูกของเขาโด่งเฟี้ยวปากแดงและตาดุ คิ้วของเขาดกเข้มหนาแทบจะชนกัน แขนของเขาล่ำใหญ่จนเสื้อสูทที่ใส่แทบจะแตกระเบิดออกมาเพราะมัดกล้าม     "สวัสดีครับสาวๆ" ลุงบ็อบก้มหัวคำนับตอบและยิ้มยิงฟัน เขามีลักยิ้มบุ๋มๆและมีเขี้ยวสเน่ห์แหลมๆละลายใจสาวๆ     "ฮือ! สวัสดีค่ะ ๆ ๆ " เพื่อนๆเมเด้นถึงกับครางตอบและสวัสดีซ้ำ พวกเธอยืนจิกมือจิกแขนตัวเองด้วยความเขินอายจนเกร็ง     ทว่าเมเด้นกลับไม่ชอบเลย เธอเกลียดสายตาหื่นๆของลุงที่โปรยปรายใส่พวกเธอ แถมเขายังเล่นหูเล่นตากับเพื่อนๆ สำหรับฉลาดอย่างเมเด้นแล้วเธอรู้เลยว่าเขาเป็นคนยังไง     "หิวแล้วอยากกลับบ้าน" เมเด้นบ่นแล้วเดินมาขึ้นรถ     "บ๊ายบาย ๆ " ลุงบ็อบยืนโบกมือให้เพื่อนๆ     "อร๊าย! บ๊ายบายค่ะ บายๆ" เพื่อนๆโบกมือจูบส่งลาให้ลุงกันใหญ่     "แหวะ หล่อตายละ" เมเด้นมองออกมาจากกระจกข้างแล้วบ่น เธอเบ้ปากสีชมพูเรียวเล็กได้น่ารักน่าชัง      ปั่ง! ลุงขึ้นมานั่งรถแล้วปิดประตู เขาหันมามองใบหน้าสวยๆของเมเด้นแล้วยิ้มหวานใส่     "ทำไมไม่ไปล่ะ" เมเด้นบ่น     หิ! ๆ ลุงบ็อบยักคิ้วข้างนึง เขาเอนตัวมาหาเมเด้นและโอบตัวเธอไว้     ยี้! เมเด้นหลับตาปี๋ เธอเอาสองมือยันหน้าหล่อๆของลุงแล้วถอยหน้าหนี    ฟุ่บ! ท้ายทอยของเธอชนเบาะนั่งจนขยับไปไหนไม่ได้ เนื้อตัวบางๆของเธอโดนแขนท่อนใหญ่ที่ทรงพลังของลุงโอบไว้จนไร้ทางหนี     เมเด้นหัวใจสั่นระรัว ลมหายใจที่ร้อนผ่าวของลุงพวยพ่นใส่หน้าของเธอจนร้อนรุ่ม     ยี้! เมเด้นเก็บเม้มริมผีปาก เธอหลับตาปี๋จนหน้าหยี สิ่งที่เธอคิดไว้ไม่มีผิด วันนี้เธอโดนเขาลวนลามจนได้      เมเด้นรู้สึกว่าผมหน้าของลุงชนกับผมหน้าม้าของเธอ เธอขนลุกซู่เนื้อตัวสั้นสะท้านไปหมด ในใจเสียวหวามๆทั้งตัวร้อนรุ่มอย่างบอกไม่ถูก     มือสองมือของเธอที่ยันหน้าลุงมันเจ็บแปล๊บๆราวกับถูกไฟฟ้าช็อต เธอเสียวจนเกร็ง เกร็งจนเอาเล็บมือจิกหน้าของลุง     หิ! ๆ ๆ ลุงตัวดีหัวเราะชอบใจ เขาโน้มตัวมาจนอกชนเสื้อของเมเด้น เธอเสียวแว๊บจนขนลุกเมื่อหัวนมโดนบดบี้ด้วยหน้าอกล่ำๆที่แข็งราวกับหินผาของลุงบ็อบ     เมเด้นได้ยินเสียงหัวใจของตัวเองเต้นดังตูม ๆ ราวกับลูกระเบิดในสงครามที่ดังกึกก้องไปทั่วโสตประสาท     แกร๊ก! เมเด้นสะดุ้งโหยงมือได้ยินเสียงเข็มขัดนิภัยถูกเสียบเข้ากับที่นั่ง     เธอลืมตามองก็พบว่าลุงหน้าหล่อเอื้อมมาดึงเข็มขัดรัดให้เธอแล้วเสียบเข้าที่ เล่นเอาสาวน้อยใจหายใจคว่ำ     เธอรู้สึกชัดเจนเลยว่าที่หว่างขาร้อนวูบวาบ     แค่โดนโอบตัวไว้ไม่ถึงนาทีร่องสาวของเธอก็เปียกแฉะ มันเป็นอารมณ์ที่สับสนมาก     เธอไม่ชอบลุงบ็อบเลย แต่ทำไมเธอถึงหวั่นไหวได้ถึงเพียงนี้ ราวกับร่างกายของเธอทรยศจิตใจ      เนื้อตัวของเธอสั่นระทวยจนอ่อนแรงได้แรงสู้ ทั้งๆที่ใจเธอไม่ชอบเวลาเขาหื่นใส่     หรือว่าเมเด้นไม่ชอบให้ลุงทำแบบนี้กับใคร เธอจึงไม่ชอบเวลาที่เขาทำกับเธอ?

บทที่ 2 ย้ายบ้านมาอยู่ด้วย

คุณลุงขา อย่ามาหื่น     ตอน ย้ายบ้านมาอยู่ด้วย     แสงอาทิตย์ยามเช้าสาดส่องเข้ามาในห้องนอนสีชมพู     จิ๊บ! ๆ ๆ นกน้อยสองตัวบินมาเกาะขอบหน้าต่าง พวกมันส่งเสียงร้องแจ๋วๆ     กระรอกน้อยวิ่งอยู่บนต้นไม้นอกหน้าต่าง มันชะเง้อมองเข้ามาในห้องนอนแล้ววิ่งหายไปบนยอดไม้     บ้านหลังใหญ่นี้มีถึงสามชั้น แถมยังมีรั้วที่กว้างขวางมีพื้นที่ใหญ่โต ในบ้านมีกันห้าคนคือ เมเด้น พ่อ แม่ น้องชายและก็พี่สาวของเธอ     เมเด้นนอนกอดหมอนข้างแน่น เธอหลับปุ๋ยอย่างสบายใจที่สุดในวันหยุดสุดสบาย     ปั่ง! ๆ ๆ "กินข้าวลูก" แม่เคาะประตูเรียกเมเด้น     ค่ะ! เมเด้นขานรับ เธอกลิ้งไปกลิ้งมาแล้วเอาหมอนปิดหน้า     กว่าจะลุกก็ตอนที่พี่สาววัยทำงานของเธอมาเคาะประตู     "ยัยเม แดกข้าว" พี่สาวสุดโหดร้องเรียก     เออ! เมเด้นขานรับ เธอกลิ้งขวับๆมาที่ข้างเตียง     ตุ๊บ! เธอปล่อยให้ตัวหล่นลงมาบนพื้นแล้วจึงลุกยืน        "อาบน้ำยัง" ไอย่าพี่สาวถามเมเด้น     "อาบแล้วสิ" เมเด้นตอบ     "โกหก น้ำลายยังติดปากอยู่เลย" โนอาน้องชายทัก     "ฮ่า! ๆ ๆ ซกมก" คุณพ่อหัวเราะชอบใจ ท่านพาทุกคนหัวเราะเยาะเมเด้นไปกันหมด     ชิ! เมเด้นเชิ่ดหน้าแล้วหยิบขนมปังมากินแบบไม่สนโลก     ซู๊ด! ๆ ๆ เธอหยิบแก้วกาแฟของคุณพ่อมายกซดหน้าตาเฉย     แม่ถือถาดอาหารเช้าเดินเข้ามาที่โต๊ะอาหาร     "เอ่อ คุณลุงจะมาอยู่กับเราซักเดือนนึงนะ" แม่บอก     แค่ก! ๆ ๆ เมเด้นสำลักกาแฟพุ่งออกมาเต็มโต๊ะ     แหวะ! น้องชายอุทาน     ยัยนี่! พี่สาวกระโจนหนี     "ไอ้ลุงบ็อบเหรอคะ" เมเด้นถามย้ำ     "เรียกดีๆสิลูก นั่นเพื่อนพ่อนะ" พ่อดุเบาๆ     "ไม่เอาด้วยหรอกญาติก็ไม่ใช่ จะให้เขามาอยู่ทำไม" เมเด้นบ่นขณะที่พี่น้องคนอื่นกลับเฉยๆ ลุงบ็อบมาเที่ยวบ้านทุกวันจนคนทั้งบ้านชินไปหมดแล้ว     "ก็เขาเป็นหุ้นส่วนเรานะ" แม่แย้ง     " พอดีเขาซ่อมบ้านที่เพิ่งซื้อน่ะลูกเอ้ย" พ่อเสริม     "เออ ๆ ๆ ตามใจคุณพ่อคุณแม่เลยละกันค่ะ" เมเด้นตอบแล้วหอบจานสเต็กไปนั่งกินที่โซฟาหน้าทีวีตรงห้องนั่งเล่นหน้าบ้าน     บรืนนน! ๆ ๆ ลุงบ็อบขับรถเข้ามาในบ้าน เขาไม่กดกริ่งไม่เรียกใครเลย วันนี้เขาใส่เสื้อยืดกางเกงยีนส์ขาเด็ปดูเท่ห์เหมือนพระเอกหนังบู๊     หน้าของเขาขาวลพมุนจมูกโด่งแบบลูกครึ่ง หูของเขาแดงปากแดงคิ้วดกเข้มหล่อเบอร์แรง      เขาเจาะหูใส่ตุ้มลายไม้กางเขน เขาดูหนุ่มกว่าคุณพ่อของเมเด้นเป็นเท่าตัวเลยทีเดียว     บ็อบเดินเข้ามาหน้าบ้านเจอเมเด้นนั่งดูการ์ตูนอยู่      ฟุ่บ! "อรุณสวัสดิ์" ลุงบ็อบนั่งลงข้างๆเมเด้นและทักเธอเหมือนเพื่อน เขานั่งเบียดเธอจนแขนติดกัน      เมเด้นขนลุกซู่ เธอรีบกระเถิบหนีแล้วทักตอบ     "ดี"      "ดูเรื่องอะไรเนี่ย" ลุงบ็อบถามแล้วถอดแว่นตากันแดดออก     "ซุปเปอร์เซย่า" เมเด้นตอบแล้วเอามือหยิบกินสเต็กแบบไม่ใข้ช้อนใช้ส้อม     ง่ำ! ๆ ๆ เธอหยิบหมูชิ้นใหญ่กัดกินและตามองที่จอแบบไม่สนลุง     "ซุปอะไรนะ" ลุงบ็อบถาม เขาโตที่เมืองนอกมาตลอดเพิ่งกลับมาไทย     "ซุปเปอร์เซย่า ไปอยู่โลกไหนมาเนี่ย" เมเด้นประชดประชัน เธอยิ้มอย่างสะอกสะใจที่ได้หาเรื่องบ็อบเพราะปกติแล้วมีแต่เขาที่แกล้งเธอ     "ไม่เห็นสนุกเลย" ลุงบ็อบบ่นแล้วหยิบรีโมทกดเปลี่ยนช่อง     "เห้ย อย่าเปลี่ยนสิ" เมเด้นแย่งยื้อรีโมทในมือของบ็อบ     "เอามานะ หนูจะดูการ์ตูน" เมเด้นบ่น     ปั่ก! บ็อบปล่อยมือจนรีโมทกระแทกหน้าผากเมเด้นแดงช้ำ     โอ๊ย! เธอร้องลั่น     ฮือ! เมเด้นเอามือกุมหน้าผากน้ำตาปริ เธอหันหน้าหนีบ็อบและกัดฟันดังกร่อด ๆ     ฮ่า! ๆ ๆ บ็อบถอดเสื้อยืดออก เขาเอาเสื้อมาขยำอังตรงปากแล้วพ่นลมร้อนออกมา     แป๊ะ! เขาเอาเสื้อที่มีไอร้อนแปะตรงหน้าผากของเมเด้น เขาขยับตัวมาแล้วโอบเธอที่หันหน้าหนีเพื่อจะจับหน้าผาก     เมเด้นตัวแข็งทื่อเหมือนโดนไฟช๊อต เธอลืมหายใจเมื่อลุงบ็อบก้มหน้าลงมามองตาของเธอ      กลิ่นกายของเขาและกลิ่นน้ำหอมฟุ้งเข้าจมูกของเมเด้น      "เจ็บไหม" บ็อบถาม     "ไม่ต้องมาแกล้งทำดีเลย เปลี่ยนช่องเดี๋ยวนี้" เมเด้นหันมาถลึงตาโตๆใส่     บ็อบกดเปลี่ยนช่องแล้วนั่งกอดอกดูการ์ตูน     เมเด้นนั่งหลังตรงเชิ่ดอกยิ้มย่อง เธอไขว่ห้างและเอาเท้ามาทางบ็อบ เธอแกว่งเท้าดุ๊กดิ๊กๆตามองที่ทีวี     "อยู่บ้านท่านอย่านึ่งดูดาย ปั้นวัวปั้นควายให้ลูกท่านเล่น ฮิ ๆ" เมเด้นเอ่ยลอยๆแล้วหัวเราะชอบใจ     ง่ำ! ๆ ๆ เธอหยิบเนื้อคำโตมากัดกินและหัวเราะไปด้วย     แค่ก! ๆ ๆ เมเด้นสำลักเนื้อคำโตในปาก เธอหน้าแดงหายใจหายคอไม่ออก     ลุงบ็อบหันมาแล้วเอาสองมือทาบแก้มขาวๆที่นุ่มนิ่ม     เขาก้มหน้าประกบปากจูบเมเด้นอย่างรวดเร็วชนิดที่เธอไม่ได้ตั้งตัว     จุ๊บ! ๆ ๆ อื้อ! ๆ ๆ เมเด้นตาเหลือกตาค้าง เธอร้องไม่ออกเมื่อโดนบ็อบดูดปากดูดคอ     เขาเลื่อนหน้าออกแล้วเอานิ้วล้วงปากของเธอ     จุ๊บ! ๆ ๆ เขาประกบปากเธออีกครั้งแล้วสอดลิ้นเข้ามาลึกในลำคอ    อื้อ! ๆ ๆ เมเด้นสะบัดหน้าแต่ดิ้นไม่หลุด มือใหญ่ๆของเขาประกบหน้าเรียวเล็กของเธอจนหมด     จมูกโด่งๆของบ็อบบดแก้มของเมเด้นจนแดงช้ำ ยิ่งเธอดิ้นหนีแก้มของเธอยิ่งโดนจมูกของเขาบี้     ลมหายใจที่ร้อนผ่าวของเขาพ่นใส่หน้าของเธอขนร้อนรุ่ม เลือดสาวของเธอฉีดพล่านขณะที่เธอหายใจไม่ออกเพราะว่าสเต็กจุกอยู่ที่คอ    จุ๊บ! ๆ ๆ บ็อบดูดกลืนกินน้ำลายของเมเด้น      อุ๊ปส์! ๆ ๆ เธอร้องอยู่ในลำคอ สองมือของเธอยันกล้ามท้องซิกแพคของเขาไว้    จุ๊บ! ๆ ๆ ๆ เขาคว้านลิ้นวนๆในปากของเมเด้นแล้วจูบดูดปากของเธอแรงขึ้น    เมเด้นเสียวจนมือเกร็ง เล็บมือยาวๆสองข้างของเธอจิกกรีดกล้ามท้องของบ็อบจนแดงเป็นรอยขวั่นยาวๆ     ผลุบ! เนื้อคำโตที่ติดคอของเธอหลุดเข้ามาในปากของเขาจนได้     แฮ่ก! ๆ ๆ เมเด้นหายใจแรงเมื่อเขาดึงหน้าออก เธอไม่รู้จะขอบคุณหรือจะด่าเขาดี     ตุ๊บ! ๆ ๆ ๆ เมเด้นลุกยืนแล้ววิ่งเข้าห้องน้ำ เธอคว้าน้ำยาบ้วนปากมากลั้วปากแล้วพ่นทิ้ง     เมเด้นล้างปากล้างคอเป็นสิบๆรอบ รสจูบที่เสียวซาบซ่านของลุงไม่อาจหายไปจากใจเธอได้เลย

บทที่ 3 จูบซ้ำจูบซ้อน

คุณลุงขา อย่ามาหื่น     ตอน จูบซ้ำจูบซ้อน     ลุงบ็อบนั่งคุยกับพ่อและแม่ของเมเด้นอยู่นาน แม่จัดห้องนอนของใหม่ไว้ให้ลุงซึ่งเป็นห้องที่ติดกับห้องของเมเด้นและพี่สาว     "ไอย่า ไปซื้อของให้แม่ได้แล้ว" แม่บอกพี่สาว     "หนูไปด้วย ๆ " เมเด้นวิ่งออกมาจากห้องน้ำ เธอใส่ชุดเดรสสีฟ้าสวย เนื้อตัวของเธอขาวโพลน     "เอ่อ ลุงไปด้วยได้ไหมไอย่า พอดีว่าลุงต้องเอานาฬิกาไปซ่อมน่ะ" ลุงบ็อบเอ่ยถาม     "อื้อ ไปสิคะ" ไอย่า พี่สาวคนโตพยักหน้ายิ้มแฉ่ง     "ผมไปด้วยครับ ๆ" โนอาน้องชายวิ่งมากระโดดเกาะแขนลุงบ็อบอย่างสนิทสนม ราวกับว่าเขาเป็นคนในบ้าน     เมเด้นแอบหันหน้าหนีแล้วเบะปาก เธอคิดเข้าข้าวตัวเองว่าบ็อบหาเรื่องไปเพราะอยากอยู่ใกล้เธอ     พอเดินมาถึงรถโนอาก็วิ่งมานั่งเบาะหน้า ไอย่านั่งเบาะคนขับส่วนลุงบ็อบนั่งข้างหลัง     "ลงมานะโนอา พี่จะนั่งหน้า" เมเด้นดุน้องชาย     "ไม่เอา ผมจะนั่งข้างหน้า" โนอาเถียง     "แกจะแย่งน้องทำไมห๊ะ" ไอย่า พี่สาววัยทำงานดุเมเด้น     หิ! ๆ ๆ บ็อบยิ้มแฉ่งเมื่อเมเด้นเปิดประตูหลังแล้วลงมานั่งข้างๆเขา     เขาแกล้งมองทางและเลื่อนตัวมานั่งตรงกลางจนแขนเบียดกับเมเด้น     เมเด้นนั่งเกร็งหนีบขา เธอขนลุกซู่เมื่อแขนของบ็อบโดนแขนเธอ     "ลุงบ็อบเลี้ยงพิซซ่าพวกเราได้ไหมครับ" โนอาหันมาถาม     "ได้อยู่แล้ว" บ็อบตอบ     ไอย่าชวนลุงบ็อบคุยเรื่องงาน เขาก็คุยตอบตาของเขามองที่กระจกหน้าแต่ตัวของเขานั่งแนบชิดกับเมเด้น     น้องชายก็ชวนลุงคุยเรื่องสิงห์สาราสัตว์สลับกับพี่สาว ไม่มีใครคุยกับเมเด้นเลย      หิ! ๆ ลุงบ็อบหันมายิ้มให้เมเด้นที่นั่งสงบเสงี่ยม     เมเด้นสะบัดหน้าหนีมามองกระจกข้างเธออายที่โดนเขาจูบจนไม่กล้าสู้หน้า เธอทั้งโกรธทั้งอายเขาจนสับสนไปหมด     หมับ! บ็อบเสยผมยาวสลวยเหน็บหูให้เมเด้น     ตุ๊บ! อุ๊! เธอกระทืบเท้าเหยียบเท้าของบ็อบแรง เขาเจ็บแต่กลั้นเสียงร้องเอาไว้ ใบหน้าหล่อๆของเขาแดงไปหมด     ฮิ! ๆ ๆ เมเด้นหัวเราะชอบใจ เธอเอาสะโพกเบียดเอวลุงจนเขาต้องกระเถิบหนีมานั่งชิดริมประตู     พอมาถึงในห้างลุงบ็อบเอาโนอาขี่คอแล้วเดินนำหน้าส่วนไอย่ากับเมเด้นเดินตามหลัง     "เขาสูงขนาดนี้เลยรึ" เมเด้นมองตามหลังบ็อบและพึมพำ เขาตัวขาวสูงเด่นจนสาวๆในห้างหันมองเป็นตาเดียว     "มีดีแค่หน้าตา นิสัยหื่น" เมเด้นบ่น เธอไม่ชอบสายตาที่สาวๆมองบ็อบเลย       "นี่เธอเป็นบ้าอะไรพูดคนเดียวเนี่ย" พี่สาวถาม     "ปล๊าว! ๆ ไม่มีอะไร" เมเด้นตอบแล้ววิ่งนำหน้า เธอลากรถเข็นมาเข็นแล้วพี่ไอย่าก็เลือกสินค้าอาหารแห้งใส่รถ     "ของมันเยอะนี่ แยกกันหาละกัน" ไอย่าบอกเมื่อก้มอ่านโพยของใช้ที่แม่เขียนให้     แคว่ก! ๆ ๆ เธอฉีกกระดาษแล้วยื่นให้เมเด้นครึ่งนึง     ตุบ! ๆ ๆ เมเด้นเดินออกมาหาของตามชั้นวางสินค้าอีกแถวนึง โนอาเดินตามพี่ไอย่าที่ใจดีและชอบซื้อขนมให้ เขาอ้อนขอซื้อหุ่นยนต์ได้มาหนึ่งตัว      บ็อบเดินย่องตามมาข้างหลังเมเด้น เขายืนเท้าสะเอวดูสาวน้อยที่สวยที่สุดในบ้านกำลังหยิบของ     เมเด้นหยิบนมกล่องสองยี่ห้อมาอ่าน เธอเอียงหน้าเรียวสวยไปมาเพื่อเปรียบเทียบความคุ้มค่า     ท่าทางและกริยาของเธอช่างน่ารัก เธออ่านฉลากออกเสียงเบาๆไปด้วยโดยที่ไม่รู้ว่าบ็อบยืนอยู่ข้างหลัง     "สองอันนี้แพงไปนะ ฮี่! ๆ" เมเด้นพึมพำ     อึ๊บ! ๆ ๆ เธอยืนเขย่งเท้าเอื้อมมือหยิบนมชั้นบนแต่หยิบไม่ถึง มันอยู่สูงมาก     หมับ! บ็อบเดินมาชิดจนอกชนหลังของเมเด้น เขาเอื้อมมือหยิบนมให้เธอและก้มหน้าหล่อๆกระซิบที่หู     "เอาอันนี้เหรอ " บ็อบถาม     หน้าของเขาชิดอยู่กับแก้มของเมเด้นเลย ริมฝีปากของเขารูดใบหูของเธอจนเสียวแว๊บในตอนที่กระซิบถาม     ลมหายใจที่ร้อนผ่าวรดต้นคอขาวๆของเมเด้น ลมปากของเขากระแทกใบหูของเธอจนเสียวสยิวตัวเกร็ง     อร๊าย! เมเด้นสะดุ้งตกใจ เธอถอยหนีทว่ากลับยิ่งกระแทกหลังชนอกของบ็อบ     ตูดงอนๆของเธออัดเข้าเต็มเป้ากางเกงของเขา มันมีอะไรแข็งๆดันร่องก้นจนเธอเสียววาบ     เธอรู้ชัดเลยว่าไม่ใช่กางเกงของลุงบ็อบแน่ มันใหญ่และแข็งแถมยังชี้โด่     ลุงบ็อบยังยืนโอบและถือนมยื่นไว้ตรงหน้าของเมเด้น เธอเดินไปข้างหน้าก็ติดแขน ถอยหลังก็ตูดชนเป้ากางเกงของเขา เธอไร้ทางหนี     "ปล่อยนะ ไม่งั้นหนูจะกรี๊ด" เมเด้นขู่     "ก็รับไปซี่ คิดอะไรเนี่ย หิ! ๆ" ลุงบอกแล้วหัวเราะอย่างเจ้าเล่ห์     เมเด้นเพิ่งจะเห็นว่ามีนมจ่ออยู่ตรงหน้า เธอรับมันถือแล้วลุงบ็อบก็ถอยออกห่าง     เมเด้นไม่รู้แล้วว่าบ็อบตั้งใจช่วยหยิบหรือมาฉวยโอกาสโดนตัวเธอ แต่ไอ้ที่ดันตูดของเธอเมื่อกี้มันต้องใช่แน่ๆเธอรู้เลย     ของรักของหวงผู้ชาย!     "ไหนว่ามาซ่อมนาฬิกา" เมเด้นหันมาถามเสียงดุ     "อื้ม พอดีว่าลืมเอามา" ลุงบ็อบตอบ เขาส่งยิ้มสเน่ห์กระแทกหน้าเมเด้น     "โกหกตกนรก" เมเด้นดุบ็อบ     เธอหันกลับมาที่ชั้นวางสินค้าแล้วหยิบนมมั่วๆหลายแพคยัดมือของเขา     อุ้ย! ๆ ๆ บ็อบอุทานเมื่อเขาอุ้มนมถึงสี่แพค      ตุ๊บ! ๆ ๆ เขาวิ่งหนีไปหารถเข็นของไอย่าเสียแล้ว     "สมน้ำหน้า ฮ่า! ๆ ๆ " เมเด้นหัวเราะอย่างสะอกสะใจ เธออารมณ์ดีจนหายโกรธเรื่องโดนจูบไปแบบไม่รู้ตัว เหลือเพียงความเสียวซ่านที่ยังตราจตรึงอยู่ในใจ     พอซื้อของเสร็จแล้วลุงบ็อบก็พาทุกคนมากินพิซซ่าจนอิ่มหนำ ขากลับบ้านเมเด้นพิงเบาะหลับ     รถในเมืองก็ติดหนักในวันหยุด เมเด้นเอนไปเอนมาจนหัวฟุบลงมาพิงไหล่ของลุงบ็อบสุดหล่อ     หิ! ๆ ๆ บ็อบหันมายิ้มและปล่อยให้เมเด้นนั่งพิง เขาทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นและนั่งยิ้ม     คร่อก! เมเด้นนั่งอ้าปากและกอดอกตัวเองหลับสนิท     ฮ่า! ๆ ๆ โนอาหันมาหัวเราะเมื่อเห็นพี่สาวคนสวยอ้าปากหว๋อ     "ถ่ายไว้ ๆ ฮ้า! ๆ ๆ " พี่ไอย่าบอกและส่งมือถือให้โนอาถ่ายรูปเมเด้น     แช๊ะ! ๆ ๆ      ลุงบ็อบชูสองนิ้วยิ้มแฉ่ง      ไอย่าเลี้ยวเข้ามาเติมน้ำมันในปั๊มแล้วจอดรถหน้าห้องน้ำ     "ขอเข้าห้องน้ำแป๊บนะคะ"      "ผมก็ปวดฉี่" โนอาวิ่งตามพี่สาวคนโตลงรถ     บ็อบหันมาหาใบหน้าเรียวสวยที่พิงแขนเขาอยู่     หมับ! ๆ ๆ เขาเอาหลังมือถูแก้มที่อิ่มอูมนุ่มใหญ่ของเมเด้นเบาๆ     สายตาของเขากวาดมองลูบไล้ไปทั่วใบหน้าขาวๆของเมเด้น เธอสวยจับใจเขาจริงๆเธอคือรักแรกพบ        อือ! เมเด้นครางเบาๆเมื่อบ็อบจับคางของเธอ เธอลืมตาตื่นและนั่งตัวแข็งทื่อเมื่อเห็นดวงตาของบ็อบจ้องมอง     เขาก้มหน้าหล่อลงมาชิดใกล้เธอจนหายใจรดกัน ปลายจมูกโด่งๆของเขาบดชนจมูกขาวๆที่จิ้มลิ้มของเมเด้นจนบี้     เมเด้นยังงัวเงียไม่ได้สติดี เธอเผลอมองสบตากับลุงบ็อบและเหม่อลอย     ราวกับโดนสะกดด้วยเวทย์มนต์ เธอลืมหายใจและลืมดิ้นหนี เธอมองตาของบ็อบจนหลุดเข้าไปในดวงตาคู่นั้น     แววตาของเขาให้ความรู้สึกซาบซ่านลงลึกในใจ เขาดูหล่อเหลาเหลือเกินมนุษย์มนาไปมากแล้ว     จุ๊บ! ๆ ๆ บ็อบก้มลงมาและเอาปากแดงๆบดจูบปากสีชมพูเรียวเล็ก     อือ! ๆ ๆ เมเด้นร้องครางและได้สติกลับมา     อ๊าย! ๆ ๆ เธอส่ายหน้าหนีและเอาสองมือยันอกล่ำๆของลุงบ็อบ ทว่าเขายิ่งรุกจูบเธอร้อนแรงขึ้น     จุ๊บ! ๆ ๆ ริมฝีปากของเขาช่างหนานุ่ม เมเด้นเม้มปากตอบอย่างลืมตัวทั้งๆที่กำลังส่ายหน้าหนีไปมา     สองมือของเธอจิกคอเสื้อของบ็อบเมื่อเขาสอดลิ้นเข้ามาชนฟันของเธอ เธอไม่ยอมให้เขาแลกลิ้น     อ๊าย! ๆ เมเด้นดิ้นส่ายเอว ทว่าเต้านมน้อยของเธอกลับบดสีหน้าอกล่ำๆของบ็อบจนเสียวสยิว     เธอนั่งตัวเกร็งจนลืมหายใจ มือไม้สั่นเทาไปหมด       จุ๊บ! ๆ ๆ ลุงบ็อบสอดลิ้นเข้ามาพันวนๆในปากของเมเด้นจนได้ ลิ้นสากๆของเขาแตะรูดลิ้นของเธอจนเสียวสะท้านไปทั่วกาย     ใจของเธอสั่นหวิวๆ ในอกร้อนรุ่มดั่งถูกไฟเผา ขนของเธอลุกซู่ๆ หน้ามืดราวกับจะเป็นลม     เมเด้นคิดหาทางรอดขณะที่กำลังโดนจูบปากแบบแลกลิ้น     อื้อ! ๆ ๆ เธอร้องครางและชี้นิ้วไปข้างหน้ารถ     ขวับ! ลุงบ็อบรีบหันกลับแล้วนั่งตัวตรงเพราะนึกว่าไอย่ากับโนอามา     เพี๊ยะ! เมเด้นฟาดมือตบหน้าลุงบ็อบจนแดงฉาน เธอเผลอทำไปโดยอัติโนมัติทั้งที่ตัวเองยังไม่รู้ว่าโกรธหรือไม่โกรธเขา .      ลุงบ็อบกลับนั่งเฉยไม่สะทกสะท้าน เป็นเมเด้นเองที่เจ็บมือจนร้อง โอย     หมับ! "เป็นอะไรไหม" บ็อบจับมือน้อยๆของเมเด้นบีบนวดในทันใด     "ทำอะไรหนู หนูจะฟ้องคุณพ่อ" เมเด้นขู่และปล่อยให้เขาจับมือ     เธอทำหน้าจะร้องไห้แล้ว        "เมื่อกี้หนูหลับน้ำลายเยิ้มเลอะปาก ไอก็เลยดูดออกให้" ลุงบ็อบตอบ     "โกหก คนนิสัยไม่ดี" เมเด้นดุเสียงดัง     "เอ้า จริงนะ ไม่เชื่อขอดูรูปที่โนอา เมเด้นอ้าปากหว๋อเลย" ลุงบ็อบตอบ     "ถ้าไม่จริงฟ้องพ่อเลย ยังไงๆไอก็ตายถ้าโกหก" ลุงบ็อบท้า     เขาบีบมือน้อยๆของเมเด้นแล้วจับมือของเธอกลับมาวางที่ตักของเธอ     เมเด้นกระเถิบหนีและนั่งเงียบไม่พูดไม่จา สักพักพี่สาวกับน้องชายก็กลับมา      พอทุกคนถึงบ้านก็ช่วยกันยกของลงรถ เมเด้นรอให้ลุงบ็อบกับพี่ไอย่าเข้าบ้าน      เธอสะกิดขอดูรูปถ่ายในมือถือพี่สาวที่อยู่กับโนอา เธอเห็นตัวเองนั่งพิงแขนใหญ่ๆของลุงบ็อบและอ้าปากหว๋อ    มีน้ำลายไหลยืดลงมาจากปาก     "น่าอายจริงๆ ฮือ" เมเด้นบ่น เธอรู้สึกผิดเอามากๆที่ตบหน้าลุงบ็อบ และเธอก็อายจนไม่กล้าจะแกล้งเขาแล้ว     หิ! ๆ ๆ ลุงบ็อบกลับนั่งยิ้มคนเดียว เขาได้จูบเมเด้นถึงสองครั้งสองคราในวันเดียว      เขาดูภูมิใจยิ่งกว่าตอนจีบนางแบบติดเมื่อก่อนอีกด้วยซ้ำ      จูบฟรีของเมเด้นช่างซาบซ่านตรึงใจ ทั้งๆที่เขาจะใช้มือเช็ดน้ำลายให้เธอก็ได้แต่กลับไม่ทำ

อ่านต่อ