มหาวิทยาลัยK ที่ม้าหินอ่อนระหว่างคณะอักษรกับคณะวิศวะ "ไอ้พรีม!นั่น..พี่คิง..ว่าที่สามีแกนี่!!"อิงพูดแล้วพยักหน้าไปที่โต๊ะม้าหินอ่อนที่อยู่ถัดไปอีกสองโต๊ะ "หล่อออร่าจับกันทั้งโต๊ะเลยว่ะ!"ออยบอกแล้วยิ้ม "แกก็พูดไป..ไอ้อิง..ถ้าใครมาได้ยิน..เขาจะเอาไปพูดกัน"พรีมว่าอย่างไม่จริงจังนัก พรีม อิงกับออยเป็นเพื่อนสนิทกันมาตั้งแต่ม.ต้นแล้วและก็เรียนด้วยกันมาตลอดจนสอบติดมหาลัยเดียวกัน คณะเดียวกันอีกด้วย ทั้งสามคนเรียนคณะอักษรอยู่ปี2แล้ว ออยกับอิงรู้ว่าพรีมแอบชอบคิงรุ่นพี่ที่เรียนคณะวิศวะมาตั้งแต่พรีมเข้าปี1แล้ว ซึ่งตอนนั้นคิงมีแฟนอยู่แล้ว แต่ตอนนี้พรีม ออยและอิงรู้มาว่าคิงเลิกรากับแฟนแล้วจึงพากันแซวพรีมมากขึ้น เพราะอยากให้พรีมกล้าที่จะไปบอกชอบคิงสักทีเพราะพรีมกล้าไปทุกเรื่องยกเว้นเรื่องนี้แหละ "นี่แก..ไม่คิดจะบอกพี่คิงว่าแกชอบพี่เขาเลยหรือไง..จะเอาแต่แอบชอบแบบนี้ไปจนกว่าพี่เขาจะเรียนจบไปเลยหรือไงวะ!..ไอ้พรีม"ออยว่า "นั่นสิ..นี่พี่คิงก็อยู่ปี3แล้วนะ..ปีหน้าก็จบแล้ว..ชั้นว่า..แกน่าจะทำอะไรสักอย่าง..ไม่อย่างนั้นอาจจะต้องมานั่งเสียใจทีหลังนะโว้ย!"อิงสนับสนุน "ใช่..เคยได้ยินมั้ย...ไม่แข่งยิ่งแพ้น่ะ"ออยบอกพลางตบบ่าของพรีมเบาๆ แต่ก่อนตอนที่คิงยังมีแฟนอยู่พวกเธอก็ไม่เคยจะยุพรีมหรอก แต่ตอนนี้คิงโสดแล้ว พวกเธอจึงอยากให้พรีมทำตามที่ใจต้องการ "เฮ้อ!..พวกแกก็เห็น..ว่าพี่คิงไม่เคยสนใจใครอีกเลย..ตั้งแต่เลิกกับพี่ยี่หวาน่ะ..แถมหน้าตาก็ดุ..แล้วก็เย็นชา..ชั้นไม่เคยเห็นพี่คิงจะพูดกับใครเลยนะ..แม้แต่กับพวกเพื่อนๆของพี่คิงน่ะ..แล้วถ้าชั้นเข้าไปพูดแลัวพี่คิงไม่พูดด้วย..ชั้นไม่หน้าแตกเหรอวะ!?"พรีมร่ายยาวอย่างหนักใจ แต่ก็รู้ว่าเพื่อนทั้งสองคนหวังดี "แต่ถ้าแกไม่ลอง..ก็ไม่รู้นะโว้ย!..อย่างน้อยๆได้บอกความรู้สึกออกไปก็ยังดีกว่าเก็บเอาไว้คนเดียวแบบนี้นะ"ออยบอกอย่างเห็นใจเพื่อน พรีมไม่พูดอะไรต่ออีก ได้แต่คิดถึงคำพูดของเพื่อนแล้วก็คอยเหลือบสายตามองคิงคนที่เธอแอบชอบมาตั้ง1ปี คิงเป็นคนหล่อมาก ผิวขาว สูง190แต่ท่าทางที่แสนเย็นชาไม่ค่อยพูดทำให้ดูน่ากลัวต่างกับเพื่อนของเขาอีก3คนที่เธอก็รู้จักดี เพื่อนสนิทของคิงมี3คนคือกาย ไนท์และชิน พรีมรู้เรื่องของคิงทุกอย่างทั้งของกินของใช้ที่คิงชอบ เวลาเรียนและเลิกเรียนรวมถึงนอกเวลาเรียนว่าคิงชอบไปที่ไหนบ้าง เรียกได้ว่าไม่มีอะไรเกี่ยวกับคิงที่เธอจะไม่รู้ แม้กระทั่งสาเหตุที่คิงเลิกกับแฟนที่คบกันมานานถึง4ปีเธอก็รู้ ในตอนแรกเธอสงสารคิงมากๆแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ จนตอนนี้คิงเป็นโสดมาได้ครึ่งปีกว่าแล้ว หรือว่าเธอจะลองจีบคิงดูสักครั้งทำอย่างที่เพื่อนบอก เพราะมันคงดีกว่าไม่ได้ทำอะไรเลย และถึงแม้ว่ามันแทบจะไม่มีความหวังอะไรเลยก็ตาม พรึ่บ!!พรีมลุกขึ้นยืนเมื่อตัดสินใจได้แล้ว "แกจะไปไหนวะ!?"อิงถาม "ก็ไปจีบพี่คิงไง!"พรีมบอกแล้วยิ้มอย่างให้กำลังใจตัวเอง "เยี่ยม!..พวกชั้นเป็นกำลังใจให้นะ..สู้ๆโว้ย!"ออยพูดแล้วยิ้มให้พรีม "ขอบใจ"พรีมบอกแล้วเดินไปที่โต๊ะของคิงกับเพื่อนทันที ออยกับอิงมองตามหลังพรีมไปอย่างลุ้นๆ พวกเธอคิดว่าพรีมน่าจะมีความหวังบ้างไม่มากก็น้อย เพราะพรีมเป็นคนสวยปนน่ารัก รูปร่างดี ผิวขาวสูงเกือบๆ180 พรีมเป็นคนนิสัยดี เข้ากับคนอื่นง่ายไม่เอาเปรียบใคร จิตใจดียิ้มเก่ง พรีมมีคนมาตามจีบหลายคนแต่ก็ไม่เคยสนใจใครแถมยังมีแฟนคลับมากอีกด้วยเพราะพรีมเคยเป็นดาวของคณะและเป็นนักกีฬาวอลเล่ย์บอลตัวแทนมหาลัยเพียงแต่พรีมไม่เคยมองว่าตัวเองสวยจึงทำให้ไม่ค่อยมีความมั่นใจในตัวเองแค่นั้นเอง ที่โต๊ะของคิง "เอ่อ..ขอโทษนะคะพี่ๆ"พรีมพูดเมื่อเดินมายืนข้างๆที่คิงนั่งอยู่ "อ้าว!น้องพรีม..มีอะไรคับ?"กายถามแล้วยิ้ม "พี่กาย..รู้จักพรีมด้วยหรือคะ!?"พรีมถามอย่างงงๆ "ไม่ใช่แต่ไอ้กายที่รู้จักน้องพรีมนะคับ..พี่สองคนก็รู้จักคับ"ไนท์พูดแล้วยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ "ใครไม่รู้จักน้องพรีมก็แย่แล้วคับ..มีรูปลงเพจมหาลัยออกบ่อยๆ..ว่าแต่น้องพรีมมาหาพี่ๆ..มีอะไรคับ?"ชินถาม "อ้อ!ค่ะ..เอ่อ..คือ..พรีมมาหาพี่คิงน่ะค่ะ"พรีมพูดอย่างอ้ำอึ้ง คิงได้ยินที่พรีมพูดก็เงยหน้ามามองแต่ไม่ได้พูดอะไร ได้แต่ทำหน้ามีคำถามเท่านั้น "เอ้า!ไอ้คิง..น้องพรีมมาหามึงน่ะ!"กายพูดแล้วยิ้มล้อเลียน "ว่า!!"คิงถามสั้นๆด้วยท่าทางเฉยชาเหมือนเดิม "คือ..พรีม..พรีมชอบพี่คิงค่ะ..แล้วจะขอจีบพี่คิง..แต่พี่คิงอย่าเพิ่งปฎิเสธนะคะ..พรีมขอเวลาจีบพี่คิงแค่3เดือน..ถ้าภายใน3เดือนนี้พรีมทำให้พี่คิงชอบพรีมไม่ได้..พรีมจะไม่มาให้พี่คิงเห็นอีกเลยค่ะ..นะคะ"พรีมพูดอย่างเร็ว เธอมองหน้าคิงตลอดเวลาที่พูด "ไม่!!"คิงบอกแล้วก้มหน้ามองโทรศัพท์ในมือต่ออย่างไม่สนใจ "ไอ้คิง!..มึงก็นะ..ใจร้ายจังวะ!"ชินว่า "ใช่..หรือมึงกลัววะ!..ถึงไม่กล้าให้น้องพรีมจีบน่ะ!"ไนท์รีบสนับสนุนชินทันทีเพราะเขารู้มาว่าพรีมนิสัยดีและน่าจะดีมากกว่ายี่หวาแฟนเก่าของคิงเสียอีก "นั่นสิวะ..น้องพรีมออกจะน่ารัก..ทำไมถึงได้ไปชอบมึงวะ!..เป็นกูหน่อยไม่ได้"กายว่ายิ้มๆ "กู..ไม่..ได้..กลัว!!"คิงพูดเน้นทีละคำอย่างรำคาญ "งั้นมึงก็ให้น้องพรีมจีบสิวะ..แค่3เดือนเอง"ไนท์บอกแล้วยิ้มเพราะรู้ว่าคิงไม่ชอบการท้าทาย "ก็ได้..แล้วอย่าลืมคำพูดล่ะ!!'คิงมองพรีมแล้วพูดอย่างไม่พอใจและรำคาญ "ขอบคุณค่ะพี่คิง..พรีมไม่ลืมแน่นอน..ขอบคุณพี่ๆนะคะ..ฝากเนื้อฝากตัวด้วย..แล้วเจอกันค่ะ..พรีมขึ้นเรียนก่อนนะคะ"พรีมยิ้มกว้างอย่างดีใจก่อนจะรีบเดินกลับไปหาออยกับอิงที่โต๊ะแล้วเดินไปทางตึกเรียน

คิงที่เห็นรอยยิ้มของพรีมก็อึ้งไปเหมือนกันเพราะมันน่ารักมากๆ ทั้งลักยิ้มสองข้างแล้วยังแก้มป่องๆนั่นอีก และไม่ใช่แค่คิงที่อึ้ง กาย ไนท์กับชินก็พลอยอึ้งไปด้วยทั้งหมดพากันมองตามพรีมจนหายไปจากสายตา "น้องพรีม..โคตรน่ารักเลยว่ะ!..ยิ้มทีทำเอาใจกูแทบละลายเลยมึง!"กายทำท่าเพ้อฝัน "ใช่..ถึงว่ามีแฟนคลับติดตามโคตรเยอะอ่ะ!...แต่น่าเสียดายที่มาชอบไอ้คิงว่ะ!"ชินว่า "ไหนเขาลือกันว่า..น้องพรีมชอบผู้หญิงไงวะ!?..ทำไมมาบอกชอบไอ้คิงได้ล่ะ!?"ไนท์ถามอย่างไม่เข้าใจ "กูว่า..คงลือกันไปเองมากกว่า..เพราะกูรู้ว่ามีผู้ชายไปตามจีบน้องพรีมหลายคนแต่น้องพรีมไม่เคยสนใจใคร..และชอบอยู่กับผู้หญิงตลอดก็เลยเอาไปพูดกันน่ะ!"กายบอกอย่างที่คิด "นี่พวกมึงรู้จักเด็กนั่น!?"คิงถาม "ในมหาลัยนี้ส่วนมากก็รู้จักน้องพรีมกันทั้งนั้นแหละ..เพราะน้องพรีมสวย..น่ารัก..ยิ้มเก่งเคยเป็นดาวคณะอักษรแถมยังเป็นนักกีฬาวอลเล่ย์บอลตัวแทนมหาลัย..มีภาพลงในเพจมหาลัยแทบทุกวัน..มีคนตามจีบมากมายแถมมีแฟนคลับอีกต่างหาก"ไนท์บอก ที่รู้เพราะมหาลัยนี้เป็นของพ่อของเขาเอง แล้วตอนนี้เขาก็เข้ามาช่วยดูแลต่ออยู่ "หึ!!" คิงยกยิ้มมุมปากเล็กน้อยแต่ไม่พูดอะไรต่อ ในสายตาของเขาพรีมไม่ใช่ผู้หญิงในสเปคเลยสักนิด และที่เขาปฏิเสธตั้งแต่แรกเพราะคิดว่าเขาไม่มีทางชอบพรีมได้แน่ๆ ยิ่งเวลาแค่3เดือนด้วยแล้วยิ่งไม่มีทาง แต่ที่ยอมเพราะไอ้พวกเพื่อนตัวดีพูดมาก ดังนั้นเขาจะรอดูว่าพรีมจะจีบเขาอย่างไรก็แล้วกันเพราะเด็กน้อยอย่างนั้นไม่อยู่ในสายตาของเขาหรอก "ไปพวกมึง..ได้เวลาเรียนแล้ว"ชินบอกแล้วลุกขึ้นและคนอื่นๆก็ลุกตามกันเดินไปขึ้นห้องเรียน ติ้ง!ติ้ง!เสียงไลน์เข้าโทรศัพท์ของคิง ขณะที่นั่งรออาจารย์เข้ามาสอน คิงกดเปิดอ่านแล้วก็ต้องขมวดคิ้วขึ้นทันทีเพราะคนที่ไลน์มาคือพรีมนั่นเอง นี่เด็กนั่นไปเอาเบอร์ไลน์ของเขามาจากไหนกันวะ! คิงคิดอย่างสงสัยปนรำคาญ พรีม:สวัสดีค่ะพี่คิง พรีม:อย่าเพิ่งบล๊อคนะคะ พรีม:ก็พี่คิงให้พรีมจีบได้ พรีม:ถ้าไม่อยากตอบก็ไม่เป็นไรค่ะ พรีม:พรีมแค่อยากคุยด้วยเท่านั้น พรีม:ได้เวลาเรียนแล้ว พรีม:ตั้งใจเรียนนะคะ "เป็นไรของมึง..ไอ้คิง!?"ชินถามเมื่อเห็นคิงดูโทรศัพท์แล้วขมวดคิ้วแบบไม่พอใจ "นั่นสิ..ใครไลน์มาวะ!?"กายถาม "เด็กนั่น!ไม่รู้เอาไลน์กูมาจากไหน"คิงพูดอย่างรำคาญก่อนจะกดปิดโทรศัพท์ "น้องพรีมเก่งว่ะ!.."ไนท์ชมเพราะน้อยคนที่จะมีไลน์ของคิงได้ "555มึงเจอคนจริงเสียแล้วล่ะ!..ไอ้คิง"กายขำแล้วพูดแซว "ต่อไปคงมีอะไรสนุกๆกว่านี้แน่ๆว่ะ!!"ชินพูดยิ้มๆ คิงไม่สนใจคำพูดของเพื่อน นี่เขาต้องทนรำคาญเด็กนั่นไปอีกตั้ง3เดือนเลยเหรอวะ! เฮ้อ!ไม่น่าไปเชื่อไอ้เพื่อนเหี้..!เลยวุ่นวายชิบหาย!! คิงกับเพื่อนเดินลงมาจากอาคารเรียนเพราะวันนี้พวกเขามีเรียนถึงแค่บ่าย3เท่านั้นจึงพากันเดินตรงไปที่ลานจอดรถเพื่อจะกลับไปพักผ่อนที่คอนโดใครคอนโดมัน แล้วค่อยเจอกันอีกทีที่ผับxcตอน3ทุ่มเพราะพวกเขาร่วมกันเปิดผับมาได้3ปีแล้วจึงต้องเข้าไปดูแล คิงเดินมาถึงรถที่จอดอยู่ก็ต้องหยุดยืนอยู่หน้ารถเพราะสายตามองไปเห็นดอกกุหลาบสีชมพู1ดอกวางอยู่ที่หน้ากระจกรถ โดยใช้ที่ปัดน้ำฝนวางทับก้านดอกไว้ "เห้ย!..ไอ้คิง..นี่ดอกกุหลาบสีชมพูที่มึงชอบนี่หว่า!..ใครเอามาวางไว้วะ!?"กายถามอย่างแปลกใจ เพราะไม่ค่อยมีใครรู้ว่าคิงชอบกุหลาบสีชมพูนอกจากพวกเขาที่เป็นเพื่อนสนิท แม้แต่ยี่หวาแฟนเก่าของคิงก็ยังไม่รู้เลย "นั่นดิ..ใครวะ!..มีการ์ดด้วยนี่"ไนท์ว่าแล้วทำท่าจะเดินไปหยิบดอกกุหลาบมาดูแต่คิงหยิบมาเสียก่อน "ขับรถกลับดีๆนะคะ...พรีม" "เฮ้อ!!"คิงถอนหายใจออกมาเบาๆ ยัยเด็กนั่นอีกแล้วเหรอวะ! "โอ้โห!!น้องพรีมนี่ถ้าจะรู้จักไอ้คิงดีเลยนะเนี่ย..สงสัยจะชอบมึงจริงๆว่ะ"กายว่า "นั่นสิ..อ้าว!แล้วนั่นมึงจะเอาดอกกุหลาบไปไหนวะ!?..ไอ้คิง"ชินถามเมื่อเห็นคิงถือดอกกุหลาบตรงไปที่ถังขยะข้างหน้า "เฮ้ย!!!"ชิน กายกับไนท์ร้องอย่างตกใจเพราะคิงทิ้งดอกกุหลาบลงในถังขยะ "มึงทำอย่างนี้..ถ้าน้องพรีมรู้ต้องเสียใจแน่ๆ"ไนท์ว่าตรงๆ เขารู้ว่าคิงไม่ชอบพรีมแต่ไม่ต้องทำขนาดนี้ก็ได้นี่! "ใช่..มีคนดีๆมาชอบแล้วทำเป็นเล่นตัวนะมึง..สักวันมึงจะต้องเสียใจ..เชื่อกูสิ!"กายว่า "กูไม่สนใจ!"คิงพูดจบก็เดินขึ้นรถแล้วขับออกไปทันที อยากจะพูดอะไรก็พูดไปเขาไม่สนใจหรอก! คอนโดD เมื่อมาถึงคอนโดคิงก็ทิ้งตัวลงนอนบนโซฟา ติ้ง!ติ้ง!เสียงไลน์ดังขึ้นก่อนที่คิงจะหลับ เขาจึงหยิบมากดดู พรีม:ถึงคอนโดหรือยังคะ พรีม:อย่าลืมทานเข้านะคะ พรีม:เป็นห่วงค่ะ คิงอ่านแล้วก็กดปิดก่อนจะวางโทรศัพท์ไว้ที่โต๊ะหน้าโซฟาแล้วนอนหลับไป ผับxc3ทุ่มกว่า คิงกับเพื่อนๆมาถึงที่ผับตั้งแต่สองทุ่มแล้ว พวกเขาช่วยกันดูแลและเคลียร์บัญชีต่างๆจนเสร็จแล้วลงมานั่งดื่มเหล้าอยู่ห้องวีไอพีที่สามารถมองเห็นภายในผับได้ทั่วแต่คนข้างนอกจะมองไม่เห็น ติ้ง!ติ้ง!เสียงไลน์ของคิงดังขึ้น พรีม:อยู่ผับหรือคะ พรีม:อย่าดื่มมากนะ พรีม:เดี๋ยวขับรถกลับไม่ไหว พรีม:ฝันดีค่ะ "กูว่านะ..วันนี้ไลน์ไอ้คิงแม่ง!ดังบ่อยไปหรือป่าววะ!!555"กายแซวแล้วขำกับสีหน้าของคิงตอนที่อ่านไลน์ "น่ารำคาญ!!"คิงว่าก่อนจะวางโทรศัพท์ลง "แต่ถ้าเป็นกูนะ..มีคนเป็นห่วงอย่างนี้..โคตรรู้สึกดีเลยว่ะ!!"ชินพูดยิ้มๆ "นั่นสิ..แต่น้องพรีมนี่ทำไมถึงได้รู้เรื่องไอ้คิงไปหมดเลยวะ!?..ทั้งเรื่องดอกไม้..เรื่องเวลาเรียน..นี่ยังมีอะไรที่น้องพรีมรู้อีกวะ!?"ไนท์ว่าพลางทำหน้าสงสัย "ใช่..นี่เพิ่งเริ่มต้นก็เป็นแบบนี้แล้ว..ต่อไปสนุกแน่ๆ..กูว่า..หึหึ"กายอมยิ้ม "วุ่ยวาย!!"คิงว่าพลางยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มต่อด้วยสีหน้าเฉยชาติดรำคาญ คอนโดD เช้าวันรุ่งขึ้น ติ้ง!ติ้ง!เสียงไลน์เข้าโทรศัพท์ของคิงดังขึ้นรัวๆจนเขาต้องหยิบขึ้นมาดูก่อนจะต้องหัวเสียแต่เช้าเมื่อเห็นชื่อคนที่ไลน์มา จะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากยายเด็กจอมตื้อ น่ารำคาญชิบ!! พรีม:อรุณสวัสดิ์ค่ะ พรีม:ตื่นได้แล้วนะคะ พรีม:พี่คิงมีเรียนเช้านะ พรีม:แล้วเจอกันค่ะ คิงส่ายหัวพร้อมกับลุกขึ้นไปอาบน้ำพลางคิดว่ายายเด็กจอมตื้อนี่จะรู้เรื่องของเขาดีเกินไปแล้ว! มหาวิทยาลัยK โรงอาหารคณะวิศวะ "เป็นอะไรวะ!?ไอ้คิง..ทำหน้าเหมือนใครด่าแม่มึงมาอ่ะ!"ชินถามเมื่อเห็นคิงเดินเข้ามาแล้วนั่งลงที่โต๊ะ "ด่าแม่มึงน่ะสิ!!"คิงว่าอย่างหงุดหงิด เขากำลังไม่พอใจที่ถูกเสียงไลน์ของพรีมปลุกตั้งแต่เช้า "ไอ้สัส!..กูถามดีๆนะโว้ย!!?"ชินว่า "ไม่ต้องเถียงกัน..ว่าแต่มึงเป็นอะไรวะ!?"ไนท์รีบห้ามก่อนจะหันไปถามคิง "ก็ยายเด็กนั่นแม่ง!ไลน์มาปลุกกูตั้งแต่เช้า..ยิ่งกว่านาฬิกาปลุกอีก..น่ารำคาญชิบ!!"คิงว่าอย่างรำคาญ "555น้องพรีมคงกลัวมึงมาไม่ทันเข้าเรียนน่ะ!"กายขำ "มึงไม่ต้องรีบรำคาญหรอก..โน่น!น้องพรีมกับเพื่อนเดินมานั่นแล้ว"ชินบอกแล้วพยักหน้าไปทางด้านข้าง "แม่ง!เด็กวิศวะของเรา..มองตามน้องพรีมตาเป็นมันเลยว่ะ"ไนท์บอก "ก็น้องพรีมทั้งสวยและน่ารัก..เลยมีแต่คนมองน่ะสิ!"กายบอกยิ้มๆ "ตาบอดน่ะสิไม่ว่า!!"คิงว่าอย่างไม่ใส่ใจ "ว่าน้องมากๆ..ระวังนะโว้ย!เกลียดอะไรมักได้อย่างนั้น555"ชินพูดแล้วขำ

"สวัสดีค่ะพี่คิง..พี่ชิน..พี่ไนท์..พี่กาย..นี่เพื่อนของพรีมค่ะ..ชื่ออิงกับออย"พรีมเดินมาถึงที่โต๊ะของคิงกับเพื่อนๆแล้วยกมือไหว้ก่อนจะแนะนำเพื่อนให้พี่ๆได้รู้จัก "สวัสดีคับน้องพรีม..น้องอิง..น้องออย"ชิน ไนท์และกายทักทายกลับมีแต่คิงที่พยักหน้ารับเฉยๆ "สวัสดีค่ะพี่ชิน..พี่ไนท์..พี่กาย..พี่คิง"อิงกับออยยกมือไหว้พร้อมรอยยิ้ม "นี่อาหารเช้าค่ะพี่คิง..อ้อ!แล้วพี่ๆเรียกแค่ชื่อก็พอค่ะ..ไม่ต้องมีน้องหรอก"พรีมวางกล่องอาหารลงตรงหน้าคิงก่อนจะพูดขึ้น "โอ้โห!..อิจฉาไอ้คิงว่ะ!มีคนส่งข้าวด้วย"ไนท์แซวยิ้มๆแต่คิงกลับส่งสายตาดุดันกลับไปให้ "งั้นพรีมกับเพื่อนขอขึ้นเรียนก่อนนะคะ..ทานให้อร่อยนะคะพี่คิง"พรีมพูดแล้วเดินออกไปพร้อมกับอิงและออย "อยากกินก็เอาไป"คิงพูดเสียงดังเพราะตั้งใจให้พรีมได้ยิน "เฮ้ย!พรีมเอามาให้มึงนะ..แล้วจะให้กูเพื่อ?"ไนท์ว่าตรงๆเพราะกลัวพรีมที่เพิ่งเดินออกไปจะได้ยิน "ไม่กิน!?..งั้นกูทิ้ง!!"คิงถามพร้อมกับหยิบกล่องข้าวที่พรีมวางไว้ "ไอ้สัสคิง!!..มึงแม่งใจร้ายว่ะ!!"ชินว่าตรงๆ "ใช่ๆ..ถ้าไม่กินเอามานี่..พวกกูกินเอง"กายพูดแล้วหยิบกล่องข้าวมาไว้ข้างหน้าตัวเอง "กูไม่ได้ใช้..และกูก็บอกแล้วว่ากูไม่ชอบ"คิงพูดด้วยท่าทางเฉยชา "เออ!!แล้วกูจะคอยดู..ว่ามึงจะใจแข็งไปได้สักกี่น้ำ"ชินพูด "ใช่...พรีมออกจะสวย..น่ารัก..มีแต่คนตามจีบ..แต่น่าสงสารที่มาชอบคนเหี้..!ๆอย่างมึง"ไนท์ว่าคิงตรงๆ "กูก็บอกแล้ว..แต่อยากจะมายุ่งเอง..ช่วยไม่ได้"คิงพูดด้วยท่าทางรำคาญ "สักวัน..ถ้าพรีมเลิกชอบมึง..แล้วมึงจะรู้สึก"กายบอก "ใช่..ถ้ามีวันนั้นนะ..กูจะสมน้ำหน้าคนแรกเลยมึง..หึหึ"ชินว่า "ไม่มีวัน"คิงพูดอย่างหนักแน่น "ช่างมันเถอะ..มาดูกันดีกว่าว่าพรีมทำอะไรมาให้กิน"ไนท์พูดอย่างรำคาญกับท่าทางของคิง "โอ้โห!!ข้าวผัดกุ้ง..นี่มันของชอบไอ้คิงเลยนะโว้ย!"กายพูดแล้วทำตาโต "ใช่..หน้าตาน่ากินดีว่ะ!!"ไนท์ชม "อืม!!ไม่ใส่กระเทียมด้วย..พรีมนี่..รู้เรื่องไอ้คิงดีจริงๆว่ะ!"ชินดมข้าวผัดแล้วพูดออกมายิ้มๆ "กูว่านะ..พรีมคงจะรู้จักไอ้คิงมากกว่าตัวไอ้คิงเองแน่ๆ555"กายพูดแล้วขำ คิงที่ฟังเพื่อนๆพูดก็อดจะคิดตามไม่ได้ เพราะหลายเรื่องที่พรีมทำให้ มันเป็นเรื่องที่ไม่ค่อยมีคนภายนอกที่จะรู้ได้แต่ยายเด็กจอมตื้อกลับรู้ไปเสียทุกเรื่อง "เฮ้ย!!อร่อยด้วยว่ะมึง!"ไนท์ที่ตักข้าวผัดกินแล้วพูดชมออกมา "อืม!อร่อยจริงๆด้วย"กายชม "กูว่านะ..ใครได้พรีมเป็นเมียนะ..โคตรโชคดีอ่ะ!..ทำอาหารอร่อยอย่างนี้..สงสัยครบสามเดือนแล้ว..กูคงต้องตามจีบพรีมมาเป็นแฟนแน่ๆว่ะ!!"ชินพูดพลางเคี้ยวข้าวผัดไปด้วย "งั้น..มึงก็ต้องแข่งกับกูโว้ย!"กายว่า "กูด้วย!!"ไนท์บอกยิ้มๆ "ตามนั้นโว้ย!"ชินยักคิ้วให้กายกับไนท์ "เอาจริง!?"คิงถามเพื่อนแบบไม่อยากเชื่อว่าพวกมันจะทำอะไรแบบนี้ "เออ!!"ชิน กายกับไนท์ตอบพร้อมกัน "อย่ามาเสียดายทีหลังก็แล้วกัน"ไนท์พูด "ไม่..มี..วัน"คิงพูดเน้นทีละคำ ชิน กายกับไนท์หันมาพยักหน้าให้กันยิ้มๆแต่ไม่ได้พูดอะไรอีก ต่างพากันกินข้าวผัดจนหมดโดยมีคิงนั่งมองแล้วส่ายหน้าเบาๆก่อนจะพากันขึ้นเรียน ติ้ง!..ติ้ง!เสียงไลน์เข้าโทรศัพท์ของคิง พรีม:ตั้งใจเรียนนะคะ พรีม:ข้าวที่ทำให้..พี่คิงไม่ทานก็ไม่เป็นไร พรีม:แค่อยากทำให้เท่านั้นค่ะ คิงอ่านแล้วก็กดปิดพลางคิดว่าจะรอดูว่าจะอดทนทำได้สักเท่าไร บ่ายโมงกว่าคิง กาย ไนท์กับชินมานั่งรอเวลาขึ้นเรียนที่ม้าหินอ่อนข้างตึก "อ้าว!พรีม..ไม่มีเรียนหรือคับ!?"กายถามเมื่อเห็นพรีมเดินมากับอิงและออย "มีค่ะ..พอดีอาจารย์พักเบรคเลยลงมาหาน้ำดื่มค่ะ..นี่คาปูชิโน่เย็นหวานน้อยของพี่คิงค่ะ"พรีมตอบกายก่อนจะวางแก้วน้ำลงตรงหน้าคิงที่ก้มหน้าไม่ได้มองเธอเลยสักนิด "นี่พี่ๆรอขึ้นเรียนกันเหรอคะ"อิงถาม "คับ..อีกครึ่งชั่วโมง"ไนท์บอก "งั้น..พวกเราขึ้นเรียนก่อนนะคะ"ออยบอกก่อนจะเดินไปพร้อมกับพรีมและอิง "ไอ้คิง!!นั่นมึงจะเอาแก้วน้ำไปไหนวะ!?"ชินถามเมื่อเห็นคิงลุกขึ้นหยิบแก้วน้ำที่พรีมซื้อมาให้ขึ้น "ทิ้ง!!"คิงพูดเสียงเรียบนิ่ง "ไอ้สัส!!เอามานี่..มึงแม่ง!!ใจร้ายชิบหาย!!"กายพูดแล้วแย่งแก้วน้ำมาถือไว้เอง "ใช่..พรีมอุตส่าห์ซื้อมาให้แท้ๆ"ไนท์ว่าตรงๆ "กูไม่ได้สั่ง!!"คิงว่ากลับ "เออ..มึงจำคำพูดและการกระทำของมึงไว้เลยนะ..แล้วพวกกูจะคอยดู"ชินตอกกลับไปบ้าง ชิน กายกับไนท์คิดเหมือนกันว่าอยากให้พรีมเอาชนะใจคิงให้ได้ แล้วถ้าถึงวันนั้นจริงๆพวกเขาจะยุให้พรีมเอาคืนคิงอย่างสาสมแน่นอน สองเดือนต่อมา พรีมยังคงตามจีบคิงเหมือนเดิม คือทำอาหารเช้าไปให้ ซื้อกาแฟให้ เอาดอกกุหลาบสีชมพูไปวางไว้ที่หน้ารถพร้อมกับโน้ตเล็กๆ แล้วเธอก็ส่งไลน์หาคิงทุกวันทั้งเช้า กลางวัน เย็นและตอนดึก เธอรู้ว่าคิงไม่เคยกินข้าวและดื่มน้ำที่เธอซื้อและทำไปให้เลยแถมดอกไม้ก็ถูกทิ้งลงถังขยะทุกวัน ส่วนไลน์ที่เธอส่งไปส่วนมากจะเป็นเรื่องที่เธอเล่าในสิ่งที่เธอไปทำมาในแต่ละวันให้คิงรู้แต่คิงก็แค่อ่านแล้วไม่เคยตอบกลับมาเลยสักครั้ง แต่เธอก็ไม่เคยท้อและไม่ได้คิดมากอะไรเพราะเธอขอแค่ได้ทำให้คิงเท่านั้นเธอก็พอใจแล้ว จริงๆแล้วไม่ต้องรอถึงสามเดือนเธอก็รู้คำตอบอยู่แล้วว่าคิงไม่มีทางจะชอบเธอได้ เพราะคิงยังคงทำท่าทางเย็นชาและเฉยเมยเหมือนเดิมทุกอย่างกับสิ่งที่เธอทำให้ แต่เธอก็จะทำแบบนี้ไปจนกว่าจะครบสามเดือนเพราะอยากเก็บช่วงเวลาสามเดือนนี้ไว้ในความทรงจำ ว่าครั้งหนึ่งเธอได้พยายามตามจีบคิงจนสุดความสามารถแล้ว ถึงแม้ว่าผลของมันจะไม่สมหวังก็ไม่เป็นไร