"คุณหนูคับ" "สวัสดีค่ะ...ลุงสม..มาหาเดียร์ถึงที่นี่มีอะไรหรือป่าวคะ" หญิงสาวสวยในชุดนักศึกษายกมือไหว้ชายวัยกลางคนด้วยท่าทางนอบน้อม "คุณหนู..ลุงบอกตั้งหลายครั้งแล้วว่าไม่ต้องไหว้ลุงไงคับ..ถ้าคุณษารู้ก็จะบ่นและโกรธคุณหนูอีก"ลุงสมบอก "ช่างพี่ษาเถอะค่ะ..เดียร์ไม่สนใจหรอก..ก็เดียร์รักและเคารพลุงสมเหมือนลุงแท้ๆ..เดียร์ก็จะไหว้" เดียร์เดินเข้าไปกอดเอวของลุงสม "ดื้อตลอดล่ะคับ..ว่าแต่ทำไมวันนี้คุณหนูถึงไม่กลับบ้าน..ตามที่คุณพ่อบอกล่ะคับ..ท่านบ่นใหญ่เลย"ลุงสมบอก "ก็เดียร์บอกพ่อแล้ว...ว่าวันนี้เดียร์มีสอบนี่คะ..พ่อไม่ฟังเองอ่ะ"เดียร์ทำหน้างอ "งั้น..วันเสาร์นี้คุณหนูกลับบ้านนะคับ..คุณพ่อคิดถึงนะคับ"ลุงสมบอก "ก็ได้ค่ะ..งั้นลุงสมก็ไปบอกพ่อก็แล้วกันค่ะว่าเดียร์จะกลับบ้าน.."เดียร์พูด "คับ..งั้นลุงกลับก่อนนะคับ"ลุงสมบอก "ขับรถกลับดีๆนะคะ..สวัสดีค่ะลุง..ฝากบอกป้านิ่ม พี่นุ่นและทุกคนด้วยว่าเดียร์คิดถึงนะคะ"เดียร์ยกมือไหว้แล้วยิ้มให้ "คับ..คุณหนูก็ระวังตัวและดูแลตัวเองดีๆนะคับ"ลุงสมบอก "ค่ะ..ขอบคุณนะคะ"เดียร์ยิ้ม ห่างจากที่เดียร์กับลุงสมคุยกันไม่ไกลมาก มีรถเก๋งสีดำจอดอยู่ กระจกด้านหลังเปิดลงและมีชายหนุ่มที่นั่งอยู่ด้านหลังมองมาที่เดียร์กับลุงสมที่คุยกันอยู่โดยตลอด "นี่แหละคับคุณพีท..คุณนาเดียร์น้องสาวของคุณนาริษา..ลูกสาวคนเล็กของคุณนาวินเพื่อนของคุณพ่อคุณพีท..ที่ไม่ได้อยู่ที่บ้านวันนี้"คนขับรถหันมาบอกชายหนุ่มที่นั่งอยู่ข้างหลัง ชายหนุ่มคนนี้มีหน้าตาที่คมเข้มและหล่อมากๆ เขามองดูเดียร์ที่คุยกับลุงสมด้วยสายตาที่แปลกใจมากๆ "เท่าที่ผมรู้มา..คุณนาเดียร์จะรักและเคารพรวมถึงสนิทสนมกับคนงานในบ้านทุกคน คนงานในบ้านจึงรักและเอ็นดูเธอมากกว่าคุณนาริษาที่ไม่ค่อยชอบลงไปสนิทสนมกับคนเหล่านั้นเพราะเห็นว่าเป็นแค่คนรับใช้ คุณนาริษาจึงมีเรื่องทะเลาะกับคุณนาเดียร์เป็นประจำเรื่องที่คุณนาเดียร์ชอบไปคลุกคลีกับคนงาน จนคุณนาเดียร์ขอคุณนาวินออกมาพักอยู่ที่หอของมหาลัย แต่คุณนาวินบอกว่าถ้าจะออกมาอยู่ข้างนอกก็ต้องไปอยู่คอนโดที่ซื้อไว้ คุณนาเดียร์ก็เลยย้ายออกมาอยู่คอนโดตั้งแต่เรียนมหาลัยปี1คับ"คนขับรถบอก "คุณนาเดียร์มาเรียนและตอนเย็นจะไปเป็นดีเจเปิดเพลงที่ผับของคุณชาญชัยเพื่อนของคุณพีท ลูกชายของคุณเชิงชายเพื่อนของคุณพ่อคุณพีทกับคุณนาวินนั่นแหละคับ"คนขับรถพูด "เป็นดีเจเหรอ"พีทพูด "คับ..เธอไปเป็นดีเจเปิดเพลงตั้งแต่2ทุ่มจนถึง5ทุ่ม แล้วก็กลับคอนโด เป็นอย่างนี้ทุกวันคับ" พีทมองสาวสวยที่ยืนมองรถที่ลุงสมขับออกไป เธอเป็นคนสวยเหมือนกับนาริษาที่เขาไปเจอมาวันนี้ แต่ฟังจากคนของเขาแล้วนิสัยน่าจะต่างกันอย่างมาก เขาเห็นเธอเดินไปขึ้นรถเก๋งสีขาวและกำลังจะขับออกไปจากมหาลัย "ตามเธอไป.."พีทบอก "คับ" พีทให้คนขับรถตามเดียร์ไป เขาเห็นเธอจอดรถลงไปซื้อขนมมา2-3ถุงแล้วก็กลับมาขึ้นรถขับต่อไปจนถึงคอนโด ก่อนจะเข้าไปในคอนโดจะผ่านตู้ยาม เขาเห็นเธอส่งถุงขนมให้ยามที่อยู่ในนั้น1ถุง แล้วก็ขับเข้าไปข้างใน พีทให้คนขับรถตามเข้าไปข้างในคอนโด จนเธอจอดรถและลงจากรถพร้อมกับถือถุงขนมอีก2ถุงมาด้วย เขาให้คนขับจอดห่างจากที่เธอจอดนิดหนึ่งเพื่อจะดูว่าเธอจะทำอะไรต่อ เดียร์ลงจากรถแล้วถือถุงขนมตรงไปให้ยามที่เฝ้าลานจอดรถ1ถุง "เดียร์ซื้อขนมมาฝากค่ะ" "ขอบคุณคับคุณเดียร์" ยามรับถุงขนมไว้แล้วยิ้มขอบคุณเธอ แล้วเดียร์ก็เดินไปที่ลิฟต์ ที่ลิฟต์ก็มียามอีกหนึ่งคน เธอเดินไปถึงก็ส่งถุงขนมให้เหมือนกัน "เดียร์เอาขนมมาฝากค่ะ" "ขอบคุณคับคุณเดียร์" ยามกดลิฟต์ให้เดียร์แล้วขอบคุณเธอ พีทเห็นที่เดียร์ทำก็อมยิ้ม เขาคิดว่าเธอเป็นคนแปลกๆ "แล้วเธอไปทำงานกี่โมง"พีทถาม "6โมงเย็นคับ..คุณพีทจะรอหรือว่าจะไปไหนต่อคับ"คนขับถาม "รอคับ"พีทพูด พีทรอจนกระทั่งเกือบๆ6โมงเย็น เดียร์ก็ลงลิฟต์มา เขาเห็นเธอสวมชุดหนังสีดำทั้งชุด สวมรองเท้าหุ้มส้น ปล่อยผมที่มีสีน้ำตาลเข้มเป็นลอนใหญ่ ไม่ได้แต่งหน้าตาแค่ทาแป้งกับลิปสติกสีชมพูออ่นๆ มือถือหมวกกันน็อคแบบเต็มใบสีดำมาด้วย เธอเดินตรงไปที่รถมอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์สีดำที่จอดอยู่ด้านข้างรถเก๋งที่เธอจอดทีแรก เดียร์เดินไปถึงรถก็เอาหมวกกันน็อควางบนเบาะรถแล้วเอามือรวบผมม้วนๆไว้กลางหัวแล้วสวมหมวกกันน็อคคลุมลงมา จากนั้นก็คล่อมรถแล้วสตาร์ทขี่ออกไปจากลานจอดรถ พีทเห็นที่เดียร์ทำก็อึ้ง เขาไม่คิดว่าเธอจะกล้าขี่รถบิ๊กไบค์ เธอตัวเล็กนิดเดียวเท่านั้นถ้ารถล้มจะทำยังไงกัน เขาบอกให้คนขับรถตามเธอไป พีทตามไปจนกระทั่งถึงที่ผับของชาญชัย เดียร์ขี่รถไปจอดทางด้านหลังของผับ แล้วเดินเข้าไปข้างใน "อ้าว!มาถึงแต่วันเลยเดียร์"ชัยทัก "ค่ะ..พี่ชัย..วันนี้เดียร์เลิกเรียนเร็ว..งั้นขอตัวไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนนะคะ"เดียร์พูด "ตามสบายเลย"ชัยบอก เดียร์เดินเข้าไปข้างในที่มีห้องเอาไว้สำหรับแต่งตัว พีทเดินเข้าไปในผับ เขาให้คนขับรถกลับไปก่อนแล้วเขาจะขับรถกลับเอง "อ้าว!เฮ้ย..ลมอะไรหอบมึงมาถึงผับกูได้วะ..ไอ้พีท"ชัยทัก "เออ..กูแค่อยากมาดูว่ากิจการของมึงเป็นยังไงบ้าง"พีทพูด เขาเดินเข้าไปหาชัยแล้วจับมือกัน พีทกับชัยเป็นเพื่อนสนิทกันมาตั้งแต่เรียนประถมจนจบปริญญาตรี มาห่างกันตอนที่พีทไปเรียนต่อโทที่เมืองนอกแต่พอกลับมาก็สนิทกันเหมือนเดิม "กูได้ข่าวว่า..พ่อมึงให้มึงไปเลือกว่าที่เจ้าสาวที่เป็นลูกสาวของลุงนาวินไม่ใช่เหรอวะ"ชัยยิ้ม "เออสิ..พ่อกับแม่กูบอกว่าเคยสัญญากับป้าวิภาวีไว้ก่อนที่ป้าวิจะเสียว่าจะให้กูแต่งงานกับลูกสาวคนใดคนหนึ่งของเขา..ก็เลยต้องทำตามคำพูด"พีทพูด "ดีนะที่มึงยังไม่มีแฟน..ไม่งั้นงานนี้คงวุ่นวายน่าดู"ชัยว่า "เออ..กูก็พอจะรู้อยู่ก่อนแล้ว ถึงได้ไม่คบใครจริงจังไง"พีทบอก "แล้วไปเจอมา..เป็นไงบ้างล่ะมึง...ถูกใจมั้ย..แต่กูว่าสเปคของมึงก็น่าจะถูกใจอยู่นะ..นาริษาทั้งสวยทั้งเปรี้ยว ทันสมัยจัดๆอยู่ การแต่งตัวก็เหมือนสาวๆที่มึงเคยควงอยู่นี่"ชัยพูดยิ้มๆ "ก็สวยอยู่..แต่อีกคนยังไม่เห็น"พีทพูด "นาเดียร์น่ะเหรอ..อ้าว!แล้ววันนี้เดียร์ไม่ได้เข้าไปบ้านหรอกเหรอ"ชัยถาม "ใช่..กูก็เลยยังไม่รู้ว่าจะเลือกใครดี..ต้องให้กูเห็นอีกคนก่อน"พีทพูดทำหน้าเฉยๆ "งั้น..เดี๋ยวมึงก็ได้เห็น..เพราะเดียร์มาเป็นดีเจอยู่ที่ร้านของกูนี่แหละ"ชัยบอก "เหรอวะ"พีทแกล้งทำเหมือนเพิ่งรู้ "เออ!เดียร์มาเป็นดีเจที่นี่ตั้ง3ปีแล้ว ร้านกูมีคนมากก็เพราะเดียร์นี่แหละ..ลูกค้าส่วนใหญ่มาติดเดียร์กันทั้งนั้น..แต่กินแห้วทุกราย"ชัยยิ้ม "ทำไมวะ"พีทถาม "ก็เดียร์ไม่สนใจใคร..ไม่เคยมานั่งที่โต๊ะแขกเลยนับตั้งแต่เริ่มงานมา"ชัยบอก "แล้วลูกค้ายอมเหรอวะ"พีทถาม "กูก็เห็นยอมทุกคน..และก็มากันแทบทุกวัน...เดียร์นิสัยไม่เหมือนษาหรอกนะ...มึงไปอยู่เมืองนอกเสียนานคงไม่รู้"ชัยพูด "งั้นมึงก็เล่ามา...กูจะฟัง"พีทพูด "เดียร์กับษานิสัยต่างกันเหมือนขาวกับดำเลย ษาเป็นคนสวย เก่งหยิ่งทนง แต่งตัวทันสมัยเหมือนหลุดมาจากนิตยสาร คนที่ษาคบจะต้องอยู่ในระดับเดียวกันเท่านั้น ส่วนเดียร์ก็เป็นคนสวย เก่งแต่ไม่หยิ่ง เดียร์เข้ากับคนง่าย ยิ้มเก่ง มองโลกในแง่ดี เข้าได้กับทุกคนทุกระดับชั้น ไม่ว่าจะรวยหรือจนก็คบได้หมด แต่ไม่ชอบแต่งตัวเหมือนสาวๆสมัยนี้และที่เดียร์ต้องออกมาอยู่คอนโดก็เพราะทะเลาะกับษาเรื่องการคบคนนี่แหละ"ชัยเล่า "งั้น..กูคงต้องลองพูดคุยดูก่อนถึงจะรู้ว่าจะเลือกใครดีว่ะ"พีทพูด "นั่นๆ..เดียร์เดินออกมาแล้ว..มึงก็นั่งมองไปก่อนก็แล้วกันนะเพื่อน..กูขอไปรับแขกก่อน"ชัยบอก "เออ..ไปเถอะ..กูจะนั่งตรงนี้แหละ...มึงไม่ต้องบอกเดียร์ล่ะ"พีทบอก

ชัยเดินออกไปรับแขก พีทนั่งมองเดียร์ที่ขึ้นไปทำหน้าที่ดีเจอยู่ข้างบน เขามองดูเธอเวลาที่เป็นดีเจ เธอจะยิ้มอยู่ตลอดเวลา นั่นคงเป็นสิ่งที่ทำให้มีคนมาติดเธอมาก เพราะเวลาเธอยิ้มมันทำให้คนที่มองมีความสุขได้ รอยยิ้มของเธอเป็นยิ้มที่ออกมาจากความรู้สึกข้างใน ไม่ใช่จริตมารยาหญิงแบบที่เขาเคยเห็นบ่อยๆ พีทมองว่าเดียร์สวยกว่าษามาก แต่เป็นเพราะว่าเธอไม่แต่งหน้าและแต่งตัวจึงทำให้มองว่าษาสวยกว่า โดยเฉพาะเวลาที่เธอยิ้ม เขาชักจะสนใจในตัวเด็กสาวคนนี้เสียแล้วพีทคิด "เอาล่ะค่ะ..แล้วก็มาถึงเพลงสุดท้ายของวันนี้แล้วนะคะ..เดี๋ยวจะมีดีเจท่านอื่นมาทำหน้าที่แทน..แล้วพบกันใหม่นะคะ..สวัสดีค่ะ" เดียร์ยิ้มแล้วโบกมือให้กับแขกทุกคน เธอลงมาแล้วเดินเข้าไปด้านในเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าทันที "แล้วมึงจะกลับหรืออยู่ต่อล่ะ"ชัยถาม เขาเดินกลับมานั่งอยู่กับพีทได้สักพักแล้ว "กูว่าจะกลับเลย..พรุ่งนี้กูต้องเข้าบริษัทแต่เช้าว่ะ" พีทบอกแต่สายตามองไปทางที่เห็นเดียร์เดินเข้าไป "ตามใจมึง..ว่างๆก็มานั่งเล่นที่ร้านกูได้นะ"ชัยบอก "สงสัยกูคงต้องมาเป็นแขกประจำร้านมึงบ้างแล้วล่ะ"พีทพูด "เฮ้ย!อย่าบอกนะว่า..มึงติดใจดีเจร้านกูอีกคนแล้ว"ชัยยิ้ม "ก็น่าสนใจดีนะ..กูคงต้องหัดจีบเด็กดูบ้างแล้วว่ะ"พีทยิ้ม "555เอาจริงเหรอวะ...แต่เดียร์ไม่ใช่สเปคมึงเลยนะ"ชัยพูด "กูก็ยังไม่แน่ใจ...พูดเผื่อไว้ก่อน...โน่นๆเดินออกมาแล้ว" พีทพยักหน้าไปที่เดียร์ที่กำลังเดินออกมา "งั้นกูไปคุยกับน้องก่อน"ชัยบอก เขาเดินเข้าไปหาเดียร์ที่เปลี่ยนชุดออกมาแล้วและกำลังถือหมวกกันน็อคอยู่ "จะกลับเลยเหรอเดียร์"ชัยถาม "ค่ะพี่ชัย...พรุ่งนี้มีเรียนแต่เช้าค่ะ"เดียร์พูด "ขี่รถดีๆล่ะ..แล้วก็ไม่ยอมขับรถเก๋งมา"ชัยบ่น "อย่างนี้สะดวกกว่าค่ะ..เดียร์ไปก่อนนะคะ..พรุ่งนี้เจอกันค่ะ"เดียร์ยิ้ม เธอเอามือรวบผมแล้วคลุมหมวกทับลงไปก่อนที่จะเดินออกจากร้าน พีทเดินออกไปด้านหน้าร้านแล้วขึ้นรถติดเครื่องขับออกมารออยู่ไม่ไกลจากร้านมากนัก เดียร์ติดเครื่องรถแล้วขี่ออกมาจากร้าน เธอขี่รถตรงกลับคอนโดแต่ก่อนถึงก็แวะร้านสะดวกซื้อแล้วเข้าไปซื้อของกินออกมาอีก3ถุง และขี่รถต่อไปจนถึงคอนโด เธอทำเหมือนตอนกลางวันคือเอาขนมให้ยามที่หน้าคอนโด ยามที่ลานจอดรถและยามที่เฝ้าหน้าลิฟต์คนละ1ถุงแล้วก็เข้าลิฟต์ไป พีทที่ขับรถตามเดียร์มาเห็นที่เธอทำทุกอย่าง ก็ยิ่งสนใจเธอมากขึ้นไปอีก หลังจากวันนั้นตอนเย็นของทุกวัน พีทจะขับรถไปที่คอนโดที่เดียร์อยู่และขับตามเธอมาที่ผับ และเขาก็นั่งอยู่ที่ผับจนกระทั่งเธอทำงานเสร็จ แล้วก็ขับรถตามเธอกลับไปที่คอนโดอย่างนั้นทุกวัน วันนี้เป็นวันเสาร์ เดียร์ขี่บิ๊กไบค์กลับบ้านตั้งแต่สายๆ พอเธอจอดรถที่โรงจอดก็เห็นลุงสม ป้านิ่ม พี่นุ่น และคนงานอื่นๆอีกหลายคนมารออยู่แล้ว "สวัสดีค่ะลุงสม ป้านิ่ม พี่นุ่นและน้าๆพี่ๆทุกคนนะคะ..เดียร์คิดถึงทุกคนจังเลยค่ะ" เดียร์ยกมือไหว้ทุกคนแล้วเดินเข้าไปกอดเอวป้านิ่ม "คุณเดียร์นี่ดื้อนะคะ..ป้าบอกหลายครั้งแล้วว่าไม่ต้องไหว้ไงคะ"ป้านิ่มบ่นเบาๆ "เดียร์จะไหว้ค่ะ..ใครจะทำไม..อย่าบ่นเลยนะคะ..มาหอมแก้มทีนะคะ"เดียร์พูด เธอก้มไปหอมแก้มป้านิ่ม "ป้ากับทุกคนคิดถึงคุณเดียร์มากเลยนะคะ..คุณพ่อก็คิดถึงคุณเดียร์ค่ะ..ทำไมหายไปนานนักล่ะคะ"ป้านิ่มกอดเดียร์ "พอดีเดียร์เรียนหนักน่ะค่ะ..เลยไม่ค่อยมีเวลา...แต่เอาไว้จะกลับมาบ่อยๆนะคะ"เดียร์ยิ้ม "ค่ะ..อย่ามาหลอกคนแก่นะคะ"ป้านิ่มพูด "ค่ะ..ไม่หลอก..แล้วป้านิ่มเตรียมของไว้ให้เดียร์ครบหรือป่าวคะ"เดียร์ถาม "ป้าเตรียมไว้ครบแล้วค่ะ"ป้านิ่มบอก "ค่ะ..งั้นเดี๋ยวเดียร์ขอไปหาพ่อและเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนนะคะ..แล้วจะตามไปในครัวนะ"เดียร์บอก "ค่ะ..คุณพ่อรออยู่ที่ห้องรับแขกตั้งแต่เช้าแล้วค่ะ"ป้านิ่มพูด "ค่ะ..เดี๋ยวเจอกันค่ะ"เดียร์พูด เธอเดินตรงเข้าไปที่ห้องรับแขก "พ่อคะ..สวัสดีค่ะ..คิดถึงพ่อที่สุดเลย" เดียร์เดินเข้าไปนั่งลงข้างหน้าพ่อแล้วยกมือไหว้ก่อนจะกอดเอวของพ่อ "คิดถึงแต่ไม่เคยจะมาหาพ่อเลยนะเด็กดื้อ..รู้มั้ยว่าพ่อคิดถึงเราจะแย่"พ่อกอดเดียร์แน่น "ขอโทษนะคะ...พอดีช่วงนี้เรียนหนักค่ะ..แต่หลังจากนี้จะมาบ่อยๆนะคะ"เดียร์ยิ้ม "ดีลูก..กลับมาบ้านบ้าง..แล้วทำไมไม่ขับรถมา..ขี่มอเตอร์ไซค์มาอันตราย"พ่อบ่น "ไม่เป็นอะไรหรอกค่ะ..เดียร์ชินแล้ว"เดียร์ยังคงกอดเอวของพ่ออยู่ "กลับบ้านได้แล้วเหรอยายเดียร์..แล้วดูแต่งตัวเข้าสิ..เหมือนอะไรก็ไม่รู้" ษาที่เดินลงบันไดมาพูด เธอเห็นเดียร์กับพ่อกำลังคุยกัน "สวัสดีค่ะพี่ษา"เดียร์ยกมือไหว้ "ย่ะ..เมื่อไหร่แกจะแต่งตัวเหมือนลูกสาวบ้านอื่นเขาบ้างนะ..ชั้นล่ะอายเขาจริงๆ"ษาว่า "เดียร์ชอบแต่งแบบนี้ก็ไม่เห็นจะเป็นไรเลยนี่คะ..พี่ษาไม่ชอบก็อย่ามองสิ"เดียร์บอก "เอ๊!ยายเดียร์นี่..ชั้นบอกดีๆนะ."ษาเริ่มโมโห "เอาล่ะๆเลิกเถียงกันได้แล้ว...เดียร์ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนเถอะลูก..ส่วนษาก็จะไปยุ่งกับน้องทำไม..นานๆน้องจะกลับมาที"พ่อว่า "ค่ะพ่อ"เดียร์พูดแล้วเดินขึ้นบันไดไป "พ่อก็เข้าข้างทุกทีอ่ะ...แล้วดูสิเนี่ย..ดื้อจะตายอยู่แล้ว"ษาบ่น "พ่อไปทำงานต่อล่ะ...เบื่อจะฟัง"พ่อพูดแล้วเดินเข้าห้องทำงานไป เดียร์เมื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จก็ลงมาแล้วเดินเข้าไปในครัว "เดียร์มาแล้วค่ะ.."เดียร์พูด "ป้าเตรียมทุกอย่างพร้อมแล้ว...คุณเดียร์ลงมือทำได้เลยค่ะ"ป้านิ่มบอก "ค่ะ..งั้นมาเริ่มกันเลย"เดียร์ยิ้ม เธอเริ่มลงมือผัดไส้ขนม หลังจากนั้นก็ลงมือทำน้ำอัญชัญผสมมะนาว พอทำทั้งสองอย่างเสร็จก็เตรียมแป้งสำหรับห่อไส้ขนม "เดียร์ว่า..เราไปนั่งห่อขนมที่โต๊ะข้างๆบ้านดีกว่าค่ะ..ลมเย็นดี..เดี๋ยวเดียร์เล่นกีต้าร์ให้ฟังนะคะ"เดียร์บอกยิ้มๆ "ดีเลยค่ะ..พี่ไม่ได้ฟังคุณเดียร์เล่นกีต้าร์มานานแล้ว"นุ่นพูด "เอาล่ะ..งั้นก็ช่วยกันย้ายของออกไป"ป้านิ่มบอก คนงานที่เหลือจึงช่วยกันขนไส้ขนมกับแป้งและเครื่องมือสำหรับจับจีบขนมออกไปที่โต๊ะข้างๆบ้าน นุ่นเดินไปเอากีต้าร์มาให้เดียร์ เดียร์นั่งเล่นกีต้าร์และร้องเพลงสลับกับห่อขนมไปด้วย คนงานก็นั่งฟังเพลงไปและห่อขนมไปเรื่อยๆ

พีทขับรถเข้ามาจอดที่หน้าบ้านของเดียร์ เขาเห็นรถบิ๊กไบค์ของเดียร์จอดอยู่ที่โรงรถก็อมยิ้ม วันนี้คงจะได้เจอกันจริงๆสักที หลังจากที่เขาตามดูเธออยู่หลายวัน พีทเดินเข้าไปข้างในบ้าน เด็กรับใช้ให้เขาไปนั่งรอที่ห้องรับแขกและเดินไปบอกนาวินกับนาริษาว่าพีทมา "สวัสดีคับคุณลุง"พีทยกมือไหว้ "สวัสดีตาพีท..นั่งก่อนลูก"นาวินยกมือรับไหว้ "พี่พีทมาถึงแล้วเหรอคะ..ษากำลังรออยู่เลยค่ะ" ษาเดินเข้ามาและตรงไปนั่งข้างๆพีท "พอดีพี่เพิ่งทำธุระเสร็จน่ะ"พีทบอก "ลุงขอโทษด้วย..เลยต้องให้พีทมาอีกรอบ"นาวินพูด "ไม่เป็นไรคับลุงนาวิน...ผมอยากมาอยู่แล้ว"พีทบอก "เออ..แล้วนี่..ยายเดียร์อยู่ที่ไหนล่ะ..ษาเห็นน้องมั้ย"นาวินถาม "ก็คงจะอยู่กับพวกคนใช้อีกล่ะค่ะ..บอกไม่เคยฟังว่าอย่าไปยุ่งกับคนพวกนั้น"ษาพูด เธอทำหน้าออกจะรังเกียจ "เอ่อ..น้อย..คุณเดียร์อยู่ที่ไหน" นาวินส่ายหัวกับคำพูดของษาแล้วเรียกเด็กรับใช้มาถาม "คุณเดียร์เล่นกีต้าร์กับห่อขนมอยู่ข้างบ้านกับป้านิ่มและคนอื่นๆค่ะ"น้อยบอก "ไปตามคุณเดียร์มานี่หน่อย"นาวินบอก "ไม่ต้องไปตามหรอกคับคุณลุง...ผมว่าเราเดินไปกันก็ได้"พีทบอกยิ้มๆ เขาอยากเห็นและได้ยินเดียร์เล่นกีต้าร์ "เอางั้นเหรอ..ก็ได้..งั้นไปกัน..ลุงจะพาไป"นาวินบอก "จะไปกันทำไมคะ..สกปรกจะตาย..ให้น้อยไปตามน่ะดีแล้ว..นะคะพี่พีท"ษาพูด "ถ้าษาไม่อยากไปก็รอตรงนี้..เดี๋ยวพี่ไปกับคุณลุงเอง"พีทลุกขึ้นยืน "ษาไปด้วยก็ได้ค่ะ"ษาลุกขึ้นเอามือจับแขนของพีท นาวินส่ายหัวแล้วเดินนำไปทางข้างบ้าน เมื่อเดินออกไปข้างๆบ้านก็ได้ยินเสียงกีต้าร์ลอยมาเบาๆพร้อมกับเสียงคนร้อง ยิ่งเดินเข้าไปใกล้ก็ได้ยินชัดมากขึ้นเรื่อยๆ พีทที่ตั้งใจฟังเสียงอยู่รู้สึกว่าเสียงกีต้าร์ก็เพราะแต่เสียงคนร้องเพราะกว่ามากๆ เดียร์นั่งเล่นกีต้าร์และร้องเพลงหันหลังให้กับบ้านจึงไม่เห็นว่าพ่อ ษาและพีทมายืนฟังอยู่ จนกระทั่งเธอร้องเพลงจบ แปะ แปะมีเสียงปรบมือดังขึ้นจากข้างหลังของเดียร์ เธอจึงหันไปมอง "หนูยังเล่นกีต้าร์และร้องเพลงเพราะเหมือนเดิมเลยนะ"พ่อชม "พ่อมายืนฟังตั้งแต่เมื่อไหร่คะ..เดียร์ก็เล่นได้เท่านี้..ไม่เก่งหรอกค่ะ"เดียร์ยิ้มน้อยๆ เธอเห็นว่ามีหนุ่มแปลกหน้ามาด้วย และษาเองก็เกาะแขนของหนุ่มคนนั้นอย่างแสดงความเป็นเจ้าของ สงสัยคงเป็นแฟนใหม่ของษาล่ะมั้งเดียร์คิด พีทมองเดียร์ด้วยความสนใจ เขาเพิ่งรู้ว่าเธอเล่นกีต้าร์ได้แถมร้องเพลงเพราะอีกด้วย "เดียร์มารู้จักลูกชายอาพิศาลกับอาวัลยาสิลูก...พี่เขาเพิ่งเรียนจบโทมาจากอเมริกา..นี่พี่พีทนะลูก..รู้จักกันไว้"พ่อบอก "สวัสดีค่ะพี่พีท"เดียร์ยกมือไหว้ "สวัสดีคับน้องเดียร์"พีทรับไหว้ "เรียกเดียร์เฉยๆก็ได้ค่ะ"เดียร์ยิ้ม "เดียร์เล่นกีต้าร์และร้องเพลงเพราะนะ"พีทชม "แค่พอได้...ไม่เพราะหรอกค่ะ"เดียร์ยิ้มมากขึ้น "ษาว่า..เข้าไปนั่งคุยในบ้านกันดีกว่านะคะ..พี่พีท"ษาพูด "นั่นสิคะพ่อ..ให้พี่ษาพาพี่พีทไปคุยในบ้านเถอะค่ะ...ตรงนี้ไม่สะดวกสบายหรอกค่ะ"เดียร์บอก "แต่พี่ว่านั่งตรงนี้ดีกว่านะ..มีเพลงฟังด้วย"พีทพูด เขานั่งลงที่เก้าอี้ข้างๆเดียร์ทันที "งั้น..ก็นั่งคุยกันไปก่อนนะ...พ่อเข้าไปทำงานต่อก่อน..ตาพีทตามสบายนะ..ลุงขอตัวก่อน"พ่อบอก "คับคุณลุง"พีทบอก เดียร์นั่งลงแล้วเริ่มจับจีบขนม พีทมองที่เธอทำอย่างสนใจ ส่วนษาก็นั่งลงข้างๆพีทเช่นกัน "แล้วนี่ทำอะไรกันอยู่คับ...ป้านิ่ม"พีทถาม "กำลังทำขนมช่อม่วงอยู่ค่ะ...คุณพีท"ป้านิ่มตอบ "น่าสนุกนะคับ..ขอผมลองทำดูบ้างได้มั้ย"พีทพูด เดียร์เงยหน้ามามองพีทแล้วอมยิ้ม เธอไม่พูดอะไรแต่คิดว่าอย่างเขานี่นะจะทำขนมแล้วก็ก้มหน้าจับจีบขนมต่อ "เดียร์สอนพี่บ้างสิ..พี่อยากลองทำดู"พีทมองหน้าเดียร์ที่ก้มหน้าจับจีบขนมอยู่ "ษาว่า...พี่พีทอย่าทำเลยค่ะ..เลอะมือป่าวๆ"ษาพูด "แล้วษาไม่ทำบ้างเหรอ"พีทถาม "ไม่ล่ะค่ะ..ษาทำเล็บมาตั้งแพง..มาทำขนมเล็บก็เสียหมดสิคะ..อีกอย่างก็มีคนใช้ทำให้กินอยู่แล้ว..จะหาเรื่องลำบากอีกทำไมคะ...ยายเดียร์ชอบหาเรื่องลำบากเหมือนแม่ไม่มีผิด"ษาว่า "พี่ษาจะว่าก็ว่าเดียร์คนเดียวสิคะ...ทำไมจะต้องว่าแม่ด้วยล่ะ"เดียร์มองหน้าษาอย่างไม่พอใจ "ทำไมจะว่าไม่ได้..ก็แม่ทำอย่างที่ชั้นพูดจริงๆ...ชั้นจะว่าแกจะทำไม...ยายเดียร์"ษาพูดแล้วมองหน้าเดียร์ เดียร์ลุกขึ้นยืนทันที เธอจ้องหน้าของษาอย่างโกรธจัด มือทั้งสองข้างกำจนแน่น เธอหันหลังแล้วเดินหนีไปทางหลังบ้านทันที พีทมองตามหลังของเดียร์ไปอย่างเป็นห่วงความรู้สึก แล้วหันมามองหน้าของษาที่ทำเหมือนไม่แคร์กับสิ่งที่ตัวเองพูดไป "คุณษาไม่น่าจะว่าไปถึงคุณแม่เลยนะคะ..คุณษาก็รู้ว่าคุณเดียร์ไม่ชอบอ่ะค่ะ"ป้านิ่มพูด "ทำไมชั้นจะว่าไม่ได้..ก็ยายเดียร์ชอบทำตัวเหมือนแม่จริงๆ...มีคนไว้ใช้ก็ไม่ใช้...ชอบทำเอง..สมน้ำหน้าแล้ว..ว่านิดว่าหน่อยก็ไม่พอใจ..ชั้นไม่สนหรอก"ษาว่า ป้านิ่มส่ายหัวกับความงี่เง่าเอาแต่ใจของษา พีทเองพอได้ฟังที่ษาพูด ก็พอจะรู้ว่านิสัยของษาเป็นอย่างไร และก็พอจะรู้ว่าทำไมเดียร์ถึงได้ย้ายไปอยู่ที่คอนโด "คุณษาคะ.."น้อยเรียก "มีอะไรก็พูดมา...เรียกอยู่ได้"ษาว่า "คุณอรนุชมาค่ะ..เธอบอกว่านัดกับคุณษาไว้แล้ว..เธอจอดรถรออยู่ที่หน้าบ้านค่ะ"น้อยบอก "ไปบอกว่า..เดี๋ยวชั้นไป"ษาพูด "ค่ะ..คุณษา"น้อยพูดแล้วเดินออกไป "พี่พีทไปดูหนังและช๊อปปิ้งกับษามั้ยคะ"ษาหันไปชวนพีท "ไม่ดีกว่า..เดี๋ยวพี่ก็จะกลับเหมือนกันคับ...พอดีต้องไปทำงานต่อ"พีทบอก "แหม!...น่าเสียดายจังเลยค่ะ..พี่พีทน่าจะไปด้วยกันกับษา"ษาบอกด้วยเสียงออดออ้น "เอาไว้วันหลังนะคับ"พีทพูด "ก็ได้ค่ะ..งั้นษาไปก่อนนะคะ"ษาพูด เธอเอาปลายมือแตะที่ริมฝีปากของเธอแล้วเอาไปแตะที่แก้มของพีทเบาๆ ก่อนจะหันหลังเดินเข้าบ้านไป "นุ่น..ไปดูคุณเดียร์สิว่าอยู่ที่บ่อปลาหรือป่าว"ป้านิ่มบอก "จ๊ะป้า"นุ่นพูดแล้วเดินไปทางหลังบ้าน "ป้านิ่มคับ..ปกติษากับเดียร์ทะเลาะกันบ่อยเหรอคับ"พีทถาม "จริงๆแล้วต้องบอกว่าทุกวันมากกว่าค่ะ...คุณษากับคุณเดียร์คุยกันได้ไม่เกิน2ประโยคก็เป็นแบบนี้ตลอด"ป้านิ่มบอกแล้วถอนหายใจ "ทำไมล่ะคับ"พีทถามต่อ "...คุณษาชอบว่าคุณเดียร์แต่ลามไปถึงคุณวิที่เป็นคุณแม่ทุกครั้ง..คุณเดียร์เธอไม่ชอบที่คุณษาชอบว่าคุณแม่ก็เลยทะเลาะกัน...จนในที่สุดคุณเดียร์ก็กลัวว่าจะทำให้คุณนาวินไม่สบายใจที่เห็นลูกๆทะเลาะกันบ่อยๆ เธอเลยขอออกไปอยู่ที่คอนโด คุณนาวินรู้ว่าคุณเดียร์เลี่ยงที่จะทะเลาะกับคุณษาจึงอนุญาตให้ไปค่ะ นานๆคุณเดียร์จะกลับมาบ้านที แต่กลับมาก็เป็นอย่างนี้ทุกครั้งเลยค่ะ...ป้าล่ะสงสารคุณเดียร์จริงๆ"ป้านิ่มพูดพลางส่ายหัว "แล้วนี่เดียร์เดินหนีไปไหนแล้วล่ะคับ"พีทถาม "คงไปที่บ่อปลาข้างหลังบ้านแหละค่ะ...เวลาทะเลาะกับคุณษาทีไรก็มักจะไปนั่งร้องไห้คนเดียวทุกที"ป้านิ่มบอก "เดียร์ไม่เถียงษาหรือคับป้านิ่ม"พีทถาม "โดยปกติคุณเดียร์จะไม่เถียงค่ะ..ถ้าไม่ใช่เรื่องร้ายแรงอะไร..เธอจะเงียบและก็ไปแอบร้องไห้คนเดียวทุกที"ป้านิ่มบอก "งั้นป้าพาผมไปที่บ่อปลาทีได้มั้ยคับ...ผมอยากไปดูเดียร์สักหน่อย"พีทพูด "ได้ค่ะ..งั้นคุณพีทก็ตามป้ามาค่ะ"ป้านิ่มบอกแล้วเดินนำพีทไปทางหลังบ้าน