หน้าบริษัทอสังหายักใหญ่ในเวลาช่วงสายมีเสียงเอะอะโวยวายเกิดขึ้นเมื่อหญิงวัยกลางคนกำลังต่อว่าหญิงสาวที่อุ้มท้องอ่อนๆเสียงดังจนคนในบริษัทที่กำลังเดินเข้าออกมองกันเป็นตาเดียวเพราะคนที่กำลังโวยวายอยู่ไม่ใช่ใครที่ไหนเป็นแม่ของประธานบริษัทแห่งนี้ที่ยืนประจันหน้ากับสะใภ้และลูกชายของเธออยู่ "มันไม่ได้ท้องกับลูก" สุรีพรยืนแผดสียงชี้หน้าต่อว่าอินทุอรภรรยาของลูกชายที่เธอไม่ชอบหน้าตั้งแต่แรกเมื่อรู้จากปากคนรู้จักมาว่าอินทุอรนั้นมีสัมพันธ์กับชายอื่นจนท้องและลูกในท้องก็ไม่ใช่ลูกของลูกชายเธอ "อรท้องกับเสือจริงๆนะคะคุณแม่" อินทุอรหญิงสาวหน้าหวานที่อยู่ในชุดคลุมท้องปฏิเสธคำครหากับสุรีพรก่อนจะหันไปเกาะแขนคนเป็นสามีอย่างชาติเสือ "ไม่ต้องมาเรียกฉันว่าแม่แกมันตอแหล" สุรีพรชี้หน้าด่าทออินทุอรอย่างเหลืออดเธอทนให้ลูกชายเธอถูกหลอกมานานพอแล้ววันนี้เธอก็จะกำจัดผู้หญิงจอมลวงโลกคนนี้ให้ออกไปจากชีวิตลูกชายเธอให้ได้ "คุณแม่ครับ!...มันเกินไปแล้วนะครับ" ชาติเสือมองหน้าคนเป็นแม่ด้วยความไม่พอใจก่อนจะเอ่ยพูดเสียงแข็งไม่คิดว่าแม่เขาจะเกลียดอินทุอรจนด่าทอประจานต่อหน้าคนในบริษัทของเขาขนาดนี้แม้ก่อนหน้านี้ดูท่าจะยอมอ่อนลงรับเธอเป็นลูกสะใภ้แล้วไหนมาต่อว่าเสียหายแบบนี้อีก "อรว่าอรทนคุณแม่คุณไม่ไหวแล้วนะคะเราจบกันเถอะค่ะ" อินทุอรอับอายจนไม่กล้าสู้หน้าผู้คนที่อยู่รอบข้างเธอปล่อยมือจากแขนของชาติเสือวิ่งหนีออกไปหน้าบริษัท "ไม่นะอร..อย่าไป" ร่างสูงใหญ่ที่กำลังจะวิ่งตามคนรักไปกลับถูกแม่ตนดึงเอาไว้ "ไม่ต้องตามมันไป.." "ปล่อยครับคุณแม่" ชายหนุ่มสลัดมือคนเป็นแม่อย่างไม่ใยดีและรีบสาวเท้าวิ่งตามอินทุอรไปติดๆ ปรี๊นนน เอี๊ยยยดดดดด ปั้งงงงงงง "อรรรรร...ม่ายยยยยย" ยังไม่ทันถึงตัวหญิงสาวดีภาพรถเก๋งที่พุ่งชนอินทุอรกระเด็นไปกองข้างถนนก็เกิดขึ้นต่อหน้าต่อตา "....อร....ผมขอโทษอร..ผมขอโทษ" ชาติเสือสะดุ้งตื่นกลางดึกมานั่งกุมขมับเป็นครั้งที่เท่าไรนับไม่ถ้วนที่ภาพเหล่านี้มันยังติดตาและตามมาหลอกหลอนเขาในฝันภาพที่ภรรยารักนอนจมกองเลือดและเขาก็ต้องเสียเมียและลูกไปในคราวเดียวกัน ทำให้เขาต้องตัดสินใจย้ายมาอยู่ในป่าทางเหนือขลุกอยู่ที่นี่มาสามปีแล้วจนกว้านซื้อพื้นที่ได้มากพอสมควรเขาทิ้งสมบัติและงานทุกอย่างทั้งละทิ้งจากครอบครัวไม่กลับไปเหลียวแลแม้คนเป็นแม่จะมาตามบ่อยครั้งเขาก็ไม่ยอมกลับ เช้าวันใหม่ ณ บ้านไม้สักสไตล์โมเดริ์นหลังใหญ่ที่มีเรือนเล็กเรือนน้อยสิบกว่าหลังห่างจากที่บ้านใหญ่ไม่มากในอาณาเขตพื้นที่ติดภูเขายี่สิบกว่าไร่ที่ชาติเสือได้ซื้อเอาไว้เมื่อตอนย้ายมาอยู่ที่นี่กับเหล่าลูกน้องอีกสี่ห้าคนที่ขอติดตามมาด้วย เขาใช้ชีวิตอยู่ที่นี่อย่างสงบไม่ค่อยยุ่งวุ่นวายกับคนพื้นที่และคนทางบ้านชายหนุ่มเล่นหุ้นและยังคงมีบริษัทเล็กๆหลายบริษัทที่เขาพึ่งเปิดได้ในเวลาสามปีรายได้ที่ได้มาก็มหาศาลแม้จะไม่ได้บริหารบริษัทยักษ์ใหญ่เช่นเดิมแต่ก็มีกำลังที่จะเลี้ยงคนของตัวเองแถมไม่ต้องเหนื่อยเท่าตอนที่บริหารบริษัทใหญ่ๆด้วย ชาติเสือ ชายหนุ่มอายุ30ปีส่วนสูง185ผิวขาวปล่อยผมเผ้ายาวจนรวบมัดได้หน้าตาออกไปทางลูกครึ่งแขกเพราะทางพ่อเป็นลูกครึ่งอาหรับนัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มขนตางอนยาวจมูกโด่งรับคิ้วเข้มปากหนาเป็นกระจับได้รูปปล่อยหนวดเคราเป็นไรเบาๆมีรอยสักที่แขนซ้ายจนเต็มแขนเป็นรูปเสือเพราะชื่อของเขาคือชาติเสือ นิสัยค่อนข้างชอบเก็บตัวปากร้ายโผงผางพูดจริงทำจริงเขาเปลี่ยนเป็นคนละคนหลังจากคนรักได้เสียไปจากเมื่อก่อนเอาการเอางานออกสังคมช่วยครอบครัวทำงานกลับกลายเป็นหนีไปอยู่ในป่าอยู่แค่พื้นที่ของตัวเองทำงานในแบบที่ตัวเองอยากทำเพราะโกรธคนเป็นแม่ที่กีดกันเขากับคนรักเก่าจนทำให้เสียทั้งคนรักและลูกไปโดยที่ทวงอะไรกลับมาไม่ได้ "เมื่อคืนมีคนเข้ามาขโมยของครับคุณเสือ" นักรบหนุ่มแน่นหน้าตาหล่อเหลามือขวาฝีมือดีคนสนิทของชาติเสือเขาเข้ามารายงานเหตุการณ์เมื่อคืนให้คนเป็นนายได้รับรู้ว่าเมื่อคืนในเรือนเล็กที่เก็บรถยนต์คันหรูได้มีคนย่องเบาเข้ามาขโมยออกไป "ใครกันที่มันกล้าเข้ามาในถิ่นฉัน" ชาติเสือวาดขายาวนั่งไขว่ห้างบนโซฟาคิ้วหนาขมวดจ้องตาคมมองนักรบด้วยสายตาไม่สบอารมณ์แปลกใจไม่น้อยปกติคนนอกจะเข้ามาที่นี่ยากหากเข้ามาได้แถมขโมยของที่อยู่ในโรงจอดที่แน่นหนาความสามารถคงไม่ธรรมดาหรือไม่ลูกน้องของเขาก็คงดูแลกันหละหลวม "ไม่ใช่ใครที่ไหนหรอกครับคนงานใหม่ที่ผมรับมาเองผมขอโทษที่ประมาทครับ" นักรบยืนกุมมือก้มหน้ายอมรับผิดเป็นเขาเองที่ไว้ใจเลือกคนทำงานคนนี้เข้ามาและให้ดูแลเรื่องรถไม่คิดว่าจะเป็นการเลี้ยงงูเห่าไปได้ "อืม...แล้วมันอยู่ไหน" ชาติเสือเอ่ยถามเสียงแข็งใบหน้าของเขานิ่งดุดันจนนักรบรับรู้ได้ว่างานนี้คนที่ทำหรือไม่ก็เขาคงถูกคาดโทษหนักเป็นแน่ "ตอนนี้ให้ตรีคุมตัวไว้อยู่ครับยังไม่ได้แจ้งความผมมารายงานคุณเสือก่อน" เป็นเรื่องปกติที่เรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้นที่นี่ทุกคนรับรู้โดยทั่วกันว่าต้องรายงานเรื่องราวให้ชาติเสือฟังเสียก่อนว่าเจ้านายนั้นต้องการให้จัดการกับปัญหาอย่างไร "อืม.." สายตาของชาติเสือในตอนนี้นักรบเองก็เดาไม่ถูกเหมือนกันว่าจะจัดการอย่างไรกับหัวขโมยแต่เชื่อว่าหัวขโมยคงกลับบ้านด้วยอาการไม่ครบสามสิบสองแน่นอน ก๊อกๆๆ "เข้ามา" ไม่ทันได้เอ่ยตัดสินว่าจะต้องทำอย่างไรกับหัวขโมยต่อไปเสียงเคาะหน้าห้องทำงานก็ดังขึ้น "คุณเสือครับคุณโชติกามาครับ" เมื่อเด็ดเดี่ยวบอดี้การ์ดหนุ่มแจ้งให้ทราบว่าใครมาดวงตาคมก็กรอกตาด้วยความเบื่อหน่ายทันทีผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่ใครที่ไหนเธอเป็นผู้หญิงที่แม่ของเขาส่งมาเพื่อหวังจะให้เป็นคู่ของเขาและพาเขากลับไปอยู่ที่บ้านดังเดิม แต่มีหรือชาติเสือจะรู้ไม่ทันแม้นแม่ของเขาจะส่งผู้หญิงสวยเซ็กซี่มากมายขนาดไหนเขาก็ไม่ได้คิดจะมีใครอยู่ดีหากอยากจะระบายอารมณ์ตามประสาผู้ชายใช้เงินซื้อจะง่ายกว่าไม่มีพันธะตามมาภายหลังด้วยเพราะชีวิตนี้หัวใจของเขายังอยู่ที่อินทุอรหญิงคนรักที่จากไปก่อนวัยอันควรเหตุจากการกระทำของแม่เขาเอง

"ความพยายามเยอะนักนะ.." ชายหนุ่มถอนหายใจพรืดใหญ่อย่างไม่สบอารมณ์ "พวกนายไปจัดการงานของพวกนายฉันเสร็จธุระตรงนี้แล้วจะตามไป" ชาติเสือปัดมือให้คนทั้งสองออกไปจากห้องวันนี้เขาจะต้องทำให้ผู้หญิงคนนี้ขยาดไม่กล้ามาที่นี่อีกเลยครั้งก่อนปฏิเสธดีๆไม่ชอบตอนนี้คงจะต้องจัดของจริงให้เสียแล้ว "ครับคุณเสือ" นักรบและเด็ดเดี่ยวเดินตามกันออกจากห้องทำงานของคนเป็นนายไปด้วยยังมีงานที่ต้องสะสางต่ออีกมากมายที่ต้องทำ ก๊อกๆๆ "โชมีของมาฝากคุณเสือด้วยนะคะ" หญิงสาวเข้ามาในห้องหน้าระรื่นทั้งหอบหิ้วของฝากมาเต็มไม้เต็มมือ โชติกาหญิงสาวไฮโซวัย26ลูกสาวของเพื่อนสุรีพรเป็นคุณหนูไฮโซสาวสวยเซ็กซี่ที่พึ่งกลับจากเมืองนอกตอนนี้ยังไม่ได้ทำงานเคยมาที่นี่สามสี่ครั้งเพราะสุรีพรต้องการให้ทั้งคู่ได้เจอกันหากตกหลุมรักกันโชติกาจะได้ช่วยพาชาติเสือให้กลับไปอยู่ที่บ้านได้ถึงครั้งก่อนๆเธอจะถูกปฏิเสธจากชาติเสือแต่เธอก็ไม่ท้อเพราะเธอตกหลุมรักเขาตั้งแต่แรกพบ "ฉันไม่อยากได้" ชาติเสือเอ่ยเสียงแข็งทั้งยังเอนตัวนอนลงบนโซฟาทำท่าทีไม่สนใจคนที่เข้ามา "แหม...ปฏิเสธทั้งที่ยังไม่เห็นของเลยนะคะ" โชติกาหย่อนก้นนั่งที่โซฟานุ่มตรงข้ามชายหนุ่มยังพยายามพูดคุยด้วยน้ำเสียงอารมณ์ดีทั้งที่มองออกว่าอีกฝ่ายไม่พอใจ "เอากองไว้ตรงนั้น" ชาติเสือใช้เท้าชี้ไปทางหญิงสาว "ช่วยมีมารยาทกับโชหน่อยได้มั้ยคะ" โชติกาอ้าปากค้างคราแรกคิดว่าเขาแค่ปากร้ายไม่คิดว่าเขาจะไม่ให้เกียรติเธอขนาดนี้ "ใครขอให้เธอมา" ร่างใหญ่เด้งผึงลุกนั่งตวัดหางตามองหญิงสาวด้วยสีหน้าไม่พอใจ "คุณเสือ" คุณหนูไฮโซอย่างโชติกาที่พึ่งเคยเจอคนที่เสียมารยาทใส่ขนาดนี้ครั้งแรกก็เริ่มมีน้ำโหเอ่ยเสียงแข็งใส่อีกฝ่ายเช่นกัน "กลับไปบอกแม่ฉันนะว่าจะหาผู้หญิงให้ฉันกี่คนก็แล้วแต่ฉันไม่ต้องการและเธอถ้าไม่อยากถูกหมกป่าอยู่ที่นี่ก็ออกไปแล้วอย่ากลับมาที่นี่อีก" ชาติดเสือแผดเสียงตวาดลั่นจนหญิงสาวที่นั่งหน้าบึ้งตึงสะดุ้งเฮือกแต่ก็ยังพยายามทำใจดีสู้เสือเพราะเชื่อว่าชาติเสือคงไม่กล้าทำร้ายเธออยู่แล้ว "คุณก็แค่ขู่" หญิงสาวลุกยืนกอดอกโชว์หุ่นนาฬิกาทรายลอยหน้าลอยตาว่าไม่กลัวอีกฝ่าย "ฉันทำจริง" ใบหน้าและแววตาเฉยเมยเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นดูโรคจิตอย่างรวดเร็วก่อนที่จะเอื้อมมือหนาไปด้านหลังควักมีดพกปลายแหลมออกมาพร้อมสาวเท้าช้าๆหมายจะเข้าประชิดตัวหญิงสาว "ว..ว้ายยยย..ไอ้บ้าา.." คนที่ยืนกอดอกรีบวิ่งเตลิดออกไปอย่างรักตัวกลัวตายทั้งส่งเสียงด่าทออีกฝ่ายอย่างโมโหที่ไม่ให้เกียรติเธอแล้วยังกล้าจะเอาชีวิตเธออีกแบบนี้หล่อแค่ไหนเธอก็ไม่คิดจะเอามาทำพันธุ์แล้ว "หึ่..." ชาติเสือมองร่างบางไล่หลังด้วยสีหน้าสะใจก่อนหน้านี้ในตลอดเวลาที่เขาอยู่ที่นี่แม่ของเขามาหาเองบ้างทั้งส่งผู้หญิงมาไม่ขาดเพื่อจะจับคู่ให้เขาและหมายจะให้เขากลับบ้านแต่เขารู้ทันและไม่ได้สนใจผู้หญิงคนไหนแม้แต่นิดเดียวเพราะในใจของเขายังมีแค่เพียงอินทุอรหญิงดียวที่เป็นที่รักเท่านั้น ณ บ้านหลังเล็กท้ายหมู่บ้านในแถบชนบทของทางเหนือมีหญิงสาวหน้าหวานกำลังสะอื้นให้ไล่คนรักของตนที่มาง้องอนที่หน้าบ้านร่างบางพยายามสะบัดแขนจากชาหยนุ่มร่างใหญ่ที่ไม่ยอมปล่อยให้เธอพ้นพันธนาการ "ปล่อยทรายนะคะ" ทรายแก้ว หญิงสาวชาวเหนืออายุ25ปีเป็นลูกชาวบ้านในชนบทธรรมดาใบหน้าจิ้มลิ้มรูปไข่ดวงตากลมโตคิ้วเรียวบางได้รูปจมูกเล็กเป็นสันปากกระจับอมชมพูเรือนผมดกดำเงางามสยายถึงกลางหลังตัวเล็กบอบบางผิวขาวอมชมพูตามฉบับสาวชาวเหนือนิสัยของเธอค่อนข้างอ่อนหวานสู้ชีวิตแม้จะถูกเอาเปรียบจากครอบครัวแต่เธอก็ทำทุกอย่างเพื่อครอบครัวได้เสมอ ที่เธอไม่ยอมคืนดีกับแฟนหนุ่มที่คบกันมานานก็เพราะเขาต้องเตรียมตัวแต่งงานกับพริมาผู้หญิงข้างบ้านชายหนุ่มเกิดไปทำพริมมาท้องโดยที่ไม่ได้ตั้งใจ "พี่ไม่ปล่อยพี่ยังรักทรายอยู่นะครับ" ทรงพลไม่ยอมกลับไปง่ายๆเพราะเขายังรักเธอเกินกว่าที่จะยอมเลิกกับเธอตามที่เธอขอร้อง ทรงพลชายหนุ่มวัย28ปีลูกเจ้าของบริษัทส่งออกข้าวและโรงสีอีกหลายแห่งและตอนนี้ก็ควบคุมกิจการเองแทนพ่อแล้วด้วยเขาคบกับทรายแก้วมาได้สองปีแต่ตอนนี้เขาต้องเตรียมตัวแต่งงานเพราะเกิดไปทำผู้หญิงท้องโดยที่ไม่ได้ตั้งใจแต่เขาไม่อยากเสียทรายแก้วไปเพราะยังรักเธอมากเหลือเกิน "พี่พลอย่ามายุ่งกับทรายเลยไปดูแลเมียพี่ดีกว่าค่ะ" ทรายแก้วเอ่ยปากไล่ทรงพลครั้งแล้วครั้งเล่าเพราะเธอไม่อยากให้คนอื่นนินทาเอาได้ว่าเธอยุ่งเกี่ยวกับคนที่มีลูกมีเมียแล้วแม้เขาจะเป็นแฟนเธอมาก่อนก็เถอะ "พี่ไม่ได้รักพรีมวันนั้นพี่แค่เมา" ทรงพลน้ำตาคลอเขารักทรายแก้วด้วยใจจริงเพียงแค่วันนั้นมันเป็นเรื่องผิดพลาดที่เขากลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้เท่านั้น "แต่พี่พลทำเธอท้องนะคะ...กลับไปเถอะค่ะทรายไม่อยากเห็นหน้าพี่" ทรายแก้วต้องรีบสะบัดแขนออกจากชายหนุ่มและรีบวิ่งเข้าบ้านหลังเล็กปิดบ้านหนีเขาไปทั้งน้ำตาแม้นจะรู้ว่าทรงพลไม่ได้ตั้งใจแต่เขาก็มีหน้าที่ที่จะต้องรับผิดชอบพริมาและลูกที่กำลังจะเกิดมาหากเขายังคบกับเธออยู่เขาจะให้เธออยู่ในฐานะอะไรและเธอเองก็คงทำร้ายชีวิตของผู้หญิงด้วยกันไม่ได้รีบไล่เขาไปเช่นนี้เป็นสิ่งที่เธอคิดว่าเธอนั้นทำถูกแล้ว "ก็ได้แล้ววันหลังพี่จะมาใหม่" ทรงพลมองประตูบ้านหญิงสาวตาละห้อยแล้วหันหลังเดินไปขับรถกลับแต่โดยดีแม้นวันนี้เขาง้อเธอไม่สำเร็จแต่เขาก็ยังไม่คิดจะละความพยายาม เรือนรังเสือ "กูบอกให้มึงไปเอารถกูกลับมาคืนแล้วกูจะปล่อยมึงไป" ชาติเสือนั่งอยู่ตรงหน้าเสธฐาหนุ่มวัย28ที่เป็นหัวขโมยรถของเขาไปเมื่อคืนสภาพเสธฐาตอนนี้หน้าเขียวช้ำบวมปูดนั่งฟุบกองกับพื้นเพราะพึ่งถูกซ้อมจากคนของชาติเสือ "จะเอามาคืนได้ไงก็ให้คนในบ่อนไปแล้ว" เสธฐาตอบเสียงแหบพร่าเขาคงจะเอาของมาคืนคนตรงหน้าไม่ได้เพราะเอาไปใช้หนี้ค่าพนันหมดแล้วในเมื่อคืนนี้ "งั้นมึงก็เตรียมเป็นศพนอนเฝ้าที่นี่ได้เลย" คำตอบของหัวขโมยเหมือนยิ่งสุมไฟโทสะให้ชาติเสือมากขึ้นเขาชักปืนออกมาจ่อหัวของเสธฐาด้วยสีหน้าแววตาเรียบเฉยบ่งบอกให้รู้ว่าเขานั้นเลือดเย็นกว่าที่ใครจะกล้าท้าทาย "อย่าทำอะไรผมเลยนะผมมีข้อเสนอ" เสธฐาเห็นท่างานนี้จะไม่รอดเกิดความรักตัวกลัวตายจึงกล้าเอ่ยปากเสนอข้อต่อรองกับอีกฝ่ายโดยรู้ดีว่าเขานั้นชอบอะไรและจะแลกด้วยอะไร

"ผีพนันอย่างมึงจะเอาอะไรมาเสนอกูรถกูตั้งกี่ล้านมึงมีอะไรที่มันจะมีค่ามาต่อรอง" ชาติเสือลดปากกระบอกปืนลงทั้งก้มมองหน้าหัวขโมยตรงหน้าอย่างสงสัยว่าคนอย่างเสธฐาจะเอาอะไรมาต่อรองกับเขา "ผมมีน้องสาว" พลั้กกก สิ้นเสียงเอ่ยของเสธฐาชาติเสือก็วาดขายาวเตะเสยคนที่นั่งกองอยู่กับพื้นจนหงายท้องด้วยท่าทีไม่พอใจที่เห็นอีกฝ่ายกลัวตายจนใช้ชีวิตน้องสาวตัวเองมาเป็นข้อต่อรอง "มึงอย่าบอกนะว่าจะเอาน้องสาวมาใช้หนี้...อืม...ถ้ามึงแน่มากูก็แน่กลับบอกที่อยู่น้องมึงมา" ชาติเสือท้าวเอวมองเสธฐาอย่างสมเพชแต่ในหัวก็พลันคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้จึงยอมรับข้อเสนอของเสธฐาดูก่อน ก๊อกๆๆ "พวกคุณเป็นใครคะ?" ร่างบางในชุดเดรสสายเดี่ยวยาวสีชมพูอ่อนปล่อยผมยาวสยายเดินออกมาเปิดประตูเมื่อได้ยินเสียงคนเคาะในขณะที่เธอนั่งอ่านหนังสืออยู่ที่ห้องนั่งเล่นช่วงสายๆเมื่อประตูเปิดออกได้ดวงตากลมโตก็ฉายแววตกใจพอสมควรที่เห็นชายฉกรรจ์สามสี่คนยืนเรียงรายอยู่ตรงหน้า "พี่ชายคุณอยู่กับพวกเรากรุณาตามผมมาด้วยครับ" เด้กเดี่ยวยื่นมือถือที่มีรูปสภาพของเสธฐาตอนนี้ให้กับทรายแก้วได้ดูเพื่อที่จะได้ไม่ต้องอธิบายอะไรมากมายนัก "หา...พี่เสธ" ทรายแก้วตัวชาวาบกลืนน้ำลายไม่ลงคอเมื่อเห็นสภาพพี่ชายเธอก่อนจะรีบตามคนกลุ่มนั้นไปทันทีทั้งที่ก็มีอาการกลัวจับใจแต่เป็นห่วงพี่ชายของเธอมากกว่า รถตู้คันหรูใช้เวลาแล่นไม่นานนักก็เข้ามาถึงเรือนรังเสือเรือนที่ชาติเสือนั้นจะใช้ตัดสินโทษคนที่กล้าสร้างปัญหาให้กับเขาเรือนนี้จะอยู่ท้ายเรือนหลังใหญที่เขาอยู่ไม่ไกลกันนักแต่ค่อนข้างลับตากับคนนอกพอสมควร "เชิญครับ" เด็ดเดี่ยวเดินนำทรายแก้วลงมาที่ชั้นใต้ดินเขาเปิดประตูผายมือให้หญิงสาวนั้นเดินเข้าไปคนเดียวในนั้นมีเสธฐาและชาติเสือรอเธออยู่ที่นั่น "ทราย" เมื่อเห็นคนเป็นน้องสาวเดินเข้ามาเสธฐาก็รีบเรียกด้วยน้ำเสียงแหบพร่าเริ่มใจชื้นเพราะรู้ว่าตนนั้นมีโอกาสรอดชีวิต "พี่เสธ...ทำไมเป็นแบบนี้ล่ะคะ" ทรายแก้วเข่าทรุดนั่งฟุบอยู่ข้างคนเป็นพี่ที่ใบหน้าเนื้อตัวมีแต่รอยฟกช้ำน้ำตาคลอไม่รู้ว่าพี่ชายเธอต้องมาอยู่ในสภาพนี้เพราะอะไรกัน "นี่น่ะหรอน้องสาวแกก็น่ารักดีนี่...ค่อยสมกับการต่อรองหน่อย" ชาติเสือมองหญิงสาวร่างบางตั้งแต่เธอเดินเข้ามาเขายอมรับว่าเธอสวยน่ารักราวกับตุ๊กตาสมกับเป็นเครื่องต่อรองไม่น้อยดูท่าเธอจะเลือกมองเพียงแค่พี่ชายเธอเท่านั้นจนไม่เห็นเขาที่นั่งอยู่ไม่ห่าง "ต่อรองอะไรคะพี่เสธ" ทรายแก้วเงยหน้ามองคนร่างสูงที่พึ่งส่งเสียงอย่างตกใจไม่ยักเห็นเขาอยู่ในนี้ในคราแรกทั้งสงสัยกับคำว่าต่อรองที่อีกฝ่ายพูดออกมาว่ามันคืออะไร "พี่เธอขโมยรถฉันไปใช้หนี้พนันแล้วก็จะยกเธอให้ฉันแลกกับการที่จะไม่ถูกฆ่าไง" เป็นชาติเสือที่รีบเผยให้หญิงสาวนั้นกระจ่างว่าที่ต้องมาที่นี่เป็นเพราะเหตุอันใดก่อนจะหย่อนก้นลงนั่งเก้าอี้ตัวใหญ่ด้วยท่าทีสีหน้าเรียบเฉย "อ..อะไรนะคะพี่เสธ" ทรายแก้วตัวชาวาบไม่คิดว่าพี่ชายเธอจะใช้เธอเป็นข้อต่อรองและที่เธอเสียใจกว่านั้นก็คือพี่เธอกลับไปยุ่งกับการพนันจนเกิดเรื่องอีกเธอเคยเตือนเขาครั้งแล้วครั้งเล่าไม่เข้าใจว่าทำไมถึงไม่คิดจะฟังกันบ้าง "ช่วยพี่ด้วยทราย" เสธฐามองหน้าน้องสาวตนตาละห้อยตอนนี้เขามีเธอคนเดียวที่เป็นความหวังว่าเขาจะมีทางรอด ทรายแก้วนั่งน้ำตาไหลพรากในหัวเธอตอนนี้มืดแปดด้านไปหมดดวงตากลมโตจ้องมองหน้าพี่ชายเธอด้วยความขุ่นเคืองที่ยุ่งกับอบายมุขจนสร้างปัญหาใหญ่ขึ้นมาได้ "จะยอมอยู่กับฉันมั้ย" ชาติเสือไม่ชอบใจที่ยังไมได้ฟังคำตอบจากทรายแก้วเขาลุกเดินมากระชากเสธฐาบิดแขนของชายหนุ่มคราเดียวจนแทบหักคนถูกกระทำก็ร้องโอดโอยด้วยความทรมาน "โอ้ยยย..." "นี่คุณ..ปล่อยพี่ฉันนะ" ทรายแก้วรีบไปรั้งตัวร่างใหญ่ออกจากการทำร้ายพี่ชายของเธอเพราะแค่นี้ก็สะบักสะบอมมากพออยู่แล้ว "ตอบสิวะว่าจะยอมมั้ย" ชาติเสือยอมปล่อยมือก่อนจะยกกระบอกปืนจ่อที่เสธฐาเพื่อเค้นคำตอบจากหญิงสาวเพราะเขาไม่ชอบรออะไรนานๆ "ยอม..ฉันยอมก็ได้ปล่อยพี่ฉันไป" ร่างบางสะอึกสะอื้นพร้อมยกมือเรียวปาดน้ำตาเธอรักตัวเองก็จริงแต่ก็รักพี่ชายเธอมากกว่าเธอจะไม่ยอมให้พี่ชายเธอเป็นอะไรไปเด็ดขาดจึงตอบตกลงกับคนตัวโตไปโดยดี "ดี...งั้นไปกับฉัน...รบมาลากมันออกไป" ชาติเสือคว้าแขนเรียวดึงร่างบางเข้ามาหาตัวก่อนจะตะโกนเรียกนักรบที่รออยู่ด้านนอกให้เข้ามาข้างในเพื่อพาตัวเสธฐาออกไป “ครับคุณเสือ” "จะพาพี่เสธไปไหน" ทรายแก้วหันไปมองพี่ชายที่กำลังถูกหามหน้าตาตื่นกลัวว่าพี่เธอนั้นจะถกพาไปทำร้ายที่ไหนอีก "พาไปทำแผลไงอยากให้มันตายหรือไง" ชาติเสือตะคอกหญิงสาวเสียงแข็งก่อนจะลากให้เธอนั้นเดินตามกลับมาที่เรือนใหญ่ที่อยู่ของเขา คนตัวโตรู้สึกขัดใจเล็กน้อยที่หญิงสาวนั้นเดินตามตนไม่ค่อยจะทันจำต้องให้เขาดึงเธออยู่เรื่อยเมื่อเข้ามาในห้องโถงในเรือนได้ร่างบางก็ถูกเหวี่ยงลงบนโซฟาทันที “โอ้ย..” ร่างสูงยืนเท้าเอวจ้องหน้าคนในชุดนอนสีชมพูครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยคำสั่งที่ต้องการให้หญิงสาวนั้นทำตามออกมา "ต่อไปนี้เธอต้องอยู่กับฉัน..อ่อ..อีกอย่างเธอต้องออกหน้ากับครอบครัวฉันว่าเธอเป็นเมีย" "อะไรนะคะ" ใบหน้าหวานที่แปดเปื้อนไปด้วยน้ำตาดูจะหดหู่ยิ่งกว่าเดิมที่ต้องมารับคำสั่งที่น่าลำบากใจ "ฉันยังพูดไม่จบ...ที่ฉันตกลงรับข้อเสนอพี่ชายเธอก็เพราะต้องการให้เธอแต่งงานกับฉันเพื่อที่จะกันผู้หญิงคนอื่นที่เข้าหาฉัน..อีกอย่าง..ฉันจะทำอะไรกับเธอก็ได้เพราะตอนนี้ฉันเป็นเจ้าของเธอแต่เธอต้องจำเอาไว้ว่าเธอไม่ใช่เจ้าของฉัน" ชาติเสือยืนกอดอกร่ายยาวเสียงดังฟังชัดหวังว่าหญิงสาวจะเข้าใจกับคำพูดของเขาในครั้งเดียว "เฮ้อ..ฉันต้องอยู่กับคุณนานเท่าไร" ทรายแก้วถอนหายใจเฮือกใหญ่ตั้งสติเพื่อให้ตัวเองตั้งรับเรื่องที่ถาโถมเข้ามาให้ได้คำพูดของชายหนุ่มเมื่อครู่เธอเข้าใจทุกคำแต่อยากจะรู้ว่าคนตรงหน้าต้องการให้เธอทำตามคำสั่งนานเท่าไรถึงจะพอใจ "จนกว่าฉันจะพอใจ" เรื่องนี้ชาติเสือยังไม่ได้คิดตอนนี้คิดแค่อยากจะเห็นหน้าแม่เขาเสียเหลือเกินว่าถ้าหากเขาไปบอกว่าแต่งงานกับผู้หญิงชาวบ้านธรรมดาจะมีท่าทีอย่างไร