บทนำ แสงตะวันยามเช้าสาดส่องทอประกายระยับสาดลอดบานหน้าต่างหลังใหญ่ที่เปิดกว้างรับลมโชยมาตลอดทั้งคืน ‘ต้นเหลืองศิริมงคล’ ลีลาวดีส่งกลิ่นฉุนแตะจมูกโชยเข้ามา ในคฤหาสน์หลังโต ‘คฤหาสน์พิมพ์เดือน’ หญิงสาวคนหนึ่งชะโงกหน้าออกไปนอกหน้าต่าง...สตรีวัยกลางคนเหลียวมองไปรอบก็พลันพบกับสาเหตุของกลิ่นเจ้าปัญหา อรุณีส่ายหน้าอย่างเอือมระอาเล็กน้อย แล้วรีบ งับบานหน้าต่างเข้ามาในบ้านอย่างรวดเร็ว อรุณีสาวเท้าเดินกลับขึ้นไปบนเตียงแล้วล้มตัวลงนอนต่ออย่างสบายอารมณ์ “แอบรักเธอคนนั้นยังไม่กล้าจะบอกออกไป” เสียงเพลงโทรศัพท์ของหล่อนดังขึ้นเสียงดังสนั่นลั่นห้องนอนในคฤหาสน์หลังโตของเธอ...อรุณีเลิกผ้าห่มขึ้นอย่างอารมณ์เสีย “ใครนะ...โทรมาตอนนี้” อรุณีวัยสามสิบสองปีเอ่ยอย่าง หัวเสีย ปลายเท้าเรียวขาวสะอาดก้าวย่างลงจากเตียงอย่างรวดเร็ว อรุณีสัมผัสได้ถึงความอ่อนนุ่มของพรมสีเทาที่ปูไว้ใกล้เตียงนอนขนาดกว้าง หญิงสาววัยสามสิบสองเหลียวมองในกระจก เรือนไหมของอรุณียาวสลวยทิ้งตัวลงอย่างมีน้ำหนัก... ดวงตาคู่งดงามอ่อนหวานชวนฝัน...หากแต่นัยน์ตานั้นเด่นชัดถึงความเหนื่อยล้าจากการทำงาน เวลานี้อรุณีสวมชุดนอนสายเดี่ยวสีเทา ผ้าบางเบาที่ หญิงวัยกลางคนสวมใส่แนบเนื้อจนเห็นส่วนโค้งส่วนเว้าชัดเจน ทรวงอกอิ่มใต้บราเซียร์สีดำไซส์โตทะลักล้นออกมาจน สาวเจ้าอดทอดมองสำรวจตนเองในกระจกมิได้ อรุณีมองตนเองในกระจกอย่างพึงพอใจในรูปโฉม ของตนเอง หญิงสาวเยื้องย่างลงแล้วควานหาโทรศัพท์ในกระเป๋าสีเงินใบโก้ราคาแพงหูฉี่เหยียบแสนของเธอ “สวัสดีค่ะ ดิฉัน เอม ติดต่อจากสำนักข่าว มิเรจ นะคะ” ปลายสายเอ่ยขึ้นอย่างสุภาพ “สวัสดีค่ะ อรุณีพูดค่ะ” อรุณีสตรีวันกลางคนกรอกเสียงลงไปตามสายโทรศัพท์ด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลชวนฝัน “ดิฉันจะติดต่อขอสัมภาษณ์คุณอรุณีเป็นการส่วนตัวได้ไหมคะ” ปลายสายเอ่ยบอกความต้องการจุดประสงค์ของการติดต่อมาครั้งนี้ “ได้ค่ะ ดิฉันยินดี” อรุณีกรอกเสียงลงไปอย่างสบาย ๆ “ถ้าอย่างนั้นคุณอรุณีสะดวกเป็นวันไหนดีคะ” ปลายสายเอ่ยถามอย่างตรงไปตรงมา “ดิฉันว่างวันจันทร์ค่ะ” อรุณีเอ่ยขึ้นแล้วหยิบปฏิทินพลิกมาดูแล้วเปิดออก หญิงวัยกลางคนไม่ลืมหยิบปากกาสีแดงมาวงวันจันทร์เพื่อให้ทราบว่าวันนี้เป็นวันที่หญิงสาวต้องถูกสำนักข่าวสัมภาษณ์ อรุณีชินเสียเเล้วกับการถูกสัมภาษณ์ หญิงสาวเป็นวีเจสมัยตั้งแต่อายุน้อย เวลานี้อรุณีเป็นนางแบบที่มีชื่อเสียงโด่งดังคับฟ้า ในเมืองไทยจึงไม่แปลกที่จะมีนักข่าวเว็บไซต์ดังมารุมสัมภาษณ์ อรุณีสางเรือนผมให้ยาวสยายทิ้งไปด้านหลัง แววตาคู่นั้นงดงามแต่ฉายรอยอ่อนล้า สาวเจ้าเหลียวมองนาฬิกาข้อมือก็พบว่าใกล้จะได้เวลาไปทำงานเเล้ว “อาบน้ำดีกว่า” หญิงสาวเอ่ยอย่างเเผ่วเบากับตนเอง อรุณีคว้าผ้าเช็ดตัวแล้วเดินเข้าห้องน้ำไปอย่างรวดเร็ว....ปลายเท้าเรียวขาวสะอาดเยื้องย่างลงเหยียบลงในอ่างน้ำ หญิงสาวย่อตัวลงช้า ๆในอ่างน้ำขนาดกว้าง ทรวงอกอิ่มปริ่มน้ำ อรุณีสัมผัสได้ถึงความเย็นซ่านกำซาบไหลผ่านเรือนกาย มือเรียวสวยเอื้อมหยิบสบู่เหลวมาเทลงในอ่างน้ำขนาดใหญ่ หญิงวัยกลางคนทรุดตัวลงนั่ง เธอเหยียดแข้งขาออกอย่างสบายอารมณ์ อรุณีตีฟองเล็กน้อยด้วยมือเรียวสวยอย่างแผ่วเบา หญิงสาวใช้ปลายนิ้ววนในอ่างเพียงเล็กน้อย เพียงชั่วพริบตาอรุณีก็นอนแช่ตัวท่ามกลางฟองสบู่ ที่เรียงรายราวกับเม็ดโฟม หญิงวัยกลางคนสูดกลิ่นหอมของธรรมชาติอย่างผ่อนคลาย สบู่เหลววันนี้ที่หล่อนใช้เป็นสบู่กลิ่นบุหงาที่ได้รับมาในวันเกิด หญิงวัยเลขสามใช้มือเรียวถูตัวอย่างถลำมือเรียวสัมผัสปลายปทุมถันอย่างแผ่วเบา เธอสัมผัสได้ถึงแรงอารมณ์ที่กำลัง จะคุกรุ่นในกายได้ไม่ช้า แม้อรุณีจะไม่เคยผ่านมือชายใดมาก่อน หากแต่หล่อนเอง ก็พอจะรู้ว่าความจริงแล้วหล่อนมีความปรารถนามากมายเพียงใด เมื่อครั้งอรุณียังเป็นสาวแรกรุ่น หญิงสาวมักจะชอบลืมตัวช่วยตัวเองอยู่บ่อยครั้ง แม้ว่าเธอจะถวิลหาความต้องการราคะมากเพียงใดทว่า หามีใครมาสนองให้เธอได้เลย นั่นอาจเป็นเพราะเธอยังคงไม่ลืมเจ้าของช่อดอกไม้ปริศนาที่ทำให้โลกทั้งใบของอรุณีมีเพียงเขาคนเดียว +++

ร้านอาหารเดอะเรดรีฟเวอร์ “ผมบอกแล้วว่าเธอไม่ธรรมดา” เสียงเข้มของชายหนุ่ม เอ่ยขึ้นขณะกวักมือเรียกบริกรให้เดินมาหาเขาอย่างอารมณ์ดี “ฉันก็คิดแบบนั้นค่ะ” ชาเอม เพื่อนสาวของเขาเอ่ยขณะลอบมองปฏิกิริยาของหนุ่มใหญ่ เอรอน เวคัส นพกูล นักธุรกิจชื่อดังพันล้านที่หญิงสาว ทั่วโลกต่างใฝ่ฝันจะได้เป็นเจ้าของเขาสักวันหนึ่ง โฆษณาทุกชิ้นของเอเจนซี่ EAS เกิดจากฝีมือของครีเอทีฟหนุ่มรูปงามชวนฝันอย่าง...เอรอนที่ผันตัวมาเป็นซีอีโอหนุ่ม ดูแลกิจการเอเจนซี่ต่อจากบิดาของเขาทันทีที่บิดาของเขาเสียชีวิตลง เอรอน เวคัส นพกูล กวาดรางวัลโฆษณาระดับภูมิภาคเอเชีย แม้ว่าเขาจะอายุล่วงเลยเกินวัยยี่สิบไปแล้วหากแต่เพื่อนหนุ่มของชาเอมที่อายุเข้าเลขสามกลับยังหนุ่มยังแน่น แว่นกันแดดสีชาที่สวมอยู่ไม่ได้ช่วยทำให้ความหล่อเหลาปานเทพบุตรของเอรอนลดน้อยลงเลย ทรงผมของชายวัยกลางคนที่ผ่านการเซ็ตมาอย่างดี ทำให้สาวโต๊ะข้างๆ อดเหลียวมองไม่ได้ ชั่วขณะเดียวที่ชาเอมเห็นคือ หญิงสาวสวมชุดเดรสสั้นกุด มีแขนจั๊มพ์พองๆ หญิงสาวคนนั้นนุ่งสั้นจนเกือบจะเห็นกางเกงซับในโผล่ออกมา ดวงหน้าคู่หวานคมสวยเสมือนตุ๊กตาบลายธ์ส่งยิ้มหวานกระชากใจมาให้เอรอน หากแต่ชาเอมสังเกตเอรอนกลับเพียง แค่มองชั่วขณะเดียวเท่านั้นแล้วยกมือเรียกบริกรเช็คบิลทันที “คุณจะกลับเลยใช่ไหม” ชาเอมเอ่ยขณะเก็บเงินเข้าไปในกระเป๋าสตางค์ของตนเอง มื้อนี้ชาเอมเป็นคนเลี้ยง เพราะเอรอนเพื่อนสนิทชายเพียงคนเดียวของเธอได้ส่งชาเอมไปพบกับคุณอรุณี วาดดาว ดาวค้างฟ้าในวงการนางแบบระดับประเทศ อรุณีมีความสามารถพิเศษหลายอย่างจากที่ชาเอมได้สืบมาทั้งการเป็นวีเจ การเป็นพิธีกร รวมไปถึงการเดินแบบให้กับแฟชั่นโชว์การกุศลที่ดั้นด้นไปจัดกันถึงมิลานทีเดียว “ใช่ผมจะกลับเลย แล้วคุณล่ะ” เสียงนุ่มเอ่ยขึ้นขณะหยิบกระเป๋าของตนเองจากเก้าอี้ที่นั่งสนทนาเมื่อครู่ “ฉันว่าจะรอ...” ชาเอมยังพูดไม่ทันจบดีเอรอนก็แทรกขึ้นมาอย่างรวดเร็ว “น้องเอดอสนะเหรอ...ไปรับสาวอื่นแล้วมั้ง” ท้ายประโยค เอรอนเอ่ยอย่างทีเล่นทีจริงจนคนฟังอดกังวลใจไม่ได้ “เอาดี” ชาเอมมุ่ยหน้าอย่างหงุดหงิดในจิตใจ หญิงสาวเหลือบมองก็เห็นเอรอนเหลียวมองซ้ายขวาราวกับมีใครแอบสังเกตพวกเขา “งั้นไว้เจอกันวันอังคารนะ” เอรอนเอ่ยขณะก้าวขาลงไปเหยียบบันไดก้าวหนึ่ง ครีเอทีฟหนุ่มหันมาส่งยิ้มให้เพื่อนสนิทสาวเพียงคนเดียวของเขาที่กำลังจะกลายเป็นน้องสะใภ้อย่างเป็นทางการสักวันหนึ่ง เพราะเอดอส น้องชายสุดรักของเขากำลังจะมาสู่ขอชาเอม ผู้บริหารสำนักข่าวมิเรจอย่างเป็นทางการในวันนี้นะสิ ‘เจ้าดอส’ ร่ำร้องจะสู่ขอชาเอม เหล่าพลทะวงศ์ สาวไทยใจกล้า เพื่อนสนิทที่สุดของเอรอนคนนี้ให้ได้ “งั้นผมไปแล้ว กลับดี ๆ ” เอรอนเอ่ยพลางโบกมือให้ชาเอม เพื่อนสาวของเขา “ค่ะเช่นกันค่ะ” ชาเอมสาวร่างเล็กเอ่ยขึ้นขณะลอบมองปฏิกิริยาร่าเริงผิดปกติของเอรอนเพื่อนสนิทหนุ่มต่างวัยคนนี้อย่างสงสัยไม่น้อย ชาเอมมองจนเอรอนหายลับตาไปแล้วหญิงสาวสะบัดไล่ความคิดในหัวแล้วสาวเท้าเข้าไปรอข้างในร้านดังเดิม รถสปอร์ตคันหรูแล่นมาจอดเทียบหน้าร้านอาหารชื่อดังอย่าง ร้านอาหารเดอะเรดรีฟเวอร์ “คุณอรุณีจะให้ผมรอไหม” เสียงนุ่มเอ่ยถามผู้เป็นนายสาวอย่างสุภาพนอบน้อม “รอ” อรุณีเอ่ยเสียงเข้มพลางเปิดประตูเดินลงจากรถไปด้วยมาดนางพญา รองเท้าส้นสูงก้าวลงจากรถช้า ๆ หญิงสาวสวมชุดเดรสสั้นกว่าเข่าเผยให้เห็นเรียวขาสีสำลีนวลเนียนน่าสัมผัส ใบหน้าสวยปิดบังด้วยแว่นกันแดดสีชา หญิงสาวได้จองโต๊ะอาหารเอาไว้สำหรับดินเนอร์ในวันนี้ “โอ๊ย” หญิงวัยกลางคนเดินชนเข้ากับใครบางคนอย่างจัง อรุณีเงยหน้าขึ้นมา ดวงหน้าหวานสวยอยู่ใกล้ชายหนุ่มแค่คืบ ลมหายใจของหญิงสาวรดแผ่วลงบนสันจมูกโด่งรั้นเชิดขึ้นของหนุ่มใหญ่โดยไม่ทันได้ตั้งตัว “อรุณี” ชายคนที่จงใจเดินชนเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้ม เขาแสร้งเลิกคิ้วขึ้นอย่างประหลาดใจ “เอรอน” หญิงสาวเอ่ยทักด้วยน้ำเสียงอย่างตระหนกกว่าเดิมเป็นพันทวี “ไม่ได้เจอกันนานเลย” เอรอนเอ่ยขึ้นแล้วมองสำรวจอรุณีตั้งแต่ศีรษะจรดเท้า อรุณีสวมรองเท้าส้นสูงมาก ๆ จนเขาอดขำขันในใจไม่ได้ “ค่ะ” อรุณีตอบรับเพียงสั้นๆ “คืนนี้ผมมีอะไรอยากจะคุยด้วยให้เกียรติผมสักคืนได้ไหม” เอรอนเอ่ยขณะมือยังคงกอดหญิงวัยกลางคนเพื่อไม่ให้เธอล้มอยู่ “ได้สิ ปล่อยฉันได้แล้ว” อรุณีรับคำสั้น ๆ แล้วลอบมอง ดวงหน้าคมคายอย่างหลงใหล เอรอนปล่อยอรุณีให้เป็นอิสระ หัวใจของเขาอ่อนยวบอย่างไม่เป็นมาก่อน อรุณีคือผู้หญิงคนเดียวที่เขาเฝ้าตามติดตลอดมาทั้งชีวิต เพราะเธอคือผู้หญิงที่ทำให้ใจเขาสั่นคลอนอย่างไม่น่าเชื่อ อรุณีคือแฟนเก่าของเขาที่เขาเคยคบสมัยเรียนมหาวิทยาลัย “งั้นไปกันเลยนะ” เอรอนเอ่ยขึ้น ดวงตาของเขาพราวระยับราวราชสีห์กำลังล่าเหยื่อ “ได้เดี่ยวฉันแคนเซิลโต๊ะอาหารวันนี้ก่อน” อรุณีเอ่ยแล้วสาวเท้าย่างเข้าไปในร้านอาหาร ชายหนุ่มลอบมองสังเกตทรวงอกอิ่มดุนดันถูกซุกซ่อนภายใต้ชุดเดรสสีแดงสั้นที่วาบหวิวอย่างจงใจ เวลานี้อรุณีปล่อยผมยาวสลวยลงถึงกลางหลัง ดวงหน้าคู่งดงามอยู่ภายใต้แว่นกันแดดสีชา กระโปรงสั้นที่กระเพื่อมขึ้นลงเผยให้เห็นเรียวขาสีสำลีนวลเนียน...น่าสัมผัส หากวันนี้เอรอน เวคัส นพกูล ไม่ได้ชิมอาหารหวานวันนี้เขาคงนอนไม่หลับเป็นแน่ ดวงตาของชายหนุ่มพราวระยับราวกับสิงโตกำลังออกล่าเหยื่อ…วันนี้เป็นไงเป็นกัน เอรอนนักธุรกิจหนุ่มสิงโตแห่งวงการเอเจนซี่ต้องได้เธอมา...แม่ดาวค้างฟ้า ชายหนุ่มลูบคางเล็กน้อย กลิ่นน้ำหอมของอรุณียังคงติดอยู่ที่จมูกของเขา อรุณีสาวเท้าเข้าไปยังร้านอาหาร ประตูบานเลื่อนสไลด์เปิดเพียงแค่หญิงวัยกลางคนสัมผัสมัน “สวัสดีค่ะ” เสียงกล่าวคำทักทายดังขึ้นจากพนักงานในเดอะเรดรีฟเวอร์ ร้านอาหารชื่อดังที่เหล่าไฮโซชอบมานั่งรับประทานอาหาร อรุณีสาวเท้าเยื้องย่างผ่านกลุ่มคนที่นั่งรับประทานอาหารอย่างรวดเร็วจนไปถึงเคาน์เตอร์คิดเงิน “ดิฉันจะมายกเลิกโต๊ะที่จองไว้ค่ะ” นางแบบแห่งวงการมายาเอ่ยขึ้น “ได้ค่ะ...รอสักครู่ค่ะ” พนักงานบริกรเอ่ยตอบอรุณี ไม่นานเกินรอเจ้าของร้านอาหารก็เดินเข้ามาแล้วคีย์คำสั่งที่เครื่องคอมเพื่อยกเลิกโต๊ะจองอาหารค่ำวันนี้ “เรียบร้อยค่ะ ทางเราได้ยกเลิกโต๊ะให้แล้วนะคะ” ผู้จัดการร้านอาหารเอ่ยอย่างสุภาพ “ค่ะ” อรุณีเอ่ยแล้วหมุนตัวออกไปจากร้านอาหารเดอะเรดรีฟเวอร์ทันที หญิงวัยกลางคนสาวเท้าเดินอย่างเร่งรีบ ดวงตาคู่นั้นกวาดสายตามองไปมาอย่างหวาดระแวง อรุณีไม่แน่ใจนักว่าการคุยระหว่างอาหารค่ำครั้งนี้กับเอรอนจะเป็นเรื่องดีหรือไม่ เพราะหญิงสาวเองก็สังเกตเห็นดวงตาสิงห์อย่างเอรอน เวคัส นพกูล เช่นกัน คนอย่างเอรอนต้องมีลับลมคมนัยมากกว่านี้แน่ เขาคงไม่ได้เรียกหาเธอเพียงแค่อยากปรับความเข้าใจทั้งที่เลิกกันไปเป็นสิบปีแล้ว...หรือว่าเขาต้องการให้เธอทำอะไรให้กันแน่ อรุณีสาวเท้าออกไปอย่างเร่งรีบเพื่อหลบสายตาผู้คนที่ หญิงวัยกลางคนเกรงว่าไม่ช้านานน่าจะต้องมีใครรู้ว่าเธอเป็นใคร หญิงวัยกลางคนเดินออกมาจากร้านอาหาร อรุณีสังเกตเห็นเอรอนในชุดลำลองสบายๆ เวลานี้เขายืนรอเธอหลบหนีจากผู้คนมากมายข้างกำแพงร้านอาหาร “เรียบร้อยแล้วค่ะ คุณเอรอน” ท้ายประโยคเสียงของอรุณีเอ่ยประชดประชัน “งั้นเราไปกันเลยนะ” เอรอนเอ่ยขณะเอามือออกจากระเป๋ากางเกง อรุณีไม่ตอบอะไรมากนัก นางแบบสาวสาวเท้าเดินเคียงข้างชายหนุ่มไปยังรถสปอร์ตสุดหรูของเขา ท่ามกลางสายตาคู่หนึ่งที่จับจองมองมาอย่างกังวล รถสปอร์ตคันหรูแล่นออกจากร้านอาหารไปแล้ว หากแต่ ชาเอมที่นั่งดินเนอร์กับเอดอสอยู่อดสงสัยไม่ได้ “นั่นมันคุณอรุณี กับพี่เอรอนนี่” ชาเอมคิดเบา ๆ ในใจ “เขาจะไปไหนกันนะ” ชาเอมคิดแล้วหันกลับมาเคี้ยวอาหารแก้มตุ่ยต่อ +++

“แล้วคุณทานอะไรมาหรือยัง” เอรอนเอ่ยถามขณะจ้องมองดวงตาของอรุณีด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ “ทานข้าวกลางวันมาแล้วจากบ้าน แต่ยังไม่ทานอาหารเย็น” อรุณีตอบอย่างเรียบ ๆ หญิงวัยเลขสามตีสีหน้าเรียบเฉย ไม่แสดงอาการใด ๆ “งั้นมาทานอาหารเย็นกัน” เอรอนเอ่ยขึ้นขณะสาวเท้าเข้าหาอรุณีอย่างรวดเร็ว ชายหนุ่มเข้าประชิดตัวหญิงสาวที่เขาใฝ่ฝันมานานแสนนาน ริมฝีปากหนาทาบทับริมฝีปากบางอย่างร้อนรุ่ม อรุณีรู้สึกสะท้านไปทั่วเรือนกาย เอรอนดันของหญิงสาวให้เอนราบลงบนโซฟาหนานุ่มของเขา สัมผัสวาบหวามอดทำให้อรุณีหวาบหวามในหัวใจไม่ได้... อรุณีจูบตอบเขาอย่างเผลอไผลดวงตาคู่งดงามปิดพริ้มอย่างลืมตัว หญิงวัยสามสิบสองนอนราบลงกับพื้นอย่างยอมจำนนต่อหัวใจตนเอง เอรอนปลดกระดุมเสื้อของเขาออก ขณะมือยังคงสาละวนกับการประโลมไล้อรุณีอย่างกระหาย ชายหนุ่มถลกกระโปรงอรุณีออกจนเหลือแต่เรือนร่างเปลือยเปล่า อรุณีเบิกตากว้างกว่าเดิมยามเมื่อชายหนุ่มซุกซน เดรสสีแดงถูกถอดทิ้งอย่างไม่ไยดี มือหนาเอื้อมลูบไล้ไปที่กางเกงในตัวจิ๋วอย่างหื่นกระหาย เวลานี้เอรอนไม่สามารถต้านความต้องการตนเองได้ต่อไปอีกแล้ว เรือนกายเปลือยเปล่าอยู่ตรงหน้าเขาราวกับลูกแกะทรวงอกอวบอิ่มที่เต็มไม้เต็มมืออดทำให้ชายหนุ่มที่เคล้นคลึงอยู่ครางออกมาไม่ได้ อรุณีมองช้อนสายตาขึ้นเวลานี้หญิงวัยเลขสามเข้าใจความหมายของแฟนเก่าของเธอแล้วว่าเขาต้องการสิ่งใด ดวงตาคู่หยาดเยิ้มสบสายตากับดวงตาสิงห์ที่กระหายอย่างปรารถนาเช่นกัน ไฟราคะโหมกระหน่ำเข้าสู่หญิงสาวราวกับต้องการให้เธอสลัดคราบความเป็นสาวน้อยไร้เดียงสา ไม่รู้ประสีประสาเป็น แม่เสือสาวที่ยอมจำนนต่อศัตรู ดวงหน้างดงามแต้มรอยยิ้มอย่างเจือจาง หญิงสาวเพียงยกยิ้มในใจที่ไม่อาจต้านทานความปรารถนารุนแรงของเธอได้อย่างลืมตัว “อรุณีคุณรู้ไหมว่าผมรักคุณมาตลอด” เอรอนเอ่ยขณะซุกไซ้แล้วพร่ำจูบไปที่หุบเขาสีชมพูสวยงามของอรุณี “ฉันรู้...ทำเถอะ” หญิงวัยเลขสามทนความปรารถนาของตนเองไม่ไหวอีกต่อไป เอรอนไล่จูบไปทุกกลีบดอกไม้ของเธออย่างจงใจ อรุณีครางเสียงกระเส่า หญิงสาวครางออกมาอย่างลืมตัวเช่นเดียวกันกับ เอรอน นิ้วเรียวซุกซนของหนุ่มใหญ่ชอนเข้าไปในหุบเขาสวรรค์ของอรุณี...หญิงวัยเลขสามบิดเร่าอย่างลืมตัว เวลานี้อรุณีรู้สึกโผผินได้เหมือนนกที่เป็นอิสระจากกรงขัง อรุณีซึมซับสัมผัสราคีอย่างลืมตัว “ครางอีกสิ อรุณี” หนุ่มวัยกลางคนเอ่ยเสียงราวกับกระซิบ เอรอนสอดแทรกแก่นกายกำยำเข้าสำรวจมวลหุบเขาที่เต็มไปดอกไม้กลิ่นหอม แก่นกายกำยำทำให้อรุณีเบิกตากว้างสุดขีด แรงอารมณ์ทีปิดตายมานานคุกกรุ่นเข้ามาอีกครั้ง อรุณีตอบรับแน่นอย่างลืมตัว สาวใหญ่ไม่เคยรู้สึกผกผิน อย่างนี้มาก่อน ก้นงามกระดกขึ้นอย่างลืมตัว ยามที่ชายหนุ่มแทรกแก่นกำยำเข้ามาอย่างกระหาย...สอดเข้าสอดออก อรุณียกสะโพกขึ้นความปรารถนาที่รุนแรงของเธอไฉนเลยเอรอนจะไม่รับรู้ “ลองยกก้นขึ้นสิครับ” เอรอนเอ่ย อรุณีไม่รอช้าที่จะทำเช่นนั้น หญิงสาวยกก้นขึ้นยามเมื่อแก่นกำยำใหญ่สอดแทรกเข้ามาอย่างกระสันต์ อรุณีรู้สึกราวกับว่าเธอกลายเป็นโสเภณีร่านที่ปรารถนาแก่นกำยำของเอรอนอย่างไม่มีที่สิ้นสุด หญิงวัยกลางคนร่อนเอวอย่างเชื่องช้า เธอพยายามซึมซับสัมผัสวาบหวามใจนี้ให้มากที่สุด แล้วครางออกมาอย่างลืมตัว เตียงสั่นไหวอย่างแรงยามเมื่อหนุ่มใหญ่กระแทกอรุณีอย่างไม่ปรานีปราศัย อรุณีครวญสวาทอย่างยินยอม เวลานี้เธอไม่ใช่หญิงพรหมจรรย์ที่ชอบช่วยตนเองอีกต่อไป สัมผัสวาบหวิวในใจและเรือนกายนี้มีเอรอนเป็นเจ้าของความรู้สึกนี้ดีกว่าการช่วยตนเองด้วยแตงกวาใหญ่ยาวเยอะเพราะเอรอนนั้นใหญ่ และแข็งแรงกว่าเป็นล้านเท่า อรุณีปลดปล่อยความปรารถนาตนเองไปกับแรงราคะ ที่หอมกรุ่นราวแมงเม่าบินเข้ากองไฟ หล่อนสัมผัสได้ว่าเอรอนปรารถนาในตัวของเธอมานานแสนนาน “เอรอน” อรุณีเรียกชายหนุ่มเสียงแผ่วขณะที่เอรอนถอดแก่นกายกำยำของเขาออกจากช่องทางสีสวาทที่สวยงามของเธอ เอรอนลูบไล้ไปที่ทรวงอกอวบอิ่มอย่างกระสันต์ความใคร่ยามนี้ทำให้เอรอนที่อสุภาพมาตลอดแปรเปลี่ยนเป็นสิงโตผู้ล่าเหยื่ออย่างไม่ต้องสงสัยไปเสียแล้ว “คุณรู้ไหม ผมรอคุณมาตลอดหลังจากที่เราเลิกกันไป” เอรอนเอ่ยขณะมองดวงหน้างดงามที่สมปรารถนาอย่างรู้ทัน อีกครั้งที่อรุณีเพียงพยักหน้าอย่างรับรู้ในท่วงทีของเขา “ฉันเองก็รอคอยคุณเช่นกัน” อรุณีเอ่ยแล้วลอบมองดวงหน้าคมคายอย่างหลงใหล...แววตาคู่นั้นเผยความนัยอย่าง ไม่ปิดบัง ทว่าเอรอนไม่รอช้า ชายหนุ่มบดจูบลงไปยังช่องทางรัก สีชมพูสวย “อ๊า” อรุณีครางออกมาอย่างลืมตัว เวลานี้เอรอนช่างเหมือนเด็กน้อยซุกซน หนุ่มใหญ่ใช้ ริมฝีปากโลมเลียไปยังกลีบบุปฝาสีสวย เขาแหวกกลีบราวกับนักเดินทางในพงไพร อรุณีกระตุกเมื่อเอรอนใช้ลิ้นสากเลียถี่ขึ้น “อ๊า...อ๊า อยากไม่ไหวแล้ว” อรุณีบอกความต้องการของเธอให้เอรอนรับรู้ น้ำหวานสวาทอรุณีไหลออกมาเปรอะเปื้อนใบหน้าของ ชายหนุ่มเต็มไปหมด เอรอนกระดกลิ้นสากเร็วและถี่ขึ้นกว่าเดิม หนุ่มใหญ่รู้สึก สุขใจยามเมื่อได้ยินเสียงปรารถนาของอรุณีดังลั่นห้องของเขา อรุณีกระตุกแล้วครางลั่นคับห้องออกมาสามครั้ง เวลานี้หญิงสาวยังคงต้องการเขาอย่างถึงที่สุด พลันน้ำสีขาวแห่งความ สุขสันต์ก็ไหลมาพร้อมเลือดพรหมจรรย์ของเธอ กระแสสินธุ์สีขาวขุ่นไหลออกมาจากเรียวขางาม เอรอนมองภาพนั้นราวกับจะบันทึกไว้ในความทรงจำของเขาอย่างยินดี ผลงานของเขาทำให้หญิงสาวสบสายตาเขาด้วยสายตา เว้าวอน เขารู้ว่าอรุณียังต้องการอะไรอีก… เอรอนสอดใส่แก่นกายเข้าไปใหม่ เวลานี้ชายหนุ่มต้องการปลดปล่อยความต้องการของเขาในตัวเธอเช่นเดียวกัน “อ๊า” เสียงหวานแหลมครวญกระชั้นกว่าเดิมยามเมื่อหนุ่มใหญ่ปลดปล่อยแรงอารมณ์แห่งราคะให้ถี่ขึ้น อรุณีครวญครางเสียงกระสันกว่าเดิม หญิงวัยเลขสามครางรุนแรงขึ้นท่ามกลางสนามราคะของเอรอน ในที่สุดหนุ่มใหญ่ก็ปลดปล่อยน้ำขุ่นขาวออกมาในตัวของอรุณี ท่ามกลางความหอบหายใจของเขาและเธอ เหงื่อเม็ดใหญ่ไหลซึมออกมาจากเรือนไหมสลวยของอรุณี เวลานี้อรุณีเป็นของเขาของเอรอน เวคัส นพกูลคนเดียว และเขาจะไม่ยอมให้เธอจากเขาไปไหนอีกแล้ว หนุ่มใหญ่รั้งเอวอรชรของนางแบบสาวใหญ่ให้เข้ามาหาเขาแล้วพร่ำกระซิบข้างหูของอรุณี เอรอนเชื่อว่าอรุณีจะลืมคำนี้ไม่ลงเลยทีเดียว ชายหนุ่มบดจูบขยี้ริมฝีปากอวบอิ่มอย่างแรง พร้อมทั้งฝากรอยรักไว้เป็นพยานว่า ‘นับแต่นี้ไป ...อรุณี วาดดาว เธอต้องเป็นของฉันคนเดียว’ +++