ตอนที่1 คืนพลาด ไมเคิลเดินตามเจเลอร์ลงมาเมื่ออยู่ ๆ คนแอบหวงแมวก็หมดอารมณ์สนุกและหนีมานั่งเฝ้าแมวของมันที่ชั้นล่าง เขามองตามสายตาคมดุไปก็เห็นแผ่นหลังนวลเนียนของสองสาวที่ไอ้เคนกำลังนั่งคุม ปากพูดกับอีกคนแต่สายตายังส่งซิกไปหาผู้หญิงปากเก่งอย่างแสนดี “อ๊ะอายจะรู้ตัวมั้ยวะว่าเจ้าของมันจ้องตะคุบอยู่ตรงนี้” “...” “หวงเค้าสิมึง” เจเลอร์ยังเข้มขรึมทำเพียงตวัดสายตามองเขาอย่างรำคาญเท่านั้น ก่อนจะเอาสายตานั้นไปเฝ้าผู้หญิงที่มันเคยบอกว่าไม่เอาแล้ว เขายกมือขึ้นเรียกพนักงานคนหนึ่งในร้านให้มาหา ก่อนจะช่วยเพื่อนที่นั่งหน้าตึงด้วยวิธีที่เจเลอร์คิดไม่ได้อย่างแน่นอน “มึงหาคนเอาฝาเบียร์ไปขูดรถไอ้เคนให้รอบคัน แล้วให้คนไปบอกมัน” “อะไรนะครับ!” “มึงได้ยินไม่ผิด เสร็จงานแล้วไอ้เจเลอร์จะจ่ายให้หมื่นนึง” เขาถูกเจเลอร์มองด้วยหางตาแต่ก็ไม่ได้คัดค้าน...แสดงว่าความคิดมันก็เข้าท่าดี ..... “แสน! เดี๋ยวก็เมาหรอก” อชิรญาแกล้งรั้งมือของเธอ และเธอก็แกล้งกรอกน้ำเมาสีสวยลงคอทีเดียวจนหมด ก่อนจะหันไปพูดพร้อมยิ้มแฉ่ง “กลับแท็กซี่” “เดี๋ยวเถอะ” เธอละสายตาหยาดเยิ้มจากใบหน้าจิ้มลิ้มของเพื่อนกวาดมองตั้งแต่บาร์เทนเดอร์ คนที่ยืนเต้นโซนธรรมดา ไปยังหน้าเวทีที่ชอบที่สุด ก่อนจะเอาสายตากลับมามองเพื่อนที่นั่งข้างกันเห็นว่าใบหน้าของอชิรญาเอนซบบนบาร์แล้ว และเคนก็มองมาที่เธอแววตาวาวระยับไม่ต่างจากที่มองเพื่อนเธอ “เราไปล้างหน้าก่อนนะ นั่งอยู่นี่ห้ามไปไหนเด็ดขาด” “ให้ไปด้วยมั้ย” “ไม่ต้องหรอก นั่งอยู่ตรงนี้นะเข้าใจมั้ย” หญิงสาวรีบใช้น้ำเย็น ๆ ประพรมกรอบหน้าที่ร้อนผ่าว สงสัยบาร์เทนเดอร์จะใส่เหล้าเยอะไปเธอถึงได้จะเมาง่ายขนาดนี้ ‘ที่พูดเล่นว่าจะกลับแท็กซี่คงได้ทำมันจริง ๆ’ เธอยืนใช้มือค้ำกับขอบอ่างล้างมือจนรู้สึกดีขึ้นนิดหน่อยจึงรีบพาตัวเองกลับไปหาเพื่อนที่นั่งอยู่กับเคนซึ่งระหว่างทางเธอก็เจอพวกน่ารำคาญมาชวนไปต่อ หรือมาหยุดมองหน้าอกที่โผล่พ้นเสื้อเกาะอกสีขาวของเธออย่างตั้งใจ “คืนนี้มีคนไปส่งหรือยังครับ” “เอารถมาค่ะ” “เดี๋ยวสิคุณคุยกันก่อน” “โทษนะคะฉันรีบ” เธอสะบัดมือคนแปลกหน้าออกอย่างไม่มีเวลาหันไปด่าเพราะมองเห็นแล้วว่าเพื่อนของเธอกับเคนหายไปแล้ว เหลือแค่กระเป๋าของเธอที่วางอยู่ “เพื่อนเราที่นั่งอยู่กับผู้ชายตรงนี้ไปไหนแล้วคะ” “อ๋อ เพื่อนคุณเมาพี่เคนพาขึ้นไปห้องวีหนึ่งแล้ว” จิ๊! หญิงสาวร้องขึ้นอย่างหงุดหงิดแค่ไม่กี่นาทีไอ้พี่เคนนี่ก็ไวจริง ๆ เธอรีบวิ่งขึ้นไปที่ชั้นสองฝั่งขวามือที่เป็นห้องวีไอพีพรีเมี่ยมและผลักประตูห้องที่อยู่ด้านในสุดอย่างไม่ลังเล ความมืดเกือบสนิททำเอาต้องยืนตั้งหลักก่อนหลายวินาที และในที่สุดก็เห็นร่างกำยำนั่งหันหลังพาดท่อนแขนกับพนักพิง แล้วเพื่อนเธอล่ะ? “พี่เคน! อ๊ะอาย...นาย!” หัวใจดวงน้อยกระตุกวูบไหวเมื่อในห้องนี้ไม่มีเพื่อนเธอ และเขาก็ไม่ใช่เคน ไม่มีเวลาตกใจนานเพราะห่วงอชิรญามากกว่าสิ่งใดจึงหวังจะรีบออกไปจากที่นี่แต่กลับถูกกระชากลงมาบนโซฟาตัวเดียวกับเขาหัวคะมำลำตัวพาดบนหน้าตักแกร่ง แต่เมื่อเธอจะลุกหนีก็ทำไม่ได้เพราะถูกรัดไว้แน่น “นี่! อย่ามายุ่งกับฉันนะ!” “บังเอิญอยากยุ่งซะด้วยสิ” “ปล่อยนะฉันรีบไม่มีเวลามาเล่นกับนายหรอก!” “หาอ๊ะอายอยู่เหรอ” กึก “อ๊ะอายอยู่ไหนนายรู้เหรอ” “รู้สิ” “ก็บอกมาสิว่าอ๊ะอายอยู่ไหน” “เอาตัวเข้าแลกสิ แล้วจะบอก” ทั้งคำพูดและมือที่กำลังลูบต้นขาของเธออย่างจาบจ้วงทำให้แสนดีดีดดิ้นอย่างไม่ยอม แต่เขายังลุกล้ำเธอด้วยการปัดรวบผมหลบทางเพื่อนฝังกลีบปากที่ต้นคอทางด้านหลัง “ปล่อยนะไอ้โรคจิต!” “ไม่อยากรู้แล้วเหรอว่าเพื่อนอยู่ไหน ป่านนี้โดนไอ้เคนเอาไปแล้วมั้ง” “ก็บอกมาสิโว๊ย!” “พูดกับคนที่จะช่วยเธอแบบนี้เหรอ” “ก็เพราะรู้ว่านายไม่ช่วยไง ปล่อยสิฉันรีบ! อ๊าย!” ร่างบางถูกจับพลิกไปนอนราบบนโซฟาหนังและถูกขังไว้ในคนตัวโตที่คร่อมทับเธออย่างแนบชิด เธอกรีดร้องหวังให้ใครได้ยินและทำให้เขาหยุดสักทีเธอเหลือเวลาตามหาเพื่อนน้อยลงทุกที “กรี๊ด อ็อกก” ไมเคิลแกล้งกรอกเหล้าขวดเล็ก ๆ รสบาดคอลงโพรงปากของหญิงสาว ดีกรีเหล้ามันมากถึง 80% ‘ตัวเล็ก ๆ แค่นี้แก้วเดียวก็น็อก’ “ไอ้บ้าแกเอาอะไรให้ฉันกิน แค่ก ๆ” “เหล้าธรรมดา คิดว่ามียาหรือไง” “ถ้ามียานายก็ชาติชั่วเกินไปแล้วแหละ” ตัวของหญิงสาวฟุ้งไปด้วยกลิ่นเหล้าที่มันไหลลงคอไม่หมด เธอยกหลังมือขึ้นเช็ดริมฝีปากและคางที่เหล้าไหลย้อยก่อนจะพยุงตัวลุกขึ้น แต่ปรากฏว่าภาพมันเบลอหมุนไปหมด “ฉันล่ะโคตรเกลียดเวลาถูกใครด่า และยิ่งเป็นผู้หญิงนะ...” “นาย...” “เพื่อนเธออยู่กับไอ้เจเลอร์ ไม่ต้องห่วงหรอกน่า” “...” “เมาไวจัง เหล้ายังเหลืออีกนะ” แสนดีเริ่มรู้สึกว่าเปลือกตามันหนักเกินจะลืมขึ้นไหว รสชาติเหล้ายังติดอยู่ในโพรงปากจนเธอต้องกลืนน้ำลายลงคอล้างความขมของมัน ชายหนุ่มยกยิ้มอย่างพึงพอใจในผลงาน ยิ่งตอนที่เธอใช้มือขยุ้มเส้นผมตัวเองเขาก็แทบจะขาดสติลง “เหล้านี้นำเข้าเลยนะ ปกติมันขายไม่ดีหรอกเพราะเมาง่าย” “ลุก...ออกไป” ไมเคิลกรีดนิ้วไล้บนเนินอกอวบแผ่วเบาแต่ทำให้คนใต้ร่างสยิวซ่านวูบวาบด้วยความที่ไม่เคยมีใครได้ทำแบบนี้กับเธอ ก่อนที่เกาะอกตัวเล็กจะถูกนิ้วชี้เกี่ยวลงมากองใต้ฐานอก “อย่า..” “จุกของเธอมันจะสีอะไรกันนะ” ขณะที่ถามมุมปากก็ยกยิ้ม ดูจากผิวขาว ๆ แล้วคิดว่าภายใต้ที่ปิดจุกนั่นน่าจะแป็นสีชมพูสด คนเมาพยายามดึงเกาะอกของเธอขึ้นปิดโดยไม่รู้เลยว่ามือข้างหนึ่งของเขากำลังรั้งมันไว้ ก่อนจะเอื้อมมืออีกข้างไปหยิบรีโมทเล็ก ๆ ข้างแก้วเหล้ามาเปลี่ยนโหมดจากไฟปาร์ตี้เป็นสีวอร์มไลท์ ไมเคิลถึงกับกัดริมฝีปากที่แห้งผากเมื่อได้เห็นทรวดทรงของเธออย่างถนัดตา “นมนี่ของจริงป้ะ?”
ตอนที่2 บทเรียน Nc หญิงสาวไม่รู้ตัวเลยว่าแววตาของเธอแวววาวขนาดไหนขณะที่มองใบหน้าคมคายตรงหน้า มือหนาข้างหนึ่งดึงที่ปิดจุกทั้งสองข้างออก และสีของยอดอกเล็ก ๆ ก็ไม่ได้ผิดจากที่เขาคิดไว้ และทรงมันยังสวยแม้เธอจะนอนราบอยู่ เนินเนื้ออวบแน่นถูกบีบเคล้นด้วยมือหนาอย่างพิถีพิถันราวกับจะหาว่ามีซิลิโคนยัดอยู่หรือเปล่า แต่มันก็นุ่มมือเกินกว่าจะมีสิ่งแปลกปลอมอยู่ภายใต้ผิวขาวสะอาดนี้ “ของจริงซะด้วยสิ” “ไมค์...” “หืม...” ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นมองคนที่ครางเรียกเขาแผ่วเบา เขาผ่านผู้หญิงมาเป็นร้อยบางคนก็ลืมตัวตนเมื่อเหล้าเข้าปาก และแสนดีอาจจะเป็นคนประเภทนั้น “ปล่อยฉัน” “ก็ไปสิ” ปากพูดไปอย่างนั้นแต่ร่างกายดันทำกับเธออีกอย่าง จากที่ใช้มือสัมผัสก็เพิ่มเรียวลิ้นอ่อนนุ่มชิมรสเนื้ออวบของเธอด้วย ปลายลิ้นตวัดถี่ ๆ บนยอดสีชมพูสด อีกข้างหนึ่งก็โดนไม่ต่างกันต่างที่มันเป็นนิ้วหัวแม่มือที่บดขยี้ราวกับรู้ดีว่าทำแบบไหนผู้หญิงถึงจะอ่อนระทวย...แต่มันก็ไม่ใช่สำหรับคนที่เกลียดขี้หน้าเขาอย่างเธอ “ออกไปสิ!” ชายหนุ่มผละออกเล็กน้อยเมื่อถูกมือนิ่มผลัก เขาเลียริมฝีปากมองเธออย่างมันเขี้ยวขนาดนี้แล้วก็ยังพยศไม่เลิกจึงได้ก้มลงจูบสอดลิ้นของตัวเองให้เธอได้ลิ้มรส ใบหน้าสวยพยายามเบี่ยงหนีเขาก็ตามบดบี้เรียวปากไปทุกขณะก่อนจะต้องรีบผละออกก่อนที่ลิ้นจะขาด “อ๊าาา ยัยแสนแสบ” “ไอ้บ้าถอยไปนะ” “คิดว่าถึงขั้นดูดนมแล้วจะรอด?” “เว้นฉันไว้เถอะ นะ...” พรึ่บ ดวงตาคมเข้มมองสีหน้าออดอ้อนของเธอไม่ละสายตา มือข้างหนึ่งไล่ปลดกระดุมเสื้อตัวเองอย่างรีบร้อน ยิ่งเธอขอร้องเขายิ่งจะไม่ปล่อย ร่างบางแดงระเรื่อบิดเร่าด้วยความร้อนรุ่ม เมื่อเหลือบตามองขวดที่ไมเคิลกรอกของเหลวลงคอแล้วถึงกับถอดใจ… 6% ก็จะตายอยู่แล้ว พรึ่บ เสื้อเชิ้ตถูกเหวี่ยงออกจากร่างหนา และกางเกงยีนส์ตัวสั้นของเธอคือปราการชิ้นต่อไปที่เขาจะจัดการ มือนิ่มพยายามยื้อไว้สุดชีวิตแต่ก็สู้คนที่มีสติครบถ้วนไม่ได้อยู่ดี และกลายเป็นว่าเธอต้องเอามือนั้นไปปิดส่วนที่ควรจะมีผ้าปิดเอาไว้แทน “หืม” ไมเคิลถึงกับขบกรามอย่างอดกลั้น หุ่นเธอเอ็กซ์แตกขนาดนี้ก็พอมองออกแต่แรก แต่ไม่คิดว่าสิ่งที่เธอเอามือปิดอยู่จะสวยงามเหมือนเด็กบริสุทธิ์ยังไงยังงั้น “เคยเอากับใครหรือยัง” “เคย...เป็นร้อย ” “อ่อ” เธอตอบไปอย่างไม่คิดเยอะเพราะหวังรอดจากกรงเล็บเสือร้าย แต่ตรงกันข้ามเพราะชายหนุ่มนั้นผ่านผู้หญิงมาทุกเลเวลแล้ว “ดี” ชายหนุ่มโน้มตัวลงมาพรมประทับกลีบปากทั่วลาดไหล่ ไล้ลงต่ำเรื่อย ๆ จนถึงหน้าท้องแบนราบ หญิงสาวกลัวว่าเขาจะลงไปต่ำมากกว่านั้นจึงได้ใช้สองมือจิกเส้นผมดำขลับให้กลับขึ้นมาข้างบน “คิดว่าฉันจะใช้ปากกับเธอหรือไง โทษทีนะฉันไม่ทำให้ใครทั้งนั้น” หยาดเหงื่อซึมเต็มกรอบหน้าของหญิงสาวเพราะความร้อนที่เกิดขึ้นจากภายใจ ยิ่งมันถูกเขาเติมเชื้อเพลิงไว้ตามเนื้อตัวด้วยแล้วไฟยิ่งยากจะมอดดับได้เอง...แต่เธอเกลียดพวกเขาที่ทำร้ายเพื่อนเธอ “ไม่ ฉันไม่ยอมให้นายทำ” ชายหนุ่มเบื่อที่จะเสียเวลาโอ้โลมเธออีกต่อไป หลังถอดกางเกงออกไปจนพ้นตัวสาวรูดแท่งเนื้อร้อนเพียงเล็กน้อยให้มันพร้อมใช้งาน โดยไม่ลืมที่จะสวมถุงป้องกันไซส์ใหญ่กว่ามาตรฐานชายไทยด้วย โดยที่สายตามองเธออย่างผู้ชนะ พรุ่งนี้ยัยนี่จะเป็นยังไงหลังเสียตัวให้คนอย่างเขา ‘ไม่เคยมีใครด่าเขาเหี้ยแล้วจากไปโดยไม่ได้บทเรียน’ “ก็เหี้ยกันจริง ๆ ทนฟังไม่ได้ก็ไปตายกันซะ!” “ก็บอกแล้ว ว่าอย่าให้เจอ” “อื้อ…” หญิงสาวกัดฟันเชิดหน้าเมื่อเขากำลังพยายามล่วงล้ำเข้ามา เรียวคิ้วหนาขมวดเล็กน้อยที่ดันส่วนปลายมนฝ่ากลางกลีบที่ปิดสนิทเข้าไปไม่ได้ ก่อนจะยกยิ้มมุมปากเมื่อมือเล็กควานดันหน้าท้องของเขาออกห่าง “อย่าเอาเข้ามานะ…” “ให้ดันเข้าลึก ๆ ใช่มั้ย” “เลว” “ก็ไม่เคยบอกว่าเป็นคนดี” ไมเคิลดึงดันจะเข้าไปในร่องปิดสนิท อาจเพราะขนาดของเขาที่ทำให้สอดใส่ยาก แต่เชื่อเถอะ มันยัดเข้าไปได้ หญิงสาวเกือบสร่างเมาเป็นปลิดทิ้งเมื่อความเจ็บแล่นพล่านอยู่กลางกาย เธอฝากรอยเล็บบนแผ่นหลังแน่นหนั่นเป็นทางยาวแต่เหมือนมันยังไม่สาแก่ใจจึงฝังคมฝันไว้บนหน้าอกให้เขาอีก “อ่าส์ เป็นพวกซาดิสม์เหรอวะ” “ก็บอกว่าอย่าเข้ามาไง” มือหนาบีบที่คางเรียวเบา ๆ เพื่อให้เธอสบตากับเขา ไมเคิลบิดยิ้มร้ายก่อนจะใช้นิ้วโป้งเกลี่ยกลีบปากทั้งบนล่างของเธอ “บทเรียนของเธอ ทีหลังจะได้ไม่กล้าปีนเกลียวรุ่นพี่อีก” “อื้ออ เจ็บ!” “อ่าาส์ ผัวคนก่อนเธอมันเล็กขนาดไหนถึงได้ยังฟิตขนาดนี้วะ” เขาปล่อยให้เธอทำร้ายเนื้อตัวได้อย่างตามใจเพราะจะเอาแก่นกายฝ่าความคับแน่นเข้าไปให้ได้ ดอกไม้อวบอูมไร้ขนบดบังทำให้เห็นว่าสิ่งที่ท่อนเนื้อต้องแทรกแซงเข้าไปมันแทบจะปิดสนิท “ไม่ได้เอากับใครนานแล้วใช่มั้ย” “อื้ออ หยุดสักที!” นอกจากไม่หยุดชายหนุ่มยังจับเรียวขาเล็กของเธอแยกออกกว้าง ใจกลางความสาวเปิดอ้าท้าสายตาพาหัวใจแกร่งหวิวไหว เกสรมันสีเดียวกับยอดอกที่เขาเพิ่งลิ้มเลีย ความคิดบางอย่างดันพล่านเข้ามาในหัวแต่ต้องหยุดมันไว้ที่ความคิดเท่านั้น ก่อนจะเปิดเหล้าอีกขวดขึ้นกรอกลงคอตัวเองบ้าง ‘มึงอย่าบ้าไอ้ไมค์’ แสนดีพยายามหลีกหนีไม่ยอมให้เขาล่วงล้ำ แต่ในเมื่อร่างสูงใหญ่กว่าเธอมากไม่ยอมให้หลุดมือไปได้ตัวของเธอก็แทบไม่กระดิก มือบางจึงควานสะเปะสะปะหาอะไรสักอย่างเพื่อหยุดผู้ชายสารเลวคนนี้ ปึก!!! “อ่าาา เล่นแรงนะยัยแสนแสบ” ไมเคิลแย่งขวดที่เธอใช้ฟาดขมับมาเต็มแรงทิ้งห่างออกไปจากตัว มันแรงจนเขาปวดตุบแต่ยังดีที่ไม่ถึงกับแตก “ชอบความเจ็บปวดก็บอกฉันดี ๆ สิ เดี๋ยวจัดให้” ปึก “กรี๊ดดด!” หญิงสาวกรีดร้องเสียงแหบแห้ง เมื่อจบคำพูดนั้นเขาก็ดันสิ่งนั้นเข้ามาอย่างแรงจนทะลุผ่านร่องรักที่ไม่เคยมีใครได้ล่วงล้ำ ขาเล็กสั่นเทาจนเขารู้สึกได้แต่ไม่ได้ทำให้สนใจว่าเธอจะชอบ หรือทรมานที่เขาทำให้เจ็บ แม้จะเห็นว่าแก่นกายมีเลือดจาง ๆ ชโลมอยู่ ‘ก็คงจะซิงนั่นแหละ ฟลุ๊คจริง ๆ’ “ซี้ดดด แน่นจนฉันปวดเลยนะ” “เอาออก...ฉันไม่ไหว” เขามองใบหน้าคนใต้ร่างด้วยสายตาที่พร่ามัวนิด ๆ เพราะแอลกอฮอล์ที่แล่นพล่านในเส้นเลือด เสียงที่เธออ้อนวอนมันยิ่งกระตุ้นให้อยากกระแทกแรง ๆ แทนการเอาออกตามที่ร้องขอ ปึก ปึก ปึก “อื้ออ ไอ้ไมค์!” นาทีนี้ชายหนุ่มขาดสติเปล่งเสียงครางต่ำไม่ขาดสาย และมันดังจนเธอคิดว่าคนข้างนอกน่าจะได้ยินลืมไปสนิทเลยว่าที่นี่มันคือผับ ดังกว่านี้ก็ไม่มีใครเผลอมาได้ยิน มือหนากอบกุมเนินเนื้ออวบทั้งสองข้างสลับกันไปมาก่อนจะเลื่อนมาบีบลำคอระหงแผ่วเบาและเลื่อนขึ้นไปสอดนิ้วกลางในโพรงปากของหญิงสาว เขาร้องครางดังขึ้นอีกเมื่อถูกฟันคมกัดเข้าเต็มแรง และเขาก็กระแทกเธออย่างหนักทุกครั้งที่ตัวเองต้องเจ็บ ปึก ปึก ปึก “อื้ออ ไอ้บ้าหยุดสักที!” พรึ่บ “โอ๊ย!” เมื่อรำคาญที่เธอยังต่อต้านไม่เลิกไมเคิลจึงจับร่างบางพลิกนอนคว่ำก่อจะสาดสะโพกใส่บั้นท้ายของเธออย่างบ้าคลั่ง อดไม่ท้ายที่จะฟาดฝ่ามือหนาใส่มันแรง ๆ แข่งกับหน้าท้องแกร่งที่ฟาดราวกับต้องการให้บทลงโทษที่เธอไม่มีวันลืม “อื้ออ ไมค์...” “ชอบท่านี้เหรอ” “ไม่ อ๊ะ!” เขากำเส้นผมนุ่มสลวยของหญิงสาวไว้เต็มมือก่อนจะรั้งให้เธอเชิดหน้าขึ้น และขยับเข้ากระซิบใกล้ไหล่มน “เอากับฉันเสร็จทุกคน รวมถึงเธอ” จุ๊บ “อ๊าส์” สะโพกสาดใส่เธออย่างบ้าคลั่ง ขณะเดียวกับที่มือหนาไม่เคยละไปจากเนื้อตัวของเธอได้เลย สัมผัสมันต่างจากผู้หญิงคนอื่นที่เคยผ่านมา มันนุ่มแต่แน่น บางทีเขาก็คิดว่ามันน่ากัด... “อ๊ะ! อย่ากัด” เขากลายเป็นเสือหิวอย่างไม่มีเหตุผล ยิ่งเธอร้องห้ามเขายิ่งทำสวนทางใช้คมฟันกัดครูดทั่วตัวที่เขาสามารถทำมันได้ และมันยิ่งเรียกเสียงหวาน ๆ จากเธอได้ดี “อ๊าาส์” “เสร็จแล้ว?” “ออกไปได้แล้ว” “ฉันยังไม่แตก และคงอีกนาน” แสนดีโดนรังแกอย่างป่าเถื่อน และก็ถูกทำให้เสร็จสมสลับไปมาคล้ายตบหัวแล้วลูบหลัง ขณะที่เขายังไม่ได้เปลี่ยนถุงยางเลยแม้แต่ครั้งเดียวซึ่งมันกินเวลามาเป็นชั่วโมงแล้ว “หยุด...ฉันไม่ไหวแล้วนะ” “เคยเสร็จคืนละกี่รอบ” หญิงสาวเบี่ยงหน้าหลบไม่ตอบคำถาม อยากจะหมดสติให้มันจบ ๆ ไปแต่ก็ไม่เป็นอย่างนั้นเลย “อื้มม อ่าส์” หญิงสาวถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกเมื่อไมเคิลยอมเอาสิ่งนั้นออกไปจากร่างกายของเธอสักที ชายหนุ่มถอดถุงยางที่กักเก็บน้ำออกและโยนมันทิ้งที่ถุงขยะใต้โต๊ะข้าง ๆ ตัว “ไม่ชอบแต่เสร็จสามรอบเลยนะ” เขาพูดให้คนที่ฝืนร่างกายลุกขึ้นแต่งตัวผมเผ้ายุ่งเหยิงจนเขาหลุดขำ “ไอ้เลว” “ยังปากดีอีกนะ อีกสักรอบเป็นไงแต่บอกไว้ก่อนน้ำสองฉันไม่เสร็จง่าย ๆ นะ” แสนดีเลิกสนใจคนสารเลวพยายามหาชั้นในชิ้นล่างแต่ก็หาไม่เจอสักที เมื่อทนให้คนเลวมองเธอสภาพนี้นาน ๆ ไม่ได้ก็หยิบเพียงยีนส์ตัวสั้นมาสวม “เหอะ” เขาร้องในลำคออย่างเย้ยหยันก่อนจะจุดบุหรี่สูบหลังสวมเพียงกางเกงบ็อกเซอร์เสร็จ ขณะที่เธอคว้ากระเป๋าที่ร่วงอยู่แทบเท้าเขาและวิ่งออกไป
ตอนที่3 กัดไม่ปล่อย หญิงสาวออกมาจากห้องที่เป็นดั่งนรกนั่นข้างนอกก็เหลือเพียงแสงไฟส่องสว่างจ้าไร้เสียงดังกระหึ่มอย่างที่มันควรจะเป็น เธอไม่รู้ว่าตอนนี้เป็นเวลาเท่าไรเข้าไปแล้ว เมื่อเดินมาชั้นล่างสุดอย่างทุลักทุเลพนักงานเก็บกวาดก็พากันมองเธอเป็นตาเดียว รวมถึงแม็กซ์เวลหนึ่งในกลุ่มคนเลวที่เหมือนจะออกทางเดียวกับเธอเลิกคิ้วมองมาอย่างสงสัย “แสนดี? ทำไมยังอยู่ที่นี่ร้านปิดนานแล้วนะ” “...” แม็กซ์เวลไม่ได้คำตอบแต่ถูกมองด้วยสายตาขวางแข็งก่อนเธอจะเดินออกไปทิ้งให้เขามองขึ้นไปชั้นวีไอพีฝั่งขวา “ผู้หญิงคนนี้พี่ไมค์ให้ผมหลอกขึ้นไปห้องวีครับ” “อ๋อ อย่างนี้นี่เองเพื่อนกูถึงหายหมด” “พี่แม็กซ์นี่กระเป๋าของแฟนพี่เจเลอร์ค่ะ สงสัยทะเลาะกันเห็นลากกันไป” “เออ ดีจริง ๆ ฉุดลูกค้ากันเองซะแล้ว” ..... หญิงสาวปาดน้ำตาลวก ๆ ขับรถกลับคอนโดด้วยความเจ็บใจทั้งที่ความมึนเมายังไม่ได้หายไป ก่อนจะใช้มือสั่นระริกล้วงหาสมาร์ทโฟนในกระเป๋าเพื่อโทรหาเพื่อนที่หายไป แต่ทว่าก็ไร้วี่แววว่าจะมีคนรับสาย “อ๊ะอายเธออยู่ที่ไหนกันแน่ ฉันไม่น่าทิ้งเธอไว้คนเดียวเลย” “เพื่อนเธออยู่กับไอ้เจเลอร์ ไม่ต้องห่วงหรอกน่า” “อยู่กับพวกนายนั่ยแหละถึงยิ่งต้องห่วงไอ้บ้าเอ๊ย!” กลับมาถึงคอนโดสิ่งแรกที่ทำคือเปิดดูห้องที่อยู่ติดกันว่าอชิรญาจะอยู่ที่นี่หรือเปล่าแต่ก็ไร้วี่แววอีกเช่นกัน เธอพาร่างกายสุดบอบช้ำกลับห้องก่อนจะทิ้งตัวลงที่โซฟาอย่างหมดพลัง กริ๊ง ๆ “อ๊ะอาย!” เพราะห่วงเพื่อนยิ่งกว่าอะไรใจตอนนี้ทำให้หญิงสาวรีบวิ่งไปเปิดประตูแต่ก็ต้องเจอเรื่องไม่คาดคิดว่าคนที่กดกริ่งห้องเธอคือคนสารเลวที่เพิ่งแยกจากกัน “ไอ้ไมค์” ร่างบางไม่เสียเวลาตกใจนานรีบดันปิดประตูแต่ก็ช้ากว่าคนบ้าพลังมากที่เพียงมือเดียวก็ทำให้เธอปิดประตูไม่สำเร็จได้ “จะปิดประตูหนีผัวได้ลงเหรอยัยแสนแสบ” “จะตามมาอะไรกับฉันอีก!” ปึง! คนที่ปิดประตูห้องดันไม่ใช่เจ้าของ แต่เป็นคนตัวโตที่เอาตัวเองเข้ามาหลังจากที่ผลักเธอออกจนพ้นประตู “ห้องเธอก็กว้างดี” “ออกไป” “ไล่ฉันเหรอ” “ไล่หมามั้ง” ไมเคิลดุนดันลิ้นทันทีที่ได้ยินประโยคล่าสุดจากปากอวบอิ่ม ก่อนที่สายตาจะไล่มองต่ำมายังเนินอกที่เขาทั้งบีบ ทั้งดูดมาแล้ว แต่ลืมประทับตราไว้ให้ “อย่ามองฉันแบบนั้น” “ไม่เอาอีกหรอกน่า ไม่ได้น่าตามมาเอาขนาดนั้น” “แล้วมาทำไมล่ะไอ้...” “หยุดนะเว้ย!” ไมเคิลชี้หน้าเจ้าของห้องจนเธอจะกลืนคำพูดที่เหลือลงคอด้วยความประหม่า “ไม่เข็ดใช่มั้ย” “แค่โดนด่าว่าเหี้ยต้องทำกันขนาดนี้เลยเหรอ” “เออ! เกิดมาแม่ยังไม่เคยด่าถ้าเป็นผู้ชายจะต่อยให้ร่วงเลย” “ก็ต่อยมาสิ!จะได้จบ” “เหอะ” “...” “เด็กอย่างเธอคงไม่รู้ แต่ฉันจะบอกให้นะ” แสนดีมองคนที่ก้าวเข้าหาเธอตาไม่กระพริบ เขาเหมือนสัตว์ที่มีพิษรอบด้าน และพิษนั้นจะมาในรูปแบบไหนก็ไม่อาจรู้ ร่างสูงหยุดเมื่อปลายคางชนเข้ากับหน้าผากของหญิงสาว “ไอ้บ้าอย่างฉันเนี่ยกัดใครมันไม่ปล่อยง่าย ๆ ซะด้วยสิ” จุ้บ แสนดีเบี่ยงในหน้าหลบริมฝีปากที่ประทับบนหน้าผาก เธอกำมือแน่น สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ อย่างเจ็บแค้นขั้นสุด “ที่ทำ... มันเกินไป” “น้อยไป ฉันยังอยากสั่งสอนเธออีกสักรอบ” “ที่ฉันด่าว่าเหี้ยมันไม่คู่ควรกับนายตรงไหน คนดี ๆ ที่ไหนเอาผู้หญิงมาเล่นสนุกแบบนั้นวะ” “เล่นเสียวก็ทำมาแล้ว ชอบมั้ยล่ะ” ปากหนาบิดยิ้มเมื่อเห็นหยุดน้ำใส ๆ ไหลจากดวงตาที่จ้องเขาแข็งกร้าว “เขาเอาเพื่อนฉันไปไว้ที่ไหน” “จะไปรู้เหรอ ก็มัวแต่เอากับเธออยู่” “โทรถามให้หน่อย” ว่าจะไม่สนใจแต่น้ำเสียงที่ตีขึ้นจมูกก็ทำให้เขาเวทนา ยอมโทรหาเพื่อนตามที่เธอขอ “มึงอยู่ไหนวะ” “ห้อง” “อ๊ะอายล่ะ” “ทำไม” ปลายสายถามสั้น ๆ ตามนิสัย เขามองหน้าคนที่รอคำตอบด้วยใจจดจ่อแล้วนึกหมั่นไส้อดไม่ได้ที่จะเกี่ยวคอเธอเข้ามาในอ้อมกอด “เพื่อนอ๊ะอายเขาเป็นห่วง” “อยู่กับกู” “แล้ว...” ไมเคิลรีบกดวางสายก่อนที่คนตัวเล็กจะร้องถามอะไรเจเลอร์ เขาถูกเธอมองด้วยสายตาเกลียดชังแต่ก็ไม่ได้มีผลอะไรกับเขาอยู่แล้ว “ง่วงแล้ว แต่ถ้าเธออยากทำอย่างอื่นก็ถอดเสื้อผ้าออกแล้วตามฉันไปที่เตียงสิ ถอดแค่กางเกงก็ได้นะ...เพราะกางเกงในเธอทิ้งไว้ที่ห้องเชือดแล้วหนิ” ประโยคสุดท้ายเขากระซิบข้างหูก่อนจะงับมันอย่างหยอกล้อ แสนดีกำมือแน่นขึ้นและต้องควบคุมลมหายใจอย่างหนัก ‘ก็เหี้ยจริง ๆ แต่โดนด่าแล้วรับไม่ได้?’ “ด่าฉันในใจอยู่หรือเปล่า” “เปล่า” “โอเค แต่ปกติเธอมีผู้ชายมานอนด้วยหรือเปล่า คืนนี้คงไม่จ๊ะเอ๋กับฉันหรอกมั้ง” “ฉันนัดผู้ชายมานอนด้วยไม่ซ้ำหน้า อยากจะซ้ำที่คนอื่นเหรอ” ไมเคิลยกยิ้มพร้อมไหวไหล่อย่างเย้ยหยันราวกับไม่ได้กลัวอย่างที่พูดจริง ๆ “ซ้ำบ้างก็ไม่ได้แย่ ตื่นเต้นดีนะเวลาที่เอาเธอแรง ๆ แล้วต้องลุ้นว่าผัวเธอจะมาตอนไหน” แสนดีทนฟังไม่ไหวจึงเดินไปทิ้งตังลงนั่งที่โซฟาพร้อมหันหน้าหนีไปทางอื่น โมโหแต่ทำอะไรเลยได้มานั่งเช็ดน้ำตาตรงนี้ทั้งที่เป็นเจ้าของห้อง ส่วนคนอื่นเปิดประตูเข้าไปนอนในห้องเธอหน้าตาเฉย “ไอ้เลว” ดวงตากลมโตหลับพริ้มด้วยความอ่อนล้า กลิ่นเหล้าแรง ๆ ยังคละคลุ้ง ที่สำคัญเธอยังคงไม่ได้ใส่กางเกงชั้นใน และยังคงไม่ใช่เวลานี้เพราะผู้ชายสารเลวได้ยึดห้องของเธอไปแล้ว ในที่สุดเจ้าของห้องอย่างเธอก็ต้องซุกหัวนอนที่โซฟา ขณะที่อีกคนนอนคว่ำกลางเตียงของเธอราวกับเป็นเจ้าของ