อังกฤษ “คุณไทม์จะกลับเลยไหมครับ” “ฉันขอดูเอกสารแฟ้มนี้ก่อนแล้วกัน” “ครับ” ใบหน้าคมเข้มกำลังคิ้วชนกันเพราะกำลังตรวจเอกสารบัญชีอย่างละเอียดเพราะพรุ่งนี้จะเป็นวันหยุดของพนักงานถ้ามีอะไรที่ต้องแก้ไขเขาจะได้สั่งให้แก้เสียจั้งแต่วันนี้ไม่อย่างนั้นมันจะคาลาคาซังไปจนถึงสัปดาห์หน้า “เรียบร้อยแล้ว” หลังจากที่ตรวจดูทุกอย่างว่ามันเรียบร้อยแล้วร่างสูงที่อยู่ในชุดสูตรสีเทาที่เข้ากับหุ่นของคนใส่ได้อย่างดีก็ลุกขึ้นก้าวขายาวๆออกจากห้องทำงานอย่างสง่าพร้อมบอกลูกน้องคนสนิทว่าทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว “จะกลับไปที่บ้านเลยไหมครับคุณไทม์” ชัชวาลหันมาถามคนเป็นเจ้านายว่าวันนี้เขาจะกลับบ้านเลยหรือไม่เพราะปกติแล้วก่อนจะถึงวันหยุดแบบนี้นายของเขานั้นไม่ค่อยชอบที่จะอยู่บ้านเท่าไร “พาฉันไปที่เพนท์เฮ้าส์” ทิวาที่นั่งอยู่บนรถเขาส่งเสียงบอกกับลูกน้องของเขาว่าวันนี้เขานั้นจะไปพักที่เพนท์เฮ้าส์เพราะเขามีนัดทำกิจกรรมกับแม่นางแบบสาวสวยของเล่นคนใหม่ของเขา “ครับคุณไทม์” ชัชวาลอมยิ้มเล็กน้อยเพราะเขาคิดไม่ผิดแทบทุกอาทิตย์ที่เจ้านายของเขาจะมีแม่นางแบบเข้ามารอที่เพนท์เฮ้าส์ของเขาโดยไม่ซ้ำหน้าเพราะความหล่อของเขาและอีกอย่างผู้หญิงหิวเงินพวกนั้นก็เป็นของเล่นที่ไม่ผูกมัดชั้นดีให้กับเจ้านายหนุ่มของเขาได้อย่างดี เพนท์เฮ้าส์ “คุณไทม์ขา...อ้ะ..อื้อๆ” เอมม่านางแบบสาวสวยลูกครึ่งวันยี่สิบเก้าปีเธอถูกตาต้องใจชายหนุ่มมานานแล้ววันนี้ก็ได้เป็นโอกาสที่ดีที่เธอได้ขึ้นเตียงกับเขาเสียทีเพราะเธอรอโอกาสนี้มานักต่อนักแล้วหญิงสาวนั่งอยู่บนตัวของชายหนุ่มพร้อมขย่มอย่างเป็นจังหวะบนแท่งร้อนของเขามือไม้ปัดป่ายไปทั่วร่างกายตัวเองเพราะความเสียวซ่านร้องครางดังระงมในช่วงจังหวะขึ้นลงสร้างความพอใจให้ชายหนุ่มที่นอนอยู่ด้านล่างได้เป็นอย่างดี “อ่าส....ดี...” ทิวานอนกัดฝันพร้อมใช้มือทั้งสองจับไปที่สะโพกมนงามของเอมม่าให้บดสะโพกมนลงตามจังหวะมือของเขาด้วยความช่ำชองของหญิงสาวทำให้ชายหนุ่มนั้นถูกใจกับลีลาของเธออย่างมาก “อ้ะ.....คุณไทม์เอมม่าเสียว...อ๊ายยย” หลังจากที่นางแบบสาวขย่มอยู่บนแท่งร้อนของเขานานสองนานจนชายหนุ่มใกล้จะเสร็จสมแล้วจึงรวบตัวของเธอให้นอนหันหลังแล้วใช้มือทั้งสองยกสะโพกของเธอขึ้นมาให้เสมอกับตัวตนของเขาพร้อมเสียบแท่งร้อนที่กำลังปูดเป่งเข้าไปในร่องสวาทของแม่สาวจอมร่านตรงหน้าของเขาทันทีพี้อมรัวสะโพกของเขาลงไปที่บั้นท้ายของแม่นางแบบอย่างหนักหน่วงและไม่ปราณีเรียกเสียงครางของหญิงสาวที่กำลังนอนหัวสั่นหัวคลอนได้เป็นอย่างดี “อะ...อ๊ายยย” “อ้าสสส...อื้มมมม” เมื่อชายหนุ่มเห็นว่าแม่สาวจอมร่านที่เขาบดเบียดสะโพกใส่เธออยู่นั้นได้ถึงฝั่งฝันไปก่อนเขาแล้วจึงรีบเร่งรัวแท่งร้อนใหญ่ยาวอักแน่นตัวตนเข้าออกอย่างรุนแรงเพื่อให้เขานั้นเสร็จสมตามเธอไปติดๆเมื่อเสร็จสมดั่งใจหมายแล้วชายหนุ่มก็ถอดถุงยางที่เต็มไปด้วยน้ำกามของเขาโยนทิ้งลงถังขยะพร้อมไปล้างเนื้อล้างตัวในห้องน้ำทันทีทิ้งให้แม่นางแบบสาวนอนหอบหายใจอยู่บนเตียงเพียงคนเดียว 20 นาทีต่อมา “ออกไปได้แล้วนี่เงิน” ทิวาเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยผ้าขนหนูสีขาวผืนเดียวพันตัวของเขาเอาไว้อยู่เมื่อเห็นว่าหญิงสาวนั้นแต่งตัวเรียบร้อยแล้วก็รีบเขียนเชคพร้อมยื่นใส่มือของเธอเอาไว้และรีบบอกให้เธอนั้นออกไปจากที่นี่อย่างรวดเร็วเพราะเขารู้ว่าผู้หญิงพวกนี้ชอบเงินมากแค่ไหน “ขอบคุณนะคะคุณไทม์ถ้าเงินดีแบบนี้ครั้งหน้าเรียกใช้เอมม่าได้อีกนะคะ” เอมม่ายังลีลาไม่ยอมออกไปจากที่นี่ง่ายๆเมื่อเห็นจำนวนเงินที่เขาให้เธอก็ถึงกับตาโตไม่คิดว่าชายหนุ่มนั้นจะจ่ายให้เธอหนักแบบนี้เธอเห็นว่าถ้าหากเขาเรียกใช้เธอบ่อยๆเธอก็คงไม่ต้องทำงานก็ยังได้ “ฉันไม่ชอบใช้ของซ้ำซากออกไป” “โอเคค่ะ” ทิวาทิ้งตัวนอนลงที่บนเตียงแผ่หลาโชว์แผงอกกว้างๆของเขาทำให้หญิงสาวนั้นมองตาเป็นมันแต่ก็ต้องหลบสายตาลงด้วยคำพูดของชายหนุ่มและเธอก็ต้องเดินออกไปทันทีอย่างไม่สบอารมณ์เท่าไรนัก เช้าวันต่อมา “มันเป็นแบบนี้ไปได้อย่างไร” “คุณบุษแกบอกว่าที่บันไดมีน้ำยาถูพื้นหกอยู่คุณท่านเดินลงมาไม่ทันระวังเลยตกบันไดลงมาครับ” ทิวาได้รับข่าวร้ายตั้งแต่ช่วงเช้าที่เขาตื่นขึ้นมาว่าพิพัฒน์พ่อบุญธรรมของเขานั้นตกบันไดตั้งแต่เมื่อคืนตอนนี้ยังไม่ฟื้นแถมอาการยังห้าสิบห้าสิบอีกด้วยเขาเลยต้องเก็บกระเป๋ากลับไทยอย่างรวดเร็วเขายังคาใจว่ามันเกิดขึ้นได้อย่างไรเพราะพ่อของเขานั้นเป็นคนที่ค่อนข้างระมัดระวังตัวอย่างมาก ประเทศไทย 08.00 น. “ข้าวเช้ามาแล้วค่ะน้องแพร” ทอฝันเดินถือถาดอาหารเข้ามาในห้องของแพรวาเธอเป็นพยาบาลพิเศษของแพรวาเพราะบุษบานั้นจ้างมาให้เธอดูแลแพรวาตั้งแต่เสียการมองเห็นจากอุบัติเหตุเมื่อประมาณหนึ่งเดือนที่แล้วตั้งแต่ที่เธอกลับมาจากรักษาตัวที่โรงพยาบาลก็ไม่ยอมออกไปไหนเลยเพราะสภาพจิตใจของเธอย่ำแย่มากเมื่อรู้ว่าอุบัติเหตุครั้งนั้นทำให้เพื่อนสาวของเธอต้องตายพร้อมลูกในท้องอีกทั้งคนที่เสียชีวิตครั้งนั้นในอุบัติเหตุยังเป็นพ่อของทอฝันอีกด้วย “ฮือ..อึก..ฮือๆ....” “มาแอบร้องให้อีกแล้วนะคะ” ทอฝันได้ยินสาวน้อยกำลังสะอื้นเบาๆเธอจึงรู้ว่าแพรวานั้นกำลังร้องให้อย่างเช่นทุกวันอีกแน่นอนหญิงสาวจึงรีบวางถาดอาหารแล้วเข้าไปกอดปลอบเธออย่างสงสารเธอรู้ว่าตอนนี้สาวน้อยตรงหน้าของเธอนี้นั้นต้องการกำลังใจและเวลาที่จะเยียวยาสภาพจิตใจอย่างมากเธอในฐานะพยาบาลส่วนตัวของแพรวาเธอจะช่วยทุกวิถีทางที่ให้แพรวานั้นกลับมาเป็นเหมือนเดิมให้เร็วที่สุด “ถามจริงๆนะคะพี่ฝัน...พี่ฝันโกรธแพรจริงๆเหรอคะ” แพรวายังอดคิดไม่ได้ว่าทอฝันนั้นมารับดูแลเธอทำไมอีกทั้งยังดีกับเธออย่างมากอีกต่างหาก

“พี่บอกแพรกี่ครั้งแล้วคะว่าพี่รู้ว่าเรื่องที่เกิดขึ้นคืนนั้นรถของน้องแพรก็ขัดข้องคุณพ่อของพี่เองท่านก็เมาจนขับรถเร็วเห็นไหมคะว่ามันคืออุบัติเหตุ...ถ้าพี่จะงอนน้องแพรก็เพราะว่าพี่ปลอบน้องแพรตั้งกี่ครั้งแล้วน้องแพรก็ยังแอบร้องให้อยู่ดีแบบนี้พี่ก็คงจะเป็นพยาบาลที่ไม่ได้เรื่องเลยใช่ไหมคะ” ทอฝันพูดไปตามความจริงเธอไม่รู้สึกโกรธเคืองสาวน้อยตรงหน้าเลยสักนิดกับเรื่องที่เกิดขึ้นเพราะหลักฐานทั้งหมดมันก็ชี้ชัดอยู่แล้วว่ามันคืออุบัติเหตุแล้วก็มีส่วนผิดกันทั้งคู่เรื่องมันก็ผ่านไปแล้วเธอไม่อยากเก็บมันมาใส่ใจ “ไม่ใช่นะคะพี่ฝัน...พี่ฝันเป็นพยาบาลที่น่ารักกับน้องแพรมากเลยค่ะ” แพรวารีบส่ายหัวหงึกหงักเพราะกลัวว่าหญิงสาวจะเข้าใจผิดว่าเธอเป็นพยาบาลที่ไม่ได้เรื่องพร้อมต้องรีบพูดว่าหญิงสาวนั้นเป็นพยาบาลที่ใจดีและน่ารักที่สุดที่เธอเคยเจอมา “งั้นเลิกร้องให้แล้วมาทานข้าวกันดีกว่านะคะ” “ค่ะ” เมื่อทอฝันเห็นว่าสาวน้อยตรงหน้าของเธอยิ้มออกแล้วเธอจึงโล่งใจแล้วหยิบถาดข้าวมาป้อนแพรวาเพราะหลังจากที่แพรวาทานข้าวแล้วจะต้องทานยาต่อ 30 นาทีต่อมา “น้องแพรเป็นยังไงบ้างจ้ะฝัน” บุษบาเดินเข้ามาในครัวก็เห็นว่าทอฝันกำลังเอาถาดอาหารมาเก็บในครัวจึงถามถึงอาการของแพรวาจากหญิงสาว “ก็มีแอบร้องให้บ้างแต่พอปลอบก็มียิ้มออกค่ะ” ทอฝันตอบบุษบาด้วยสีหน้าอมยิ้มเล็กน้อยเธอรู้ว่าถึงแม้ตอนนี้แพรวาจะมีแอบร้องให้บ้างแต่เธอคิดว่าอีกไม่นานแพรวาก็น่าจะดีขึ้น “เหนื่อยหน่อยนะ...แพรวาค่อนข้างที่จะเอาใจยากหน่อยเอ่อ...แล้วเรื่องคุณลุง” บุษบาแอบดีใจกับเรื่องที่ได้ยินจากหญิงสาวที่เธอถามว่าแพรวานั้นยังมีอาการที่เศร้าอยู่พร้อมถามถึงเรื่องที่เธอกำชับไม่ให้หญิงสาวบอกกับแพรวาว่าพ่อของเธอนั้นตกบันไดเพราะจะทำให้อาการแพรวาทรุดลงเธอจึงห้ามหญิงสาวบอกเพราะเป็นห่วงแต่ที่จริงแล้วหากหญิงสาวหลุดบอกออกไปมีหวังแพรวาได้สงสัยในตัวเธอเป็นแน่เพราะเธอกับแพรวาชอบเป็นไม้เบื่อไม้เมากับเธอแทบทุกเรื่องและแพรวาจะต้องไม่เชื่อแน่ว่ามันเป็นแค่อุบัติเหตุ “เรื่องนั้นฝันไม่มีหลุดบอกน้องแพรแน่นอนค่ะ” ทอฝันรีบบอกปฏิเสธหญิงสาวตรงหน้าอย่างรวดเร็วว่าเธอไม่มีหลุดเรื่องนี้แน่นอนเพราะเธอเองก็เป็นห่วงสภาพจิตใจของแพรวาเหมือนกัน “ดีจะ...เพราะพี่กลัวว่าอาการน้องแพรจะไปกันใหญ่...แล้วฝันล่ะโอเคใช่ไหมที่...เอ่อ..มาดูแลน้องแพรเพราะน้องแพรทำให้พ่อฝันเสีย” บุษบาถามถึงความรู้สึกของทอฝันเพราะอยากรู้ว่าเธอนั้นคิดอย่างไรเมื่อต้องมาดูแลคนที่ทำให้พ่อของเธอต้องเสียไปและเพื่อเป็นการตอกย้ำหญิงสาวให้คิดอยู่เสมอว่าคนที่ทำให้พ่อของเธอต้องตายคือแพรวาเผื่อเธออาจจะยืมมือหยิงสาวทำอะไรบางอย่างที่เธออยากทำก็เป็นได้แต่ต้องดูสถานการณ์ก่อนว่าเธอคิดกับเรื่องนี้อย่างไร “ฝันโอเคค่ะ...เรื่องมันผ่านไปแล้วอีกอย่างก็เป็นอุบัติเหตุไม่มีใครอยากให้เกิดขึ้นหรอกค่ะ” ทอฝันตอบกลับด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้มว่าเธอไม่คิดเล็กคิดน้อยเรื่องนั้นเลยสักนิด “ฝันที่เป็นคนดีจริงๆเลยนะมีอะไรให้พี่ช่วยก็บอกนะไม่ต้องเกรงใจ” บุษบาต้องกัดฟันยิ้มให้หญิงสาวที่ดูหญิงสาวนั้นจะเป็นคนดีกว่าที่เธอคิดเสียเหลือเกินผิดแผนที่เธอวางเอาไว้แต่เธอก็เชื่ออยู่ในใจว่าอย่างน้อยเธอก็ทำให้แพรวาได้ทุกข์ใจได้เพราะต้องมีลูกของคนที่แพรวานั้นทำให้เขาเสียชีวิตวนเวียนอยู่ใกล้ๆคอยดูแลให้เป็นตราบาปอยู่ในใจ “แค่พี่บุษให้งานฝันทำฝันก็ดีใจแล้วค่ะ...เรื่องอื่นฝันไม่รบกวนพี่บุษหรอกค่ะ” ทอฝันรู้สึกซาบซึ้งน้ำใจบุษบาอย่างมากที่หญิงสาวนั้นดีกับเธอมาโดยตลอดเธอจึงไม่กล้าที่จรบกวนอะไรให้หญิงสาวนั้นช่วยเหลือเธออีกแล้วแค่งานที่ดูแลแพรวาผลตอบแทนมันก็มากเกินกว่างานของพยาบาลพิเศษคนนึงแล้ว “งั้นเดี๋ยวพี่ขอตัวก่อนนะเพราะใกล้เวลาที่ลูกชายบุญธรรมของคุณลุงจะกลับมาแล้วเดี๋ยวพรุ่งนี้ฝันก็น่าจะได้เจอ” เมื่อคุยกับหญิงสาวอยู่ครู่หนึ่งก็ถึงเลาที่บุษบานั้นจะต้องไปรอรับทิวากลับจากสนามบินอันที่จริงเธอให้คนอื่นไปรับก็ได้แต่ด้วยความคิดถึงชายหนุ่มที่เธอแอบรักมานานแสนนานเธอจึงอยากจะไปรับเขาด้วยตัวเอง “อ่อ....ค่ะ” ทอฝันเองก็พึ่งจะรู้จากปากบุษบาว่าพิพัฒน์นั้นมีลูกชายบุญธรรมด้วยก็ไม่แปลกเพราะว่าเธอพึ่งจะเข้ามาทำงานในบ้านนี้เพียงแค่เดือนเดียวเท่านั้น ช่วงเย็นของวัน หลังจากที่ทอฝันดูแลแพรวาในช่วงเย็นเรียบร้อยแล้วเธอก็เตรียมตัวกลับไปที่บ้านของดวงใจคนที่เคยเป็นแม่นมของเธอที่เลี้ยงเธอมาตั้งแต่เด็กจนโตพึ่งมาแยกกันก็เมื่อวันที่บ้านของเธอล้มละลายและหญิงสาวเองก็ไม่ได้มีเงินที่จะจ้างงานดวงใจอีกต่อไปแต่ทั้งสองก็ไปมาหาสู่กันตลอดยิ่งช่วงนี้หญิงสาวจำต้องไปดูแลดวงใจบ่อยขึ้นเพราะว่าเธอป่วยติดเตียงมีเพียงหลานสาววัย20ปีที่ชื่อลีลาวดีดูแลคนเดียวเท่านั้นเด็กสาวต้องดรอปเรียนเพื่อมาดูแลคนเป็นป้าทอฝันเกิดเห็นใจเลยหาเงินส่งเสียทอฝันให้เรียนต่อและรับผิดชอบค่ารักษาต่างๆของดวงใจเองเพราะรักทั้งสองเหมือนคนในครอบครัวเพราะตอนนี้เธอก็ไม่เหลือใครแล้ว “ป้าดวงคะเป็นอย่างไรบ้างฝันซื้อของบำรุงมาให้เต็มเลย” ทอฝันเดินเข้ามาในบ้านหลังเล็กแถวชานเมืองเมื่อเดินเข้ามาในบ้านไม่กี่ก้าวเธอก็เห็นดวงใจที่นอนอยู่บนเตียงหญิงสาวจึงรีบเดินไปหาหญิงวัยกลางคนพร้อมชูของฝากที่เธอซื้อมาให้อย่างอารมณ์ดี “คุณหนูป้าบอกแล้วไงคะว่าไม่ต้องซื้ออะไรมาแค่นี้ป่าก็เกรงใจคุณหนูมากแล้วล่ะค่ะ” ดวงใจเองค่อนข้างที่จะเกรงใจทอฝันอยู่มากเพราะเธอเหมือนเป็นภาระของหญิงสาวอย่างเห็นได้ชัดแค่ตัวเองป่วยแล้วหญิงสาวต้องมาออกค่ารักษาทั้งหมดให้ยังไม่พอยังออกค่าเล่าเรียนให้กับลีลาวดีหลานสาวของเธออีกด้วย “ป้าดวงจะมาเกรงใจฝันทำไมคะป้าก็เหมือนญาติผู้ใหญ่ฝันอีกคนยังไงฝันก็ต้องดูแลอย่างดีที่สุดค่ะ...แล้วนี่ลียังไม่กลับเหรอคะ” ทอฝันได้ยินคำนี้เป็นประจำแทบทุกครั้งที่มาหาป้าดวงใจของเธอพร้อมเปลี่ยนประเด็นมาเป็นถามหาลีลาวดีแทนว่าไปไหนเพราะว่าเย็นมากแล้วยังไม่เห็นจะกลับมาที่บ้านเสียที “ลีมันกลับมาแล้วค่ะคุณหนูพึ่งออกไปซื้อกับข้าวเมื่อกี้นี้เอง” หญิงวัยกลางคนยกมือชี้ว่าหลานสาวของเธอนั้นออกไปข้างนอกซื้อกับข้าวอีกเดี๋ยวน่าจะกลับ “อ๋อ...งั้นเดี๋ยวฝันต้องขอตัวไปก่อนนะคะป้าดวงฝันมีงานต่อ” ทอฝันดูเวลาก็เห็นว่าตอนนี้มันไดเวลาที่เธอนั้นจะไปทำงานพิเศษนอกเหนือจากดูแลแพรวาตอนกลางวันแล้วจึงรีบขอตัวหญิงวัยกลางคนที่นอนอยู่บนเตียงกลับทันที “รักษาสุขภาพด้วยนะคะคุณหนู” ดวงใจไม่รู้หรอกว่าหญิงสาวไปทำงานอะไรเธอไม่อยากก้าวก่ายแต่ได้เพียงเตือนเธออย่างห่วงๆว่าให้เธอนั้นดูแลสุขภาพตัวเองด้วยเพราะเธอรู้ว่าหญิงสาวนั้นทำงานค่อนข้างหนักในแต่ละวัน

คลับXXX “สวัสดีค่ะพี่นิดหน่อย” เมื่อทอฝันมาถึงก็รีบมาสวัสดีผู้จัดการร้านสาวสวยทันที “มาตรงเวลาดีนะฝันไปเปลี่ยนชุดแล้วออกมาตรงบาร์หน่อยนะเดี๋ยวพี่จะสอนทำเครื่องดื่มเมนูใหม่” นิดหน่อยยิ้มให้ทอฝันเพราะเธอชอบที่ทอฝันเป็นเด็กที่น่ารักขยันทำงานพร้อมบอกให้เธอไปเปลี่ยนชุดพนักงานแล้วตามเธอไปที่บาร์เพราะเธอจะสอนทอฝันทำเครื่องดื่มเมนูใหม่ “ค่ะ” ทอฝันรีบเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วเดินตามนิดหน่อยไปที่บาร์ทันทีเธอมาสมัครงานที่นี่ในตำแหน่งเด็กเสริฟแต่นิดหน่อยเห็นว่าหญิงสาวค่อนข้างจะซื่อเลยฝึกให้เธอนั้นเป็นบาร์เทนดี้ยืนอยู่ประจำบาร์จะดีกว่าเพราะเธอน่าจะเรียกลูกค้าจากตรงนี้ได้ดีกว่าและอีกอย่างระยะห่างของเธอกับแขกในร้านก็ยังพอหลบมือไม้อันแสนจะเป็นปลาหมึกของแขกได้ “อ้าวมาแล้วเหรอมาเริ่มกันเลย” “ค่ะ” เมื่อนิดหน่อยเห็นว่าทอฝันนั้นเดินตามมาแล้วเธอจึงจัดแจงให้หญิงสาวลองผสมเครื่องดื่มสูตรใหม่ดูทันทีเพราะจะได้แนะนำกับลูกค้าในคืนนี้ได้เลย นิดหน่อยเองเป็นรุ่นพี่สมัยเรียนของทอฝันเธอก็ไม่ได้สนิทอะไรกันมากแต่ก็พอรู้มาว่าสถานการณ์ตอนนี้ที่บ้านหญิงสาวเป็นอย่างไรและเธอเป็นคนอย่างไรคราแรกที่ทอฝันมาสมัครงานกับเธอหญิงสาวยังถามย้ำแล้วย้ำอีกว่าแน่ใจจริงๆหรือที่จะทำงานนี้แต่ก็ได้รับการตอบกลับมาจากหญิงสาวว่าเธอนั้นเต็มใจที่จะทำและจะทำมันให้ดีที่สุดด้วยงานกลางคืนนิดหน่อยรู้ว่ามันค่อนข้างเสี่ยงกับทอฝันแต่เธอในเมื่อทอฝันยังยืนยันว่าจะทำเธอก็พยายามหาตำแหน่งที่คิดว่าโอเคที่สุดในความปลอดภัยให้หญิงสาวทำและเธอก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าตอนนี้ลูกค้าที่นั่งที่บาร์เธอมากขึ้นก็เพราะทอฝันเลย นิดหน่อยพยายามหาวิธีเอาตัวรอดให้หญิงสาวได้ให้มาที่สุดเช่นห้ามดื่มของที่ลูกค้าให้เดขาดเพราะไม่รู้ว่าในนั้นมีอะไรบ้างและถ้าจำเป็นจริงๆให้อาศัยทีที่ลูกค้าเผลอเทแก้วเครื่องดื่มที่ลูกค้าส่งให้ดื่มทิ้งให้เร็วที่สุดซึ่งทอฝันเองก็ใช้วิธีนี้เรื่อยมาจนเธอเริ่มชำนาญและจับพฤติกรรมของพวกลูกค้าจอมหื่นได้แล้ว โรงพยาบาลXXX “หมอบอกว่ายังคงต้องดูอาการคุณลุงอย่างใกล้ชิดตลอดเวลาค่ะเพราะสมองได้รับการกระทบกระเทือนอย่างมาก” หลังจากที่บุษบาไปรับทิวาที่สนามบินก็ตรงมาที่โรงพยาบาลทันทีทิวายืนดูคนเป็นพ่อในห้องICUผ่านกระจกเขาต้องน้ำตาคลอเพราะสงสารคนที่นอนอยู่ในนั้น “แล้วแม่บ้านที่ทำความสะอาดบ้านอยู่ที่ไหน” ทิวาหันมาถามบุษบาว่าแม่บ้านที่ทำความสะอาดบ้านคนนั้นอยู่ไหนเพราะเขาเองอยากจะพูดคุยตักเตือนเสียหน่อยที่ทำอะไรไม่ระวังจนทำให้พ่อของเขาต้องเป็นแบบนี้ “บุษไล่ออกไปแล้วล่ะค่ะถ้าทำงานชุ่ยจนทำให้คนในบ้านต้องรับบาดเจ็บก็ไม่เลี้ยงไว้หรอกค่ะ” บุษบารีบบอกชายหนุ่มว่าเธอนั้นได้ไล่แม่บ้านคนนั้นออกไปแล้วโดยอ้างว่าไม่อยากจ้างคนที่ทำงานไม่ดีทำอีกต่อไป “แล้วคุณไทม์จะกลับพักที่บ้านเลยไหมคะพอดีบุษให้คนเตรียมห้องเอาไว้ให้แล้ว” บุษบาเอ่ยปากชวนชายหนุ่มไปพักที่บ้านทันทีเพราะเธอได้สั่งให้คนเตรียมห้องเอาไว้ให้เขาเนียบร้อยแล้ว “อืมม...ผมจะไม่พักที่บ้านผมจะพักที่เพนท์เฮ้าส์” ทิวาไม่ค่อยชอบพักที่บ้านสักเท่าไรเขาชอบอยู่เพนท์เฮ้าส์ที่เขาได้เคยซื้อไว้มากกว่าและก่อนมาเขาก็ได้ติดต่อให้แม่บ้านไปทำความสะอาดเอาไว้แล้วด้วยเขาชอบอยุู่ในที่ที่เป้นส่วนตัวมากกว่า “เอ่อ...บุษว่าคุณไทม์ไปดูอาการคุณแพรบ้างก็ดีนะคะ” บุษบาเห็นว่าชายหนุ่มไม่อยากกลับไปพักที่บ้านเธอเลยยกเรื่องแพรวาที่เขายังไม่รู้ขึ้นมาอ้างเผื่อว่าเขานั้นจะอยากกลับไปอยู่ดูอาการของน้องสาวของเข้าด้วย “ทำไมแพรเป็นอะไร” ทิวาถึงกับมีสีหน้าที่สงสัยขึ้นมาทันทีเมื่อบุษบาพูดถึงน้องสาวของเขา “พอดีว่า...” บุษบาเห็นว่าตอนนี้เฮก็ควรที่จะบอกกับชายหนุ่มได้แล้วว่าแพรวานั้นเป็นอะไรหลังจากที่ปิดมานานร่วมเดือนเพราะคำสั่งของคุณลุงของเธอ “แล้วทำไมคุณพึ่งมาบอกผม” ทิวาถึงกับมีอาการหน้าเสียและเป็นห่วงแพรวาอย่างเห็นได้ชัดพร้อมถามคนตรงหน้าเสียงแข็งเพราะรู้สึกไม่พอใจที่เรื่องมันเกิดขึ้นมาถึงทุกวันนี้แล้วเขานั้นพึ่งจะได้รับรู้มันวันนี้นี่เอง “คือคุณลุงขอเอาไว้น่ะค่ะเพราะไม่อยากให้คุณไทม์ต้องเป็นห่วงคนทางนี้เพราะงานทางโน้นก็เยอะพอตัวแล้ว” บุษบาเห็นว่าชายหนุ่มทำท่าจะโกรธเธอหญิงสาวจึงรีบบอกว่าที่เธอต้องปิดเรื่องนี้ไว้นั้นเป็นเพราคุณลุงของเธอออกคำสั่งมาต่างหาก “เฮ้อ....เอาเป็นว่าเดี๋ยวพรุ่งนี้ผมจะเข้าไปที่บ้านก็แล้วกัน” ทิวาถอนหายใจเฮือกใหญ่พร้อมบอกกับหญิงสาวว่าเขานั้นจะเข้าไปดูอาการของน้องสาวของเขาในวันพรุ่งนี้และเดินออกจากโรงพยาบาลไปทันทีทำเอาหญิงสาวที่ยืนมองอยู่ไม่พอใจนิดหน่อยที่เขาไม่พักที่บ้านตามที่เธอได้คาดการณ์เอาไว้ “คุณไทม์จะกลับเพนส์เฮ้าส์เลยไหมครับ” ชัชวาลเอ่ยถามคนเป็นนายว่าเขานั้นจะกลับเพนท์เฮ้าส์เลยหรือไม่เพราะนี่มันก็ยังไม่ดึกมาก “ฉันอยากหาอะไรดื่มนายขับรถพาฉันไปที่คลับแถวนี้ก็ได้” ทิวารู้สึกกลุ้มใจกับเรื่องในครอบครัวนิดหน่อยเขาเลยอยากหาอะไรดื่มอีกอย่างก็อยากจะย้อนดูบรรยากาศเก่าๆวันวานที่เขาเคยอยู่เคยเที่ยวที่นี่ด้วยหลายปีแล้วที่เขาไม่ได้กลับมาไม่รู้ว่าที่นี่เปลี่ยนแปลงไปมากแค่ไหน “ครับ” เมื่อได้ยินคำสั่งของคนเป็นนายชัชวาลก็ขับรถไปที่สถานบันเทิงแถวนี้ทันทีเพราะเขาพอจะจำได้บ้างว่าแถวนี้มีคลับดังอยู่ตรงไหน คลับXXX เมื่อมาถึงที่คลับหรูชัชวาลก็จัดการติดต่อกับทางร้านว่าขอโซนที่เป็นวีไอพีและส่วนตัวที่สุดให้เจ้านายของเขานั่งดื่มทันที “เรียบร้อยแล้วครับคุณไทม์” เมื่อชัชวาลติดต่อกับทางร้านเรียบร้อยแล้วเขาจึงพาคนเป็นนายของเขาเดินขึ้นไปที่โซนด้านบนที่เป็นมุมของแขกวีไปพีชายหนุ่มเดินผ่านกลุ่มผู้คนที่รักการเที่ยวกลางคืนกับแสงสีเสียงเพลงกระหึ่มขึ้นมาด้านบนเมื่อมาที่โต๊ะของเขาที่พนักงานทางร้านจัดเอาไว้ให้ชายหนุ่มก็เริ่มสั่งเครื่องดื่มมาดื่มทันทีโดยมีชัชวาลนั่งเฝ้าอยู่ใกล้ๆ