#หน้าสถานบันเทิงชื่อดัง "แฟนแกจะมาถึงกี่โมงเนี่ยเกรซ เราเข้าไปข้างในกันก่อนไม่ได้หรือไง" แป๊ะ! น้ำชาเอ่ยถามพลางตบยุงที่ขาตัวเองไปด้วย "เขาบอกว่าใกล้จะถึงแล้ว" "จะถึงๆเป็นชั่วโมงแล้วนะ ไม่เห็นจะถึงสักที ถ้าต้องรอนานกว่านี้ฉันต้องเป็นไข้เลือดออกตายแน่ๆเลย" คนตัวเล็กทั้งบ่นทั้งเกาแขนตัวเอง ผิวอ่อนนุ่มที่เคยขาวอมชมพูตอนนี้เริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดงอย่างเห็นได้ชัด การ์ดที่ยืนเฝ้าหน้าประตูทางเข้าของคลับก็ต่างพากันมองมาอย่างสงสัยว่าผู้หญิงสองคนนี้กำลังยืนรออะไรกันอยู่ ทำไมถึงไม่มาแลกบัตรเข้าไปข้างในเสียที "นั่นไงแฟนฉันเดินมานู่นแล้ว" เกรซชี้ไปที่แฟนตัวเองแล้วยิ้มอย่างดีใจ น้ำชาจึงเงยหน้ามองตามนิ้วก็เจอกับผู้ชายหน้าหล่อเบ้าหน้าฟ้าประทานที่กำลังเดินตรงเข้ามา คนตัวเล็กพยายามเพ่งมองให้แน่ใจว่าใช่คนที่เธอรู้จักหรือเปล่า มองในความมืดว่าคล้ายแล้ว พอโดนแสงไฟจากหน้าคลับส่องกระทบเท่านั้นแหละ! เธอฟันธงได้เลยว่าจำคนไม่ผิดแน่ๆเพราะผู้ชายคนนี้เธอรู้จักเป็นอย่างดี "คนนี้น่ะหรอแฟนแก!?" น้ำชาถามขึ้น "แกหมายถึงคนไหน?" เกรซขมวดคิ้วถามกลับอย่าง'งงๆเพราะไม่รู้ว่าน้ำชากำลังมองผู้ชายคนไหนอยู่ แต่ที่แน่ๆคือสายตาของน้ำชาไม่ได้มองที่แฟนของเธอเลยสักนิด จนกระทั่งผู้ชายคนนั้นเดินมาหยุดยืนตรงหน้าน้ำชา "....." เขามองหน้าเธอ เธอมองหน้าเขาอยู่นานจนเกิดเป็นสงครามเย็นทางสายตา ก่อนที่จะเป็นน้ำชาเองที่พูดขึ้น "เกรซ! ฉันขอสั่งห้ามให้แกเลิกยุ่งกับผู้ชายคนนี้ซะ" น้ำชาพูดเสียงแข็งออกคำสั่งกับเพื่อนแต่สายตาของเธอก็ยังไม่ละไปจากผู้ชายตรงหน้า "คือผู้ชายคนนี้ไม่ใ..." พรึ่บ! คนตัวเล็กยกมือขึ้นปรามเพื่อนตัวเองไว้ ไม่ยอมเปิดโอกาสให้เธอได้อธิบาย "แกไม่ต้องพูดเกรซ ถ้าแกอยากได้ผู้ชายดีๆสักคนมาเป็นแฟนล่ะก็... เดี๋ยวฉันจะหาแฟนใหม่ให้แกเอง จะเอาสักกี่สิบคนแกว่ามาเลย! ฉันคิดว่าผู้หญิงสวยๆอย่างแกไม่ควรคบกับผู้ชายแบบนี้!" "ทำไม ผู้ชายแบบฉันมันทำไม" ผู้ชายตรงหน้าน้ำชาเอ่ยถามขึ้นท่ามกลางความงุนงงของเกรซและผู้ชายอีกคนที่เดินตามหลังเขามาติดๆ "ว่าไง? พูดมาสิว่าผู้ชายแบบฉันมันทำไม" "ก็นิสัยแย่ไง!" น้ำชากอดอกพูด "ถ้าฉันนิสัยแย่ เธอเองก็โคตรแย่... ยัยน้ำเน่า!" เขาพูดชื่อนี้ด้วยสีหน้าท่าทางที่กวนประสาท หนำซ้ำยังแกล้งส่งนิ้วมาเขี่ยจมูกเธอเล่นอีก มีคนเดียวเท่านั้นที่สามารถทำแบบนี้กับเธอได้ นั่นคือภีม! คู่อริเก่าสมัยที่ทั้งคู่ยังคงเป็นนักเรียนกันอยู่ พอนึกถึงอดีตที่ผ่านมากับการกระทำของเขาในตอนนี้ ยิ่งทำให้คนตัวเล็กโกรธจนควันออกหู "น้ำเน่าใช่ไหม... ได้!" หมับ! น้ำชาคว้าแขนภีมดึงเข้าหาตัวแล้วจับนิ้วที่เคยเขี่ยจมูกเธอเล่นมากัดจนเต็มแรง "โอ๊ย! ยัยหมาบ้า ฉันเจ็บ! ปล่อยนะเว้ย!" ภีมพยายามสะบัดมือให้หลุด แต่ยิ่งสะบัดเท่าไหร่แรงงับก็ยิ่งมากขึ้นเท่านั้น เกรซที่ยืนงงเห็นท่าไม่ดีเลยรีบเข้ามาช่วยห้าม "น้ำชาๆ แกใจเย็นๆก่อน แกกำลังเข้าใจผิด" "ไม่ผิดหรอก ฉันรู้จักผู้ชายคนนี้ดี ไอ้ภีมมันเจ้าชู้จะตาย แกเลิกกับผู้ชายคนนี้เลยนะเกรซ" น้ำชาพูดทั้งๆที่ยังกัดนิ้วของภีมอยู่ "แฟนฉันชื่อโซ่ไม่ได้ชื่อภีมคนที่แกกัดอยู่ตอนนี้ แกปล่อยก่อนน้ำชา" เกรซรีบพูดอธิบายและชี้ไปที่แฟนตัวเองอีกครั้งในระยะใกล้ "นี่ไงแฟนฉันคนนี้ ไม่ใช่คนนี้" "!?" น้ำชาชะงักนิ่งไปชั่วขณะหลังจากที่มองตามเรียวนิ้วของเกรซ ภีมจึงค่อยๆดึงนิ้วของตัวเองออกจากริมฝีปากอวบอิ่มช้าๆไปดูรอยฟันที่เธอฝากไว้ ก่อนจะร้องซี๊ดออกมาเบาๆ "ผะ ผมเองครับแฟนเกรซ" โซ่ที่ยืนมองเหตุการณ์อยู่ตั้งแต่ต้นยกมือขึ้นโชว์ตัว ทำให้น้ำชาที่ยืนนิ่งตัวแข็งเม้มริมฝีปากเข้าหากันแน่น จะเอายังไงต่อล่ะทีนี้ กัดเขาไปแล้วด้วย...
"ฉันเคยบอกแกไปแล้วไงว่าแฟนฉันหล่อ" ใช่! เกรซบอกแล้วว่ามีแฟนหล่อ แต่เธอไม่ได้บอกสักคำว่าเพื่อนแฟนหล่อกว่า แบบนี้น้ำชาจะเข้าใจผิดก็ไม่แปลก กึด! "อ๊ะ! โอ๊ยยยย~" คนตัวเล็กยู่หน้าด้วยความเจ็บพร้อมกับรีบดึงนิ้วออกจากปากชายร่างสูงในขณะที่เขาดึงมือเธอไปกัดนิ้วตอนเผลอ "ฉันเจ็บนะ นายทำบ้าอะไรเนี่ย!" น้ำชาตวาดถามภีม แต่เขากลับทำหน้านิ่งราวกับคนที่ไม่ได้รู้สึกผิดอะไรที่ดึงนิ้วเธอไปกัดแบบนั้น เขารู้แค่ว่า... กัดมาก็ต้องกัดกลับถือว่าหายกัน "ทีนี้เข้าใจความรู้สึกฉันรึยัง!?" โซ่ถึงกับยืนอึ้งอ้าปากค้างให้กับเพื่อนตัวเองที่คบกันมาตั้งแต่ปีหนึ่งจนถึงปีสี่ เขาเพิ่งเคยเห็นภีมทะเลาะกับผู้หญิงครั้งแรก และเพิ่งรู้ว่าเพื่อนกวนประสาทได้มากขนาดนี้ ปกติมีแต่จะพูดจาหว่านล้อมสาวที่เป็นเหยื่อให้ติดกับแล้วลากเข้าโรงแรม แต่นี่อะไรจะพากันเข้าโรงพยาบาลซะงั้น "ยอมฉันสักเรื่องมันจะตายไหมห๊ะ!" น้ำชาสะบัดข้อมือถูนิ้วมองหาแผล "ทำไมฉันต้องยอมเธอเป็นแม่ฉันรึไง" "ก็นายมาเล่นจมูกฉันก่อน" "แล้วเธอมีสิทธิ์อะไรมากัดนิ้วฉัน" "ไอ้..." น้ำชาง้างมือเตรียมฟาดแขนภีม เกรซเห็นแบบนั้นเลยรีบเข้ามาคว้าแขนไว้หมับ! จนเจ้าตัวหันมามอง "แกจะมาห้ามฉันทำไมยัยเกรซ แกไม่เห็นหรอว่าไอ้บ้านี่มันกัดนิ้วฉัน" "ฉันเห็น แต่ว่า... พักยกกันก่อนดีไหม ไปหาหมอทำแผลกันก่อนดีกว่านะ" เกรซเสนอด้วยความเป็นห่วงและต้องการให้เพื่อนสงบศึกในครั้งนี้ลงก่อน เล่นงับกันขนาดนั้นต้องมีใครสักคนเลือดออกบ้างหละ "ฉันไม่ไป ฉันจะเข้าไปข้างในแล้ว" น้ำชาลดมือลงพักยกตามคำขอของเพื่อน ถ้าไม่ได้เกรซมาช่วยห้ามไว้วันนี้คงได้ตายกันไปข้าง "นึกว่าจะแน่..." ภีมพูดขึ้นมาเบาๆในตอนที่น้ำชาเดินไปไกลจนเกือบจะถึงประตูทางเข้าของคลับแล้ว ซึ่งแน่นอนว่าเธอไม่มีทางได้ยินในสิ่งที่เขาพูด "แล้วมึงอ่ะไอ้ภีม ไปโรงพยาบาลไหม?" โซ่ถาม "กูก็ไม่ไป โดนยัยนั่นกัดจนชินไม่เห็นจะตายสักที" เป็นอีกครั้งที่โซ่ยืนอึ้งแล้วมีคำถามอยู่เต็มหัว แต่คำถามแรกที่โผล่มาผ่านความคิดคือ... 'มันไปโดนกัดตอนไหนวะ?' -หน้าประตูทางเข้าของคลับ- "คลับปิดแล้วครับน้อง" "ฮะ? ทำไมปิดล่ะ นี่เพิ่งสี่ทุ่มเองนะ" น้ำชาที่เดินมาถึงก่อนรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูเวลา "พอดีด้านในเกิดเรื่องนิดหน่อย เจ้าของคลับเลยสั่งปิดเร็วกว่าปกติครับน้อง" "ได้ไงเนี่ย!" น้ำชาเริ่มโวยวาย วันนี้มันวันบ้าอะไรก็ไม่รู้มีแต่เรื่องกับเรื่อง อุตส่าห์มายืนรอตั้งหลายชั่วโมงแต่กับไม่ได้เข้าไปข้างในเนี่ยนะ "เกิดอะไรขึ้นหรอแก?" เกรซที่เดินตามหลังมาถามขึ้น "ก็การ์ดอ่ะดิบอกว่าคลับปิดแล้ว" "อ้าว ปิดแล้วจริงๆหรอคะพี่" "ครับปิดแล้ว ไว้พรุ่งนี้ค่อยมาใหม่แล้วกันนะน้อง ตอนนี้คนด้านในก็เริ่มทยอยออกมากันเกือบหมดแล้ว" พอรู้แบบนั้นเกรซก็รู้สึกผิดขึ้นมาทันที ส่วนหนึ่งก็เป็นเพราะเธอที่ทำให้น้ำชาต้องมายืนรออยู่ด้านนอกนานแบบนี้จนกระทั่งคลับปิด แทนที่จะได้เข้าไปด้านในก่อน "ฉันขอโทษนะน้ำ..." "เป็นเพราะนายคนเดียวเลยที่มาช้า มาเร็วกว่านี้มันจะตายไหมห๊ะ!" "อ้าวเฮ้ย! เกี่ยวอะไรกับฉัน ฉันไม่ได้เป็นแฟนเพื่อนเธอนะเผื่อลืม" เกรซยังเอ่ยไม่ทันจบประโยค น้ำชาก็หันไปตวาดภีมแล้ว ถึงเขาจะไม่ใช่จำเลยแต่เธอชี้เป้าไปแล้วว่าเขาผิด ยังไงเขาก็ต้องผิด "จะเป็นหรือไม่เป็นยังไงนายก็ผิด ลงมาจากรถฝั่งคนขับไม่ใช่รึไง ฉันเห็นอยู่เต็มสองตา!" "ทำไม? ตาเธอจะโฟกัสคนอื่นไม่ได้เลยหรือไงนอกจากฉันคนเดียว ถ้าเธอเปิดตามองอีกนิดคงเห็นว่าฉันกับไอ้โซ่มารถคนละคันกัน เพราะฉะนั้นมันมาช้าก็ไปด่ามันไม่ใช่มาว่าฉัน เธอนี่มันตาบอดตั้งแต่เด็กยันโตจริงๆเลยนะยัยน้ำเน่า!" "นี่นายว่าฉันตาบอดหรอ!?" "ก็ใช่ไง เคยเป็นตากุ้งยิงไม่พอตายังบอดอีก" "นี่! แล้วนายจะเอาเรื่องนั้นมาพูดเพื่อ" "คนอื่นเขาจะได้รู้ไงว่าเธอมันลามก!" "กรี๊ดดดดดดดดด! ฉันไม่ได้ลามก นายเองต่างหากที่โรคจิต ไอ้บ้า ไอ้ปากหมา ไอ้ปากไม่มีหูรูด! ไอ้... " น้ำชากระทืบเท้าโวยวาย พลันนึกถึงเรื่องราวในอดีตด้วยความโมโห ถึงจะนานมากแล้วแต่เธอก็ยังจำไม่ลืม เหตุการณ์วันนั้นเมื่อวัยเด็ก เป็นเขาเองนั้นแหละที่โรคจิต! มายืนฉี่ต่อหน้าเธอ... เด็กผู้หญิงตัวน้อยในวัยหกขวบที่ไม่รู้ว่าสิ่งนั้นคืออะไรก็แค่มองไปอย่างสงสัย แต่ไม่คิดว่าเขาจะเอาเรื่องนี้ไปประกาศบอกเพื่อนคนอื่นๆในชั้นอนุบาลให้รับรู้ด้วย แถมยังมีหน้าไปฟ้องครูอีก! ทั้งที่ความจริงแล้วเธอไม่ได้แอบดู แต่เป็นเขาเองต่างหากที่ตั้งใจโชว์ เป็นบ้าป่ะ! ห้องน้ำก็มีดันมายืนฉี่ข้างพุ่มไม้โรงเรียน แบบนี้ใช่เธอหรอที่ลามก? นึกแล้วก็แค้นนนนน! "กำหมัดแน่นขนาดนั้น คงโกรธฉันมากสินะ ถ้าแน่จริงเธอก็เข้ามาดิยัย... โอ๊ยยยย!" ไม่ต้องท้าน้ำชาจัดให้ คนตัวเล็กรีบพุ่งปรี่เข้าไปหยุมผมชายร่างสูงเต็มแรงมือด้วยความโมโห และอีกเรื่องที่เธอจำได้ขึ้นใจก็คือ... สมัยเรียนเขาชอบดึงผมเปียเธอเล่น งั้นตอนนี้ขอหยุมหัวคืนหน่อยก็แล้วกัน 'อ๊ากกกก!'
และในขณะที่สถานการณ์กำลังชุลมุนวุ่นวาย โซ่ก็เดินไปหลบมุมถ่ายภาพเก็บบรรยากาศนี้ไว้แล้วกดส่งไปให้เพื่อนอีกสองคนในกลุ่มได้ดูเป็นขวัญตา แชทกลุ่ม >> เสือ (ไม่!) สิ้นลาย (4) โซ่ : Send picture โซ่ : พวกมึงเห็นอะไรนี่ไหม เสือภีมกำลังกลายเป็นเสือหมอบเว้ย! ฮ่าๆ @KaN @KYu อ่านแล้ว... กันต์ : เชรดโด้~ น้องผู้หญิงอย่างสวย เด็กไอ้ภีมหรอวะ? โซ่ : กูก็ไม่แน่ใจว่าใช่หรือเปล่าแต่ตัวจริงขาวจั๊วะ! กูเห็นทีแรกคิดว่าดารา ถ้าใช่ก็วาสนามันจริงๆ กันต์ : ต่อไปนี้ก็เรียกท่านภีมว่าเสือซุ่ม แม่งมีสาวสวยขนาดนี้ไม่ยอมบอกเพื่อนสักคำ โซ่ : จริง พูดแล้วก็อิจฉา คิว : หยุมหัวกันขนาดนั้นมึงยังคิดว่าเป็นเด็กไอ้ภีมมันอีกหรอวะ @SOO_1 เอาเวลาที่ยืนพิมพ์ไปห้ามเพื่อนไม่ดีกว่ารึไง โซ่ถึงกับชะงักไม่กล้าพิมพ์ต่อ ไอ้คิวมันเป็นอะไรของมันวะ ปกติก็เข้ามาร่วมวงแซวสาวเล่นด้วยตลอด แต่ทำไมครั้งนี้ดูไม่พอใจและจริงจังขนาดนั้น กันต์ : @KYu ไอ้นี่มาแปลก... นั่นไง! ไม่ได้มีแค่โซ่ที่คิด "โซ่!" เสียงเรียกจากแฟนสาวทำให้โซ่สะดุ้งตัวหันไปมองแล้วรีบเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋ากางเกงตัวเองทันที "ไปยืนทำอะไรตรงนั้นทำไมไม่มาช่วยกันห้าม คุยกับใครอยู่!?" เสียงปนหอบเหนื่อยที่เกรซตะโกนมาทำให้โซ่ต้องรีบเดินไปหา "คุยกับเพื่อน... สองคนนั้นหยุดตีกันแล้วหรอ" "หยุดแล้ว ได้พี่การ์ดมาช่วยห้ามอีกแรง คุยกับใครไหนเอาโทรศัพท์มาดู!" เกรซแบมือขอโทรศัพท์แต่โซ่กับส่งมือเขาไปกุมไว้แทน "แอบคุยกับใครทำไมถึงไม่อยากให้เห็น" "ไม่ได้คุยกับสาวที่ไหนหรอกอย่าคิดมาก เค้าคุยกับเพื่อนจริงๆ นี่ไง" โซ่ที่ไม่อยากให้เกรซเห็นข้อความที่ชมน้ำชาฉ่ำก็หันแค่หน้าจอให้ดู พอเกรซเห็นแชทล่าสุดที่คุยเป็นกลุ่มเพื่อนชาย เธอก็พลอยโล่งใจและไม่ขอดูอะไรต่อ ‧‧‧xxx‧‧‧ "ถอยไปดิ๊! เกะกะ" น้ำชาใช้ไหล่กระแทกแขนภีมให้หลบทางเพื่อเดินไปขึ้นรถ "ยัย..." "อ้าวน้องทำไมยังไม่ตามไปอีก" ยังไม่ทันที่ภีมจะได้หันไปอ้าปากต่อว่าน้ำชา พี่การ์ดก็พูดแทรกขึ้นมาก่อน เขาเลยถามกลับ "ให้ผมตามใคร?" "ก็ตามไปง้อเมียน้องไง ผู้หญิงกับความงอนเป็นของคู่กัน" "ยัยนั่นไม่ใช่เมียผม!" ภีมปฏิเสธเสียงแข็ง ต้องให้เขาพูดอีกสักกี่รอบว่าไม่ใช่ ตอนที่พี่การ์ดเข้ามาช่วยห้ามก็ปฏิเสธไปแล้วรอบหนึ่งนี่ยังไม่หยุดกล่าวหาว่าน้ำชาเป็นเมียเขาอีก "เห้ย! ไม่เป็นไรน้องพี่เข้าใจไม่ต้องอาย พี่ก็ทำแบบนี้บ่อย แอบหนีเมียมาเที่ยวประจำ จับได้บ้างไม่ได้บ้างแต่พี่ไม่คิดสู้ เขาถึงบอกไงว่ารักชีวิตอย่าคิดสู้เมีย" พี่การ์ดเดินมาตบไหล่ภีมปึกๆให้กำลังใจ ก่อนจะเดินกลับไปเฝ้าหน้าประตูคลับตามเดิม ไปกันใหญ่แล้ว... ผู้หญิงแบบนั้นเนี่ยนะจะมาเป็นเมียเขา ให้ตายเถอะ! บ้าพลังขนาดนั้นอยู่ด้วยกันมีหวังได้แขนขาหักกันไปข้าง อ่อนโยนเป็นหรือเปล่าก็ไม่รู้ "ไอ้ภีมมาขึ้นรถ" "เออ!" และแล้วก็ได้เวลาเปลี่ยนโลเคชั่นใหม่ โดยมีโซ่เป็นผู้นำทาง ในรถภีมก็มีแค่เขาคนเดียวเพราะสองสาวไปขึ้นรถโซ่กันหมด ภีมขับตามรถเพื่อนไปเรื่อยๆโดยไม่คิดสงสัยอะไรว่าจะไปคลับไหนกันต่อ จนกระทั่งล้อมาหยุดหมุนอยู่ใต้ตึกคอนโดที่คุ้นตา "อ้าว! ไอ้สัสโซ่" ภีมสบถคำหยาบออกมาอย่างหัวเสียเมื่อกวาดสายตามองไปรอบๆ