สายฟ้า (หมาเด็กที่ไม่เล็กนะครับ) วิศวะโยธา ปี 1 อายุ 19 ปี ส่วนสูง 187 เซนติเมตร นิสัย : เป็นนักเรียนตัวอย่าง พูดน้อย แลดูเย็นชากับทุกคน ไม่ดีกับใครต่อใครพร่ำเพรื่อ ยกเว้นแค่คนที่เขารู้สึกพิเศษด้วยเท่านั้น ถึงจะได้เห็นรอยยิ้มที่สุดแสนจะซีเคร็ท ชายหนุ่มที่แสนเย็นชาจะปฏิบัติต่อคนที่รักอย่างหวานละมุน จนทำให้ไม่ทันระแวดระวังตัว เพราะว่าใครจะรู้ ว่าคนที่มักจะยิ้ม และ ปฏิบัติตัวอย่างอ่อนโยนด้วยเสมอมา จะซ่อนความปราถนาสุดจะหยั่งถึงไว้ภายในใจ เขามั่นคงในรักแรกพบมานานหลายปี คลั่งรักแบบมาก ๆ โดยที่อีกฝ่ายไม่เคยรู้ตัวเลยสักนิด ว่ามีใครบางคนคอยเฝ้ามองอยู่ แถมยังขี้หึง และ ขี้หวงแบบสุด ๆ อีกต่าหาก ของขวัญ อักษรศาสตร์ ปี 4 อายุ 21 ปี ส่วนสูง 160 เซนติเมตร นิสัย : ทั้งมึน ทั้งอึน ไม่ชอบยุ่งเรื่องคนอื่น ไม่สังเกตุ หรือ สนใจอะไร หากไม่ใช่เรื่องของตัวเอง ทว่ากลับรักใคร่ และ ห่วงแหน ทั้งคน และสิ่งของ ที่เป็นของตัวเองเป็นทีสุด ****************************** "ทำไมเพื่อน ๆ ของสายฟ้าถึงพูดว่าเราเป็นคนเย็นชา แล้วก็ใจร้ายกันนะ" "ทั้ง ๆ ที่สายฟ้าก็ดูเฟรนลี่ แล้ว ก็ใจดีขนาดนี้ (^_^)" "สำหรับพี่แล้ว ผมดูเป็นคนยังไงงั้นหรอ" "นิสัยดี ใจดี แล้วก็เฟรนลี่....." "ถ้าพี่เห็นผมเป็นคนแบบนั้น นั่นมันก็เป็นเพราะว่าพี่นั่นแหละ (^_^)" ****************************** "พี่ครับ" "หมอนั่นเป็นใครงั้นหรอครับ ทำไม.....เขาถึงเรียกชื่อพี่แบบสนิทสนมขนาดนั้น" ****************************** "พี่ครับ.....ขอผมทำมากกว่านี้ได้ไหม" "ผมรอพี่อนุญาตอยู่นะ" ********** นี่คือเรื่องราวของรักข้ามรุ่นสุดยันเดเระ ระหว่าง วิศวะหนุ่มปีหนึ่ง(สุดคลั่งรัก) กับ สาวอักษรศาสตร์ปีสี่ รุ่นน้องหนุ่มที่แอบซ่อนความคลั่งรักเอาไว้ไม่ให้พี่สาวคนสวยรู้ จะสามารถเอาชนะใจรุ่นพี่สาวตัวจิ๋วได้หรือไม่ เขาจะมีกลยุทธสุดโรคจิต เอ๊ย พิสดารอะไรมามัดใจรุ่นพี่สาวให้อยู่หมัด เชิญติดตามได้ใน วิศวะ ซ่อน(คลั่ง)รัก

*คำเตือน! ตอนนี้มีเนื้อหา รูปภาพ และ ความอ่อนไหวทางเพศที่ไม่เหมาะสม* ทุกอย่างเกิดขึ้นจากจินตนาการ มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างความบันเทิงเท่านั้น โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน เด็กต่ำกว่า 18 ปีควรได้รับคำแนะนำ *เตือนแล้วน๊า* ........................................ Engineering Stalker วิศวะซ่อน(คลั่ง)รัก! .................................. สถานบันเทิงชื่อดังใจกลางเมือง    🎵ทำไมต้องรักเขาทั้งที่เขาใจร้าย ทำไมยังดึงดันทั้งที่รู้ว่าสาย ไม่เจ็บไม่จำสักที ไม่เข็ดไม่คิดสักที เลยใช่ไหม 🎶   "อึก ๆ ๆ" หญิงสาวสวยร่างเล็กกระดกเครื่องดื่มดีกรีแรงในมือลงคอราวกับน้ำเปล่า เพลงที่ดีเจกำลังเปิดแทงใจคนอกหักหมาด ๆ เข้าอย่างจัง เมื่อคิดถึงเหตุการณ์ก่อนหน้าที่เธอจับได้ว่าแฟนที่คบกันมาตั้งแต่มัธยมปลาย แอบมีสัมพันธ์สวาทกับรูมเมทของตัวเอง บนเตียงของเธอ ปึก! "ขออีกแก้วค่ะ" ของขวัญเอ่ยเสียงป้อแป้บอกบาร์เทนเดอร์หนุ่ม น้ำตาใสค่อย ๆ ไหลรินอาบสองแก้ม เธอเจ็บเพราะความทรงจำของเธอกับอดีตแฟนหนุ่มมีมากเกินไป และ ทั้ง ๆ ที่ดูรักกันมากขนาดนั้น แต่กลับนอกใจกันได้ลงคอ เจ็บที่ถูกนอกใจยังไม่พอ แต่ต้องมาเจ็บที่อดีตแฟนบอกว่าที่เป็นแบบนี้เพราะเขาเหงา เพราะเธอไม่ยอมให้อีกฝ่ายเกินเลยไปมากกว่าการจับมือ เขาเลยเผลอใจไป   "พอแล้วครับ" ชายหนุ่มที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ของหญิงสาวเอ่ยขึ้น   "สายฟ้าอย่าห้ามพี่" ของขวัญเอ่ยบอกรุ่นน้องหนุ่มมหาลัยเดียวกันด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ   "ทำไมถึงร้องไห้ล่ะครับ" "ใบหน้าสวย ๆ ของพี่มันไม่เหมาะกับน้ำตาหรอกนะ" สายฟ้าเอ่ย ก่อนจะค่อย ๆ เช็ดน้ำตาที่ข้างแก้มใสของรุ่นพี่สาวตัวเล็กออก   "ขออีกแก้วค่ะ" ของขวัญเบือนหน้าหนี ก่อนจะหันไปขอเครื่องดื่มกับบาร์เทนเดอร์หนุ่มอีกครั้ง   "พี่ครับพอได้แล้ว" "นี่ก็ดึกแล้วนะ พี่ควรกลับได้แล้ว"   "กลับไม่ได้ ฮึก ๆ ๆ" ของขวัญเริ่มสะอื้นหนักกว่าเก่าเมื่อนึกถึงสถานที่เกิดเหตุที่เห็นเพื่อนกับแฟนของตัวเองหักหลังเธอ   "ถ้างั้น.....พี่อยากไปดื่มต่อที่ห้องผมไหมครับ" สายฟ้าเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน     @คอนโดสายฟ้า 01.30 น.   ปึก! ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ พับ! ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ   "อ๊ะ! ๆ ๆ ๆ อื้อออ จุก" ของขวัญส่งเสียงครางหวานออกมาไม่หยุดเมื่อถูกสายฟ้าตอกอัดสะโพกใส่อย่างหนักหน่วง ทั้ง ๆ ที่ตอนแรกกะจะแค่มาหาอะไรดื่มย้อมใจ แต่ทว่าจู่ ๆ ทำไมเรื่องถึงกลายมาเป็นแบบนี้ได้ก็ไม่รู้   "พี่ครับ.....อ่าห์ ดีจังเลย" สายฟ้าเอ่ยเสียงกระเส่า ก่อนจะจูบซับน้ำตาที่ข้างแก้มของรุ่นพี่สาวตัวเล็กที่ถูกจับให้นั่งบนเคาน์เตอร์บาร์   "เจ็บ.....อึก!" หญิงสาวนิ่วหน้าเพราะความเจ็บแสบกลางกาย   ปึก! ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ พับ! ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ   "พี่ครับผมเป็นคนแรกของพี่ใช่ไหม อ่าห์" สายฟ้าเอ่ยเสียงกระเส่า "พี่ทั้งไม่เคยจูบ แล้วก็ไม่เคยทำแบบนี้กับคน คนนั้นใช่ไหมครับ"   ปึก! ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ พับ! ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ   "สายฟ้า อะ อื้ออออ ชะ ช้า ๆ หน่อย" ของขวัญเอ่ย ก่อนจะพยายามดิ้นไปมา แต่ทว่ากลับถูกมือหนาจับล็อกสะโพกเล็กเอาไว้แน่นจนไม่สามารถขยับไปไหนได้   ปึก! ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ พับ! ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ   "พี่ครับ.....พี่ขวัญ อืมมมม"   ปึก! ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ พับ! ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ   "อ๊ะ ๆ ๆ ๆ อื้ออออ แฮ่ก ๆ ๆ ๆ" ตอนนี้สมองของหญิงสาวขาวโพลนไปหมดจนไม่รับรู้อะไรแล้ว   ปึก! ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ พับ! ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ "ผมจะทำให้พี่ลืมเขาเอง" .................................. เพิ่มลงคลัง+คอมเมนต์+ไลค์ = กำลังใจ(◕‿< ❀ )

Engineering Stalker วิศวะซ่อน(คลั่ง)รัก! EP 1 หม๋าเด็ก .................................. "อืมม" ร่างสูงส่งเสียงฮึมฮัมในลำคอออกมาเบา ๆ ก่อนจะควานมือไปที่นอนข้าง ๆ ตัวเพื่อหาร่างเล็กของใครบางคน ที่เมื่อคืนได้ใช้ค่ำคืนที่เร่าร้อนกันอย่างสุดเหวี่ยง แต่ทว่ากลับพบเพียงความว่างเปล่า ดวงตาคมพลันเบิกกว้างขึ้นทันที ก่อนจะค่อย ๆ หยัดกายลุกขึ้นนั่ง   สวบ สาบ~ "หนีไปแล้วงั้นสินะ" สายฟ้าพึมพำ ก่อนจะเหลือบไปเห็นหนังยางรัดผมของรุ่นพี่สาวที่ลืมทิ้งเอาไว้ เขาเอื้อมไปหยิบมันมาถือไว้ ก่อนจะก้มลงไปสูดดมที่หนังยางในมือเบา ๆ หลังจากนั้นใบหน้าหล่อก็พลันปรากฏรอยยิ้มบาง ๆ ขึ้นมาอย่างพอใจ "จะเดินไหวหรือเปล่านะ.....ก็เมื่อคืนโดนไปหนักขนาดนั้น"  "เป็นห่วงพี่เขาจัง (^_^) "      @มหาลัย อีกด้าน "นี่ฉันทำอะไรลงไปเนี่ย (⊙_⊙ ;|||) " ของขวัญตอนนี้กำลังดึงทึ้งหัวของตัวเองไม่หยุด เมื่อคิดถึงสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืนที่ได้ทำลงไป เธอไม่คิดเลยว่าเรื่องจะเลยเถิดไปถึงขนาดนั้น ทั้ง ๆ ที่เธอแค่อยากดื่มเหล้าเพื่อให้ลืมเรื่องทุกข์ใจ ซึ่งก็ทำให้เธอหายทุกข์ใจจริง ๆ เพราะตอนนี้เธอกำลังกังวลเรื่องอื่นแทนแล้ว เพราะดันเผลอไปมีสัมพันธ์กับสายฟ้า รุ่นน้องต่างคณะเข้า ถ้าถามว่าเธอไปรู้จักกับเขาได้ยังไงทั้ง ๆ ที่เรียนกันคนละคณะ และ คนละชั้นปี ก็คงต้องบอกว่าเจ้าเด็กคนนั้นเคยเป็นเด็กที่อาศัยอยู่ในหมู่บ้านเดียวกันตอนเด็ก พวกเขาเคยเล่นด้วยกัน และ สายฟ้าก็ตามติดเธอแจ แต่ทว่าเธอก็ย้ายบ้านไปอยู่ต่างจังหวัดตั้งแต่เธออายุเธออายุสิบขวบเห็นจะได้ จนได้กลับมาพบกันอีกครั้งตอนที่สายฟ้าเข้ามาเรียนที่มหาลัยเดียวกัน ตอนแรกเธอจำเขาไม่ได้ เพราะสายฟ้าเปลี่ยนไปจากตอนเด็กมาก เด็กน่ารักที่เอาแต่เดินตามไปรอบหมู่บ้านแล้วเรียกพี่ครับ ๆ ตอนนี้โตขึ้นมากจนกลายเป็นหนุ่มหล่อไปเสียแล้ว แถมยังเป็นผู้ชายเต็มตัวแล้วอีกต่างหาก "จะเอายังไงต่อไปดีนะ" ขวัญพึมพำ เพราะไม่รู้ว่าจะทำยังไงต่อไปดี   "ยัยขวัญ!" เพียงฟ้า เพื่อนสาวคนสนิทของขวัญที่เดินมาด้านหลังตบบ่าเพื่อนอย่างแรงทำเอาของขวัญสะท้านไปทั้งตัว เพราะความร้าวระบมที่สายฟ้าฝากไว้   "อ๊ะ!" ร่างกายเล็กสะท้านไปทั้งตัวราวกับมีกระแสไฟแล่นผ่านร่าง   "เป็นอะไร?" เพียงฟ้าถามเพราะเห็นเพื่อนนิ่วหน้าราวกับกำลังเจ็บปวด   "ปะ เปล่า (-_- ;) "   "แล้วเรื่องไอ้บาส กับ ยัยพราวจะเอายังไง" เพียงฟ้าเข้าเรื่องทันที เพราะรู้เรื่องทุกอย่างหมดแล้ว   "ก็ไม่เอาไง" "วันนี้ว่าจะไปเก็บของย้ายออกจากห้อง" ของขวัญเอ่ยเสียงแผ่ว ดวงตากลมโตดูวูบแสงลงเล็กน้อย   "แกจะย้ายออกมาทำไม อีพราวสิต้องไป!" "อีเพื่อนชั่วหักหลังเพื่อนได้ลงคอ" "หญิงร้ายชายเลวทั้งคู่" เพียงฟ้าเอ่ยด้วยความหงุดหงิด ซึ่งของขวัญ เพียงฟ้า พราว และ บาสเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่มอปลายแล้ว ระยะเวลาเกือบสิบปีที่รู้จักกัน แต่สองคนนั้นกลับกล้าทำกันได้ลงคอ   "ขวัญจะกลับไปอยู่คอนโด" "ไม่อยากอยู่ที่เดิม.....เพราะไม่อยากติดเสนียด" ของขวัญเอ่ย ถึงแม้ใคร ๆ จะบอกว่าเธอดูซื่อ หรือไม่ทันคน แต่ทว่า เธอเป็นคนใจเด็ด ตัดแล้วก็คือตัด ถึงแม้จะยังเสียใจอยู่มาก แต่เธอจะไม่ยอมเป็นคนโง่เด็ดขาด   "เฮ้ออ ฉันละอยากจะทึ้งหัวไอ้ชั่วสองคนนั้นจริง ๆ" เพียงฟ้าเอ่ยตามประสาเป็นคนแรง ๆ แต่จริงใจ   "อย่าไปทำให้เสียมือเลย" "ปล่อยไปเถอะพวกผีเน่ากับโลงผุ"  "เราไปเรียนกันเถอะ ใกล้เริ่มแล้ว" ของขวัญเอ่ย ก่อนพยายามจะหยัดกายลุกขึ้นยืน เพราะใกล้ได้เวลาเริ่มคลาสแล้ว   "เออไปเรียนดีกว่า ผู้ชายชั่ว ๆ ปล่อยมันไป" "แกมีคนจีบตั้งเยอะแยะ ต่อไปเดี๋ยวฉันคัดกรองให้เอง"   " (- _ - ;) " 'จุกไปหมดเลย' 'เมื่อคืนเจ้าเด็กคนนั้นทำไปขนาดไหนกันนะ'   "แกไหวปะเนี่ย" "เป็นอะไร ปวดท้องหรอ?"   "อะ อือ ปวดท้องประจำเดือนน่ะ" ของขวัญพยายามกลบเกลื่อน   "เอายาแก้ปวดปะ เดี๋ยวไปขอห้องพยาบาลให้"   "ไม่เป็น ๆ เราไปเรียนกันเถอะ" ของขวัญกลั้นใจเอ่ย ตามจริงเธออยากนอนพักมาก ๆ เพราะทั้งเพลีย และ ปวดเนื้อปวดตัวไปหมด แต่ทว่าคาบนี้เป็นวิชาหลักที่อาจารย์ค่อนข้างเคร่งมากทีเดียว เพราะงั้นเธอจึงฝืนร่างกายที่บอบระบมมาเรียน ทั้งที่เมื่อคืนผ่านศึกหนักมาตั้งขนาดนั้น     15.00 น.   "ให้ฉันไปช่วยเก็บของปะ" เพียงฟ้าเอ่ยถามในขณะที่ทั้งสองคนกำลังเดินออกมาหน้าคณะ   "ไม่เป็นไร....." ยังไม่ทันที่จะได้เอ่ยจบประโยค หางตาของขวัญก็เหลือบไปเห็นร่างสูงของใครบางคนเข้าซะก่อน   "พี่ครับ (^_^) " สายฟ้าที่ยืนพิงรถยนต์ของตัวเองอยู่เมื่อครู่เมื่อเห็นของขวัญก็ดีดตัวตรง และ สาวเท้าเดินมาทางนี้ทันทีด้วยท่าทางร่าเริงราวกับลูกหมาที่เจอเจ้าของ   "อุ๊ย.....หมาเด็กของแกมาแล้ว" เพียงฟ้าเอ่ยแซว เพราะช่วงนี้เห็นว่ารุ่นน้องคนดังของคณะวิศวะมักจะมาวอแวเพื่อนสาวของเธอเป็นประจำ แต่ทว่าเพื่อนของเธอกลับไม่สังเกตเลยว่าคนที่เธอบอกว่าเป็นน้องที่เคยรู้จักกันตอนเด็กกำลังจีบเธออยู่อย่างเนียน ๆ   "ฟ้าแกกลับไปก่อนเลยก็ได้" ของขวัญเอ่ย เพราะไม่อยากให้เพื่อนรู้ว่าเธอเผลอไปกินแซ่บกับคนที่เธอเรียกว่าหมาเด็กเข้าเสียแล้ว   "เค ๆ ไปละบาย"   เพียงฟ้าจากไปแล้ว ตอนนี้จึงเหลือแต่รุ่นพี่สาวร่างเล็ก และ รุ่นน้องหนุ่มต่างคณะที่กำลังยืนจ้องหน้ากันอยู่   "พี่ครับ" "เราขึ้นไปคุยกันบนรถไหม ครับ เพราะ.....พี่น่าจะยืนนาน ๆ ไม่ไหว (^_^) " สายฟ้าที่ใส่ใจสุขภาพช่วงล่างของรุ่นพี่สาวเอ่ยด้วยความเป็นห่วง    "อะ อือ (-_- ;) " ซึ่งทันทีที่เธอตอบรับ สายฟ้าก็รีบรุดจะเข้ามาประคองเธอทันทีด้วยท่าทางเป็นห่วง จนเธอต้องเอ่ยห้ามเอาไว้ "ไม่ต้องประคองก็ได้ มะ ไม่ได้เจ็บขนาดนั้น"   "จริงหรอครับ" "ผมนึกว่าผมทำแรงไปซะอีก (^_^) "   "หน้าระรื่นนักนะ" ของขวัญมองค้อนรุ่นน้องตัวสูงเล็กน้อย ก่อนจะเดินไปขึ้นรถหรูที่เปิดแอร์รอไว้จนเย็นฉ่ำ     @บนรถ   "พี่ครับ" "พี่เจ็บมากไหมครับ พอดี.....มันเป็นครั้งแรกของผมเหมือนกัน" "ก็เลยไม่รู้ว่าต้องใช้แรงประมาณไหนน่ะครับ (-//////-) " สายฟ้าเอ่ย ก่อนที่ใบหน้าของเขาจะขึ้นสีแดงระเรื่อ   "มะ ไม่เป็นไร" 'นายจะหน้าแดงทำไมเนี่ย ทำเอาฉันประหม่ายิ่งกว่าเก่าอีก'   "พี่ครับคือว่านะ......" ยังไม่ทันที่สายฟ้าจะเอ่ยจบ ของขวัญก็เอ่ยขึ้นก่อนราวกับมีเรื่องจะพูดอยู่ก่อนแล้ว   "คือว่านะ.....สายฟ้า" "พี่ว่าเราอย่าพูดถึงเรื่องเมื่อคืนอีกเลยนะ"   "ทำไมครับ" สายฟ้าที่ตอนแรกกำลังเขินหน้าแดงอยู่ จู่ ๆ ก็เปลี่ยนโหมดอารมณ์กะทันหันทำเอาของขวัญนิ่งไปเล็กน้อย เพราะเขาจู่ ๆ ก็น่ากลัวขึ้นมาเสียอย่างนั้น ก่อนที่ในเสี้ยววินาทีเขาจะรีบปรับสีหน้ากลับมาเป็นปกติ "ผมทำได้ไม่ดีงั้นหรอครับ หรือว่าเพราะผมทำพี่เจ็บ (•᷄Θ•᷅) "   "คือว่าพี่มีแฟนแล้ว"   "พี่เลิกกับเขาแล้วนี่ครับ (•᷄Θ•᷅) "   "ก็ใช่.....แต่ตอนนี้พี่ยังไม่พร้อมจะมีใคร" "แล้วพี่ก็เห็นสายฟ้าเป็นน้องคนหนึ่งด้วย จะให้พี่ทำแบบนั้นกับสายฟ้าอีกคงไม่ได้หรอกนะ" ของขวัญเอ่ย เพราะตอนนี้เธอไม่พร้อมมีใครจริง ๆ และอีกอย่างเธอไม่ได้คิดกับสายฟ้าในแง่ชู้สาวเลยสักนิด   กึด! สายฟ้าเผลอกำมือแน่น แต่ทว่าใบหน้าก็ยังคงปั้นยิ้มที่แลดูอ่อนโยนให้กับรุ่นพี่สาวตัวเล็กของเขาอยู่   "ครับ (^_^) " "ผมก็เห็นพี่เป็นพี่สาวคนหนึ่งเหมือนกัน" "แต่พี่ครับ พี่ต้องสัญญากับผมนะว่าจะไม่หลบหน้ากัน แล้วก็ทำตัวปกติเหมือนเดิม (•᷄Θ•᷅) "   "อะ อื้อ (-_- ;) " ของขวัญจำต้องตอบตกลง ถึงแม้จริง ๆ แล้วเธอกะจะค่อย ๆ ตีตัวออกห่างจากรุ่นน้องหนุ่มก็ตาม เพราะขนาดคนที่รู้จักกันมาเกือบสิบปียังทรยศกันง่าย ๆ เพราะงั้นเธอจึงไม่อยากจะเชื่อใจใครอีกแล้ว     .................................. เพิ่มลงคลัง+คอมเมนต์+ไลค์ = กำลังใจ(◕‿< ❀ )