งานเลี้ยงวันเกิดน้องมิ้นท์อายุครบ 19 ปี @โรงแรมหรูย่านหัวหิน ภายในห้องสวีตของโรงแรมหรูมินนี่ยังยืนใช้แผ่นหลังบางพิงกับบานประตูห้องหลังจากที่เธอวิ่งหนีขึ้นมาด้านบนเพียงลำพัง มือเรียวยกขึ้นแตะริมฝีปากบาง พลางนึกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ สิ่งที่โนอาห์ทำกับเธอมันเรียกว่าจูบหรือเปล่า ใช่จูบหรือเปล่านะ มุมปากบางกระตุกยิ้มหัวใจดวงน้อยเต้นโครมครามราวกับจะหลุดออกมา ดีใจ เธอดีใจ ที่ในที่สุดคุณลุงสุดหล่อของเธอก็ตอบสนองในสิ่งที่เธอต้องการถึงแม้ว่าเขาจะเมาก็ตาม เหตุการณ์ก่อนหน้า "ลุงโนอาห์คะ เมาแล้วเหรอคะ" " ... " ชายหนุ่มนิ่งเงียบนั่งถือแก้ววิสกี้หมุนควงเบาๆ จ้องมองใบหน้าหวานของเด็กสาวตรงหน้านิ่ง ในขณะที่เพื่อนๆ ต่างก็ฟุบหลับลงบนโต๊ะ บางคนก็กลับขึ้นห้องนอนของตัวเอง "ลุงโนอาห์คะ ให้มิ้นท์เรียกพี่สกายกับพี่ซันให้ไหมคะ" " ... " มินนี่ยื่นใบหน้าใสเข้าไปใกล้ๆ ก่อนจะนึกสนุกจุ๊บคุณลุงอย่างที่เคยทำเธอมองซ้ายมองขวาแนบริมฝีปากบางเฉียบลงกับกลีบปากของเขาเบาๆ อย่างที่เคยทำ แต่ทว่าครั้งนี้มันกลับไม่เหมือนเคยเพราะคุณลุงของเธอสอดแทรกเรียวลิ้นร้อนเข้าในโพรงปากบางมินนี่ตกใจจนเบิกตาโตขึ้นเธอตั้งใจจะผละออกแต่ทว่ากลับถูกมือหนาของโนอาห์รั้งท้ายทอยเอาไว้ เขาขบเม้มกลีบปากของเธอเล่นอย่างเอาแต่ใจ ทั้งดูด ทั้งขบ ทั้งกัด แล้วกระหวัดควานหาลิ้นเล็กอย่างดูดดื่มเร่าร้อน "โนอาห์" เธอเอ่ยเรียกเขาเสียงเบาทันทีที่ริมฝีปากเป็นอิสระ มือเรียวยกขึ้นแตะกลีบปากของตัวเองเอาไว้ ใบหน้าหวานแดงซ่านอย่างไม่เคยเป็นมาก่อนร่างกายของเธอร้อนรุ่มจนหาสาเหตุไม่ได้ เธอทำตัวไม่ถูกไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไรลุงโนอาห์ของเธอแตกต่างไปจากทุกครั้งที่เคยเป็น เขาเคยสุภาพและอ่อนโยนกับเธอ แต่เมื่อครู่กลับดุดันและเร่าร้อนปานนั้น "เอ่อ พี่สกาย พี่ซัน ชะ ... ช่วยไปดูลุงโนอาห์หน่อยค่ะ น่าจะเมาแล้ว" "ครับคุณหนู" มินนี่รีบวิ่งกลับห้องพักของตัวเอง เธอปิดประตูอย่างไม่แรงมากนักก่อนจะพิงหลังกับประตูห้องพักแล้วแตะริมฝีปากของตัวเองอีกครั้ง ความรู้สึกนั้นยังคงอยู่ราวกับว่าเขายังบดจูบเธออยู่เลย จูบของเขาในครั้งนี้มันไม่เหมือนกับที่เธอเคยได้รับ หัวใจดวงน้อยเต้นแรงจนแทบจะควบคุมตัวเองไม่อยู่ "เมื่อกี๊จูบใช่ไหม" วันต่อมา... ก๊อกๆ ก๊อกๆ เสียงประตูห้องพักของมินนี่ดังขึ้นในช่วงสายเด็กสาวยังคงอยู่ในชุดนอนกระโปรงสีขาววาบหวิวบางเบาเนินอกอวบไร้บราเซียร์ปกปิดยามที่เธอเดินเนินอกของเธอก็กระเพื่อมไปตามแรงสะเทือนของการเดิน ใบหน้าหวานมู่ทู่หงุดหงิดคนที่รบกวนเวลานอนของเธอ แกร๊ก! "มีอะ!" ปัง! ทันทีที่เห็นหน้าคนที่มาเคาะประตูมินนี่ก็เบิกตาโตขึ้นด้วยความตกใจ เธอรีบปิดประตูทันทีเพราะตอนนี้ร่างกายเธอกำลังรุ่มร้อน และรู้สึกใบหน้าเธอวูบวาบแปลกๆ หญิงสาวยกมือขึ้นเช็กกลิ่นปากของตัวเอง โอเค ไม่มีผ่าน เธอตัดสินใจดึงคอเสื้อลงมาอีกหน่อยก่อนจะเปิดประตูด้วยท่าทางงัวเงียอีกครั้ง "โนอาห์~" "ทำไมตื่นสายจังครับ ไม่สบายรึเปล่าหน้าแดงๆ นะ" สายตาคมของโนอาห์เผลอมองไปที่เนินอกอวบของเธอ เขาลอบกลืนน้ำลายลงคอแล้วรีบละสายตาจากอกอวบมามองที่ใบหน้าหวานของเธอแทน มือหนาวางลงที่หน้าผากมนของคนตัวเล็ก สองเท้าหนักก้าวเข้าไปในห้องพักของเธออย่างที่เคยทำเสมอมา มือหนาจับต้นแขนของเธอเบาๆ ทำเอาหัวใจดวงน้อยเต้นโครมคราม แผงอกของคุณลุงมันทำให้ร่างกายของเธอสั่น ยิ่งโนอาห์ปลดกระดุมเสื้อฮาวายลายทะเลสีฟ้าอ่อนที่ใส่มาเพียงสองสามเม็ดมันยิ่งขับให้เขาดูดีเป็นเท่าตัว ตุ๊บ มินนี่ตัดสินใจแนบใบหน้าหวานกับอกแกร่งของคุณลุงสุดหล่อ สองแขนเรียวโอบรอบเอวหนาของเขาเอาไว้อย่างออดอ้อน ก่อนเงยหน้าขึ้นนิดหน่อยมองปลายคางของเขา ยิ่งมอง ก็ยิ่งหล่อ ยิ่งมองก็ยิ่งหลง เธอหวง หวงเขาเหลือเกิน "ไหนให้ลุงดูหน่อย ป่วยหรือเปล่าครับทำไมหน้าแดงๆ" "อยากแตะตรงนี้" นิ้วชี้เล็กจิ้มไปที่หน้าผากหนา ก่อนจะแนบแก้มนวลกับอกแกร่งของคุณลุงสุดหล่อ โนอาห์เองมีเหรอที่จะขัดใจหลานรัก เขาจับตัวเธอให้ยืนเผชิญหน้ากัน ก่อนที่จะโน้มตัวลงมาเล็กน้อยแล้วใช้หน้าผากหนาแตะสัมผัสกับหน้าผากมนอย่างแผ่วเบา หัวใจดวงน้อยเต้นแรงจนแทบกระเด็นหลุดออกมา เธอสัมผัสได้ถึงลมหายใจเจือกลิ่นบุหรี่ แถมยังมีกลิ่นแอลกอฮอล์ผสมมาด้วยอีกนิดหน่อย ลมหายใจอุ่นร้อนของโนอาห์ ทำให้มินนี่เผลอนึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืนที่เขาบดจูบสอดแทรกลิ้นร้อนเข้ามาในโพรงปากของเธออย่างเร่าร้อนดุดัน สองสายตาประสานกันเข้าอย่างจัง สายตาคมจ้องมองเธอด้วยความเป็นห่วง แต่ดวงตากลมของคนตัวเล็กกลับคิดเลยเถิดไปไหนต่อไหน มินนี่อยากจะลองจูบกับเขาอีกครั้ง แต่เธอต้องห้ามใจเอาไว้ 'ไม่ได้นะยัยมิ้นท์ นี่เพื่อนพ่อนะโว้ย' 'แต่เขาหล่อนะ ไม่เป็นไรหรอก ไม่ใช่สายเลือดเดียวกันสักหน่อย' 'เอาเลย แกต้องทำตามสิ่งที่แกต้องการนะยัยมิ้นท์' 'อ่ะ ใจเย็นๆ สิ ค่อยเป็นค่อยไป' ความคิดตีกันให้วุ่นวาย มือเรียวกำแน่นอยากจะจูบคุณลุงอีกสักครั้งแต่ในที่สุดเธอก็เชื่อความคิดสุดท้ายของตัวเอง ค่อยเป็นค่อยไป "พะ พอแล้วค่ะ" "เช็กแล้วตัวอุ่นๆ นะครับ เป็นอะไรไหม" "โนอาห์~ มิ้นท์อยากไปเดินเล่นริมทะเลค่ะ" "ไปกับใคร พี่ทิศเหนือ ทิศใต้ หรือ เทย์แลนด์ จีน่า" "มิ้นท์อยากไปกับโนอาห์ รอมิ้นท์อาบน้ำแป๊บนึงนะคะ" "ครับๆ" ว่าแล้วมินนี่ก็เดินไปที่ส่วนของห้องนอน เพื่อไปจัดการธุระส่วนตัว ส่วนโนอาห์ก็เดินออกไปที่ระเบียงหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบเอาสารนิโคตินเข้าร่างกายระหว่างรอหลานสาวของตัวเอง ไม่นานนักมินนี่ก็เดินออกมาในชุดที่ทำให้โนอาห์ต้องปวดหัว เธอใส่เสื้อเกาะอกสีขาวแค่ช่วงอกโชว์หน้าท้องร่องสิบเอ็ดบ่งบอกถึงการดูแลตัวเองอย่างดี กับกระโปรงพลิ้วๆ บางๆ สีเดียวกับเสื้อตัวจิ๋ว เขารู้สึกไม่ชอบใจนักแต่ก็ไม่อยากต่อว่ามากเพราะเขาชอบที่จะให้อิสระหลานสาวมากกว่า "สวยไหมคะ" ร่างบางถลาเข้าสวมกอดเอวหนาของคุณลุง เกยคางมนเอาไว้ที่แผงอกกว้างดูดี เธอหลงใหลเขา เธอหวงเขา และชอบรอยสักรูปกุหลาบที่ลำคอของเขามาก ในชีวิตเธอตั้งแต่เจอผู้ชายมาโนอาห์คือคนที่เธอรักปักใจ และหวงแหนที่สุด "เดี๋ยวใส่เสื้อคลุมไปด้วยนะครับ" "ไม่เอา" "มิ้นท์" เขากดเสียงต่ำ ดุ คนตัวเล็ก แม้จะอยากให้อิสระแค่ไหนก็รู้สึกหวงแหนอยู่ดี "โนอาห์ไปด้วย ไม่เห็นต้องใส่เสื้อคลุมเลยนี่คะ นะคะ น้าาาา~" "เฮ้อ ดื้อ" ว่าหลานสาวอย่างไม่จริงจังมากนักก่อนจะกดจูบลงที่หน้าผากมนของเธอแล้วเป็นฝ่ายเดินเข้าไปในโซนแต่งตัวหยิบเอาผ้าคลุมไหล่สีขาวบางๆ ติดมือมาด้วย มือหนาจับประสานกับมือเรียวเอาไว้พากันเดินออกมานอกห้องพักของเธอ โดยที่คนตัวเล็กเอาแต่มองมือที่ประสานกัน หัวใจของเธอเต้นอย่างไม่ยอมสงบสุข ก่อนจะหยุดลงเมื่อ... "จะไปไหนกันวะ" "ดะ แดดดี้!"

มินนี่กุมมือโนอาห์แน่นในขณะที่โนอาห์ไม่ได้มีท่าทีตกใจใดๆ เลย ก็แน่ละ คนที่บริสุทธิ์ใจกับคนที่ไม่บริสุทธิ์ใจอาการมักจะต่างกันอยู่แล้ว เฮนรี่เดินมาพร้อมกับมิลก์ภรรยาสาวของตัวเองหมายจะมาเรียกลูกสาวอยู่แล้วแต่เมื่อเดินมาถึงก็เจอเข้ากับโนอาห์เสียก่อน "จะพามิ้นท์ไปเดินเล่นริมทะเล มึงไปด้วยกันปะ" "มึงนี่ นับวันยิ่งทำตัวเป็นพ่อมากกว่ากูอีกนะ" "ไม่นะคะ มิ้นท์ไม่ให้ลุงโนอาห์เป็นแดดดี้ของมิ้นท์นะ มิ้นท์มีแดดดี้คนเดียวก็พอ" เพราะลุงโนอาห์จะไม่ใช่แดดดี้ แต่จะเป็นสามีของมิ้นท์ไงคะแดดดี้ขา คิกคิก ว่าแล้วก็ปล่อยมือที่กุมมือของโนอาห์ออกแล้วเดินเข้าไปเกาะแขนของคนเป็นพ่ออย่างออดอ้อน เฮนรี่เองก็หลงลูกสาวคนเดียวของเขามากเขายกมือหนาลูบศีรษะลูกสาวตัวเองอย่างเอ็นดู "มึงถืออะไรอยู่วะ" ขณะที่เดินลงไปข้างล่างด้วยกันเฮนรี่สังเกตเห็นโนอาห์ถืออะไรบางอย่างอยู่ที่มือ เขาถามขึ้นอย่างปกติ และโนอาห์ก็ตอบปกติเช่นกัน "เสื้อคลุมไหล่ของมิ้นท์" "หวงอะไรขนาดนั้น กูเป็นพ่อยังไม่หวงเลย ลูกน้องกูอยู่เยอะแยะ แถมลูกน้องมึงด้วย" "พวกนั้นมันผู้ชาย มึงไม่หวงก็เรื่องของมึง กูหวงของกู" "ไอ้เวรโนอาห์ มิ้นท์ลูกกู จะมาเป็นของมึงได้ไง" โนอาห์ทำแค่ยกไหล่อย่างไม่ยี่หระก่อนจะเอื้อมมือมาจับมือลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนของเฮนรี่ต่อหน้าต่อตาคนเป็นพ่อพร้อมกับคลุมไหล่ให้เธอโดยไม่สนสายตาดุดันของเฮนรี่เลย แต่! เฮนรี่เองก็ชินเสียแล้วเพราะมินนี่ติดโนอาห์มาก ทำให้หน้าที่ดูแลมินนี่ส่วนใหญ่จะเป็นโนอาห์เสียมากกว่า บางเรื่องของลูกสาวคนเป็นพ่ออย่างเขายังไม่รู้เหมือนคนเป็นลุงอย่างโนอาห์เลยด้วยซ้ำ "เถียงกันเป็นเด็กๆ ไปได้นะคะ ระวังเถอะหวงมากๆ จะได้ลูกเขยเป็นเพื่อนตัวเอง" "มัมมี๊! ไม่เอานะ แดดดี้ไม่เอามันทำลูกเขยแน่" ก็นะเคยร่วมวงเซ็กซ์หมู่ด้วยกันมาก่อน จะเอามันเป็นลูกเขยก็จะทำใจยากหน่อยๆ ติ๊ง~ เสียงแจ้งเตือนลิฟต์ดังขึ้นมินนี่แสร้งดึงผ้าคลุมไหล่ลงจนมันร่วงลงพื้นเธอเดินออกไปทันทีโดยไม่หันกลับมา โนอาร์ก็ทำเพียงแค่ก้มลงเก็บผ้าผืนนั้นแล้วรีบก้าวขาเรียวยาวราวกับนายแบบของตัวเองตามหลานสาวไปติดๆ โดยไม่สนใจพ่อกับแม่ของหลานสาวเลยแม้แต่น้อย "มึงแม่งเอ๊ย! ไม่เกรงใจกูเลย กูพ่อนะเว้ย" "แต่เขาเลี้ยงของเขามานะคะ" "แดดดี้ก็เลี้ยงมานะครับมัมมี๊" มินนี่รีบเดินเร็วๆ แกล้งคนเป็นลุง เธอพยายามหันมองตามโนอาห์ตลอดเวลาแรกๆ ก็เห็นเขาเดินตามเธอมาจากที่ไกลๆ แต่คราวนี้พอหันกลับไปอีกทีก็ไม่เจอเขาแล้ว สีหน้าของเธอบ่งบอกถึงความผิดหวังเพราะคิดว่าโนอาห์ไม่ได้ตามเธอมาจนกระทั่งเธอหมุนตัวกลับไปแล้วชนเข้ากับอกแกร่งของใครบางคน ตุ๊บ! "อ่ะ!" "หนีลุง สนุกไหมครับ" "บอกกี่ครั้งแล้ว อยู่สองคนไม่ให้เรียกว่าลุง" ทำหน้ายู่บ่นคนเป็นลุง "ครับๆ หนีโนอาห์มาสนุกไหม" ปากพูดมือก็คลุมไหล่ให้ร่างบางที่พยายามหนีเขามาเมื่อรู้ตัวว่าตัวเองจนมุมแล้วมินนี่ก็ซุกใบหน้าเข้าที่อกแกร่งของโนอาห์เพื่อออดอ้อน "อ้อนอะไรครับ" "โนอาห์อย่าดุมิ้นท์นะ" มองเขาแล้วทำตาปริบๆ ขอความเห็นใจ เธอจงใจให้หน้าอกกลมโตที่ใหญ่กว่าขนาดตัวของตัวเองเล็กน้อยบดเบียดกับอกแกร่งของคนเป็นลุง แต่โนอาห์ก็ทำหน้านิ่งๆ ใส่เธอ ก่อนจะกระซิบข้างหูเธอเบาๆ "ถ้าไม่ดื้อ ก็จะไม่ดุครับ" "งั้นมิ้นท์ไม่ดื้อแล้วค่ะ" "ถ้าไม่ดื้อก็ใส่ผ้าคลุมไหล่ด้วยครับ" "ใส่ก็ได้ แต่โนอาห์ต้องจุ๊บมิ้นท์ก่อนนะ" โนอาห์ยกยิ้มมุมปากก่อนจะกดริมฝีปากหนาลงที่หน้าผากมนของคนตัวเล็ก แต่ดูเหมือนกับว่าคนตัวเล็กยังไม่พอใจเท่าไหร่ เธอใช้นิ้วชี้เล็กๆ ของตัวเองแตะมาที่ริมฝีปากของเธอเบาๆ โนอาห์ก็ทำตามด้วยการแตะริมฝีปากกับเธอชั่วแวบหนึ่งแล้วรีบผละออก ปกติเขากับเธอจะจุ๊บกันแบบนี้อยู่แล้ว และเป็นภาพชินตาของทุกๆ คนเพราะมินนี่มักจะอ้อนโนอาห์แบบนี้ หากโนอาห์ไม่ยอมทำตามรับรองได้เลยว่าเธออาละวาดบ้านแตกแน่! "เอาออกเร็วจัง ไม่เห็นเหมือน..." เมื่อคืนเลย เธอพึมพำเบาๆ ก่อนจะหมุนตัวออกแล้วจูงมือของโนอาห์เดินไปที่ริมทะเลหัวหินที่อยู่ใกล้ๆ กับโรงแรมโดยมีสกายกับซัน ลูกน้องคนสนิทของโนอาห์ตามมาด้วยห่างๆ "ทำไมมิ้นท์ต้องใส่ผ้าคลุมไหล่ด้วยล่ะคะ" "ชุดมันโป๊ไปครับ" "แต่มิ้นท์มากับโนอาห์ ไม่น่าจะเป็นอะไรไม่ใช่เหรอคะ ดูสิมิ้นท์ร้อนนะเหงื่อออกหมดเลย" มินนี่พยายามขยับผ้าคลุมไหล่ เปิดช่วงเนินอกให้โนอาห์ได้ดู ทำเอาคนเป็นลุงลอบกลืนน้ำลายอีกแล้ว โนอาห์รีบตวัดสายตาดุดันหันไปมองลูกน้องของตัวเองทั้งสองคนที่ไม่ได้รู้เรื่องอะไรด้วยเลย แต่เมื่อเห็นสายตาของผู้เป็นนายทั้งสองก็รู้งานด้วยการหันหลังให้กับนายและคุณหนูมินนี่ "มิ้นท์ครับ อย่าทำอย่างนี้กับผู้ชายคนอื่นนะครับ" "ก็มิ้นท์ร้อนนี่คะ โนอาห์เอาทิชชูมาเช็ดให้หน่อยสิ" ไม่ได้มีแม้แต่เม็ดเหงื่อแต่ก็บอกไปส่งๆ ว่าร้อนเสียดื้อๆ ขณะที่โนอาห์ก้มหน้าลงหาทิชชูมินนี่ก็ย่อตัวลงแล้วใช้น้ำทะเลมาพรมๆ ที่อกของตัวเอง "ไอ้ซัน มึงไปซื้อทิชชูมาดิ" "ผมมีครับนาย" สกายเป็นคนตอบ แล้วเดินมายื่นให้โนอาห์โดยไม่กล้าแม้แต่ปรายตามองมินนี่แม้แต่นิดเดียว โนอาห์รับซองกระดาษทิชชูมาแล้วดึงมันออกมาสองสามแผ่นยื่นให้มินนี่ แต่มินนี่ไม่รับไว้เธอยิ้มด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์แล้วพูดกับผู้เป็นลุง "เช็ดให้หน่อยค่ะ มือมิ้นท์ไม่ว่าง" "ไม่เอาน่า มารับไปเช็ดเองครับ" "โนอาห์ไม่รักมิ้นท์แล้วเหรอคะ ทีเมื่อก่อนยังเช็ดให้มิ้นท์ได้เลย" ทำหน้าบูดบึ้งแล้วกอดอกหมุนตัวหันหนีโนอาห์ ทำเอาคนเป็นลุงถอนหายใจแล้วเดินไปคว้าแขนเรียวของเธอให้หมุนกลับมาเผชิญหน้ากัน "เพราะตอนนี้มิ้นท์โตแล้วไงครับ ลุง เออ... โนอาห์จะทำเหมือนเดิมไม่ได้แล้วมันดูไม่ดี" พยายาม อธิบายให้เธอเข้าใจ มินนี่ยังตีสีหน้าไม่พอใจก่อนจะกระชากกระดาษทิชชูจากมือของโนอาห์แล้วเดินไปหาซันกับสกาย "พี่ซัน พี่สกายคะ" "คะ ครับคุณหนู" อย่าเข้าใกล้พวกผมเลยได้โปรดเถอะครับคุณหนู "เช็ดให้มิ้นท์หน่อยค่ะ" "!!" โนอาห์จ้องลูกน้องนิ่งจนซันกับสกายรีบก้มหน้าแล้วถอยหลังกรูดออกห่างจากมินนี่ทันที พวกเขารู้ว่าโนอาห์หวงมินนี่มากขนาดไหน โนอาห์เดินมาหามินนี่เองแล้วคว้าแขนเรียวของเธอเอาไว้ จับเธอหมุนตัวให้หันมาเผชิญหน้ากันอีกครั้ง "มาครับโนอาห์เช็ดให้" "คิกคิก โนอาห์ของมิ้นท์น่ารักที่สุดเลยค่ะ"

มือหนากำทิชชูแน่น และสั่นเล็กน้อยก่อนจะค่อยๆ บรรจงซับหยาดเหงื่อที่ไม่มีจริงของหลานสาว ลูกน้องทั้งสองหันหลังไปแล้ว แต่ลุงอย่างเขานี่สิจะคิดชั่วกับหลานไม่ได้ โนอาห์พยายามควบคุมลมหายใจให้เป็นปกติทั้งๆ ที่มันไม่ปกติเลยสักนิด เขาลอบมองใบหน้าของหลานสาวตัวแสบที่ยืนแอ่นอกให้เขาเช็ดเนินนมอย่างไม่รู้จักเขินอาย แถมใบหน้ายังยิ้มแป้นอย่างชอบใจอีกต่างหาก "น่ารักจังค่ะ" "อย่าไปให้ใครทำแบบนี้นะครับ มันไม่ดี" "ไม่ดียังไงคะ" ถามคนเป็นลุงกลับด้วยใบหน้าที่ใสซื่อราวกับไม่รู้ว่าสิ่งที่ทำมันไม่ดีอย่างไร ก่อนจะค่อยๆ ก้าวขาเรียวประชิดร่างกำยำของคนเป็นลุงอย่างช้าๆ "บอกมิ้นท์หน่อยสิคะ" แกล้งเขา ยิ่งเห็นหน้าคนเป็นลุงซีดเผือดยิ่งอยากแกล้ง สองแขนเรียวยกขึ้นโอบรอบลำคอหนาของคนเป็นลุงเอาไว้ ก่อนจะเอียงคอเล็กน้อยจ้องคนเป็นลุงตาแป๋วรอคำตอบ "โนอาห์~" อึก... ชัดเจน ได้ยินเสียงคุณลุงกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ แถมลมหายใจที่เป่ารดลงมายังกระชั้นชิดราวกับคนที่มีอาการประหม่า ยิ่งเห็นโนอาห์เป็นอย่างนี้เธอยิ่งอยากแกล้ง มินนี่ลดมือลงจากการโอบรอบลำคอหนา แปรเปลี่ยนเป็นลูบไล้แผงอกเปลือยเปล่าของโนอาห์อย่างแผ่วเบา พรึ่บ! "คิก คิก" โนอาห์รั้งศีรษะของคนเป็นหลานเข้าหาตัว โอบกอดเธอไว้อย่างคนที่ต้องการระงับอารมณ์บางอย่างไว้ เธอได้ยินเสียงเขาพ่นลมหายใจออกมาอย่างโล่งอกนั่นเลยทำให้เธอแอบขำออกมา สักวันเถอะ โนอาห์จะต้องมาเป็นสามีมิ้นท์ให้ได้! "อุ๊ย! ตรงนั้นมีร้านกาแฟด้วยค่ะ" "อยากกินไหม" รีบเปลี่ยนเรื่องก่อนที่อะไรอะไรมันจะตื่นตัว "ค่ะ" "แต่" แต่ แต่อะไร โนอาห์หันหน้ามามองเธอเพราะต้องการคำตอบ ไอ้แต่ที่ว่านั่นมันแต่อะไร เขารู้แค่ว่าหลานของเขาเป็นคนที่ติดกาแฟสดมากๆ เป็นผลพวงมาจากที่ชอบติดสอยห้อยตามเขาเวลาเขาไปคุยงานแล้วเธอรอนั่นแหละ "อยากกิน แต่ไม่อยากเดินไป เท้าเปียก" "งั้น ขี่หลังโนอาห์ไหมครับ" "เอาค่ะ" เธอยิ้มดีใจชูสองแขนขึ้นเหนือศีรษะตอบกลับเขาด้วยน้ำเสียงสดใส โนอาห์ย่อตัวลงเล็กน้อยแล้วให้มินนี่ขึ้นมาขี่หลังของเขา ทันทีที่เธอขี่หลังของเขาทั้งเต่าของเธอ และภูเขาสองลูกก็เกยอยู่ที่หลังของเขาเป็นที่เรียบร้อย โนอาห์พ่นลมหายใจออกมาอย่างคิดไม่ตก หลานสาวของเขาโตเป็นสาวแล้วจริงๆ สินะ อีกหน่อยก็คงใกล้ชิดกันอย่างนี้ไม่ได้แล้ว แล้วเดี๋ยวเธอก็ต้องมีแฟน มีคนรัก หากถึงเวลานั้นจริงๆ เขาจะทำใจได้ไหมนะ "โนอาห์ ทำไมโนอาห์ถึงไม่มีแฟนเหรอคะ" ขณะที่กำลังขี่หลังของคุณลุงอยู่นั้นเธอก็ถามเขาขึ้นใจจริงก็อยากรู้อดีตของเขาเพราะเคยได้ยินแดดดี้พูดบ่อยๆ ว่าลุงโนอาห์ของเธอเป็นเสือซุ่ม ซึ่งเธอก็ไม่เข้าใจหรอกนะว่าเสือซุ่มแปลว่าอะไร สุกี้หม้อรวมแปลว่าอะไร แล้วไอ้คำว่าเคยกินด้วยกันกับเพื่อนๆ แปลว่าอะไร "โนอาห์มีแฟนได้เหรอครับ" ตอบเธอกลับด้วยน้ำเสียงอบอุ่น เพราะขนาดแค่ไปทำงานที่ต้องห่างจากหลานสาวนานๆ แล้วเวลากลับมามินนี่ยังต้องเรียกเขาไปดมทุกครั้งเลย เพราะมินนี่ไม่ชอบให้ร่างกายของเขามีกลิ่นของคนอื่นติดมา "ไม่ได้ค่ะ มิ้นท์ไม่ให้มี แต่ถ้าโนอาห์อยากมีแฟน..." เธอเว้นช่วงเพื่อให้เขาตอบ "ครับ โนอาห์ต้องทำยังไงถึงจะมีแฟนได้ครับ" "ง่ายนิดเดียว" เธอตอบพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่คนเป็นลุงไม่มีทางได้เห็น "ก็มาเป็นแฟนมิ้นท์ไงคะ แค่นี้โนอาห์ก็มีแฟนได้แล้ว" "แค่ก! แค่ก! แค่ก!" มาเฟียหนุ่มถึงกับไอออกมากับความคิดความอ่านของคนเป็นหลาน เขาไม่ได้ตอบอะไรกลับไปแต่กลับคิดเพียงแค่ว่าหากเอาหลานทำแฟน อาจจะเกิดสงครามระหว่างเพื่อนก็เป็นได้ "ถึงกับไอเลยเหรอคะ คิก คิก" "โนอาห์แก่แล้วนะครับ เป็นแฟนให้มิ้นท์ไม่ได้แล้ว" "ไม่เห็นจะแก่เลย ดูสิไม่มีส่วนไหนเหี่ยวเลยด้วย แดดดี้ยังเหี่ยวกว่าอีก" ไม่อยากจะขำแต่ถ้าเฮนรี่มาได้ยินได้โมโหจนตายแน่ๆ "หน้าก็ยังตึงแถมดูดีกว่าผู้ชายวัยยี่สิบปลายๆ อีก อกก็แน๊นแน่น" ขณะที่พูดมือเรียวของเธอก็ลูบไล้แผงอกแกร่งของลุงไปด้วย จมูกเล็กก็ซุกลำคอข้างที่มีรอยสักรูปกุหลาบแล้วแอบคลอเคลียเขาด้วยความหลงใหล "ซิกซ์แพ็กก็แน่น บางทีมิ้นท์ก็สงสัยนะคะว่าโนอาห์เป็นแวมไพร์หรือเปล่าแก่กว่านี้ไม่ได้แล้วเหรอคะ ไม่อยากให้ใครมองเลย" คนเป็นลุงต้องอดทนเป็นอย่างมาก ยามที่เธอลูบไล้แผงอกของเขา หัวนมเล็กของเขาก็แข็งตึงพอๆ กับสิ่งที่หลับใหลมันคล้ายๆ จะประท้วงอยากจะออกมาเหลือเกิน ไรขนตามร่างกายก็ลุกชูชันอย่างไม่รู้จักกาลเทศะ และลมหายใจของเขาก็ยิ่งกระชั้นชิดขึ้นทุกที หากมินนี่ไม่ใช่ลูกของเพื่อนรักป่านนี้เธอน่าจะโดนเขากระแทกจนแหกไปนานแล้ว "หยะ อย่าลูบเล่นครับ" ขอร้องละมันเสียว "ทำไมละคะ ตอนเล็กๆ มิ้นท์ยังเคยหยิกตุ่มตรงนี้ของโนอาห์เล่นเลยนะ" พูดแล้วก็ใช้นิ้วชี้ลูบวนและคลึงหัวนมเล็กของเขาเล่นอย่างแผ่วเบา "มันไม่เหมือนกันครับ ตอนนี้มิ้นท์โตแล้วนะ" "ทำไมโตแล้วถึงเล่นไม่ได้ละคะ" ก็เพราะถ้าเล่นมากๆ แล้วเขาอดใจไม่อยู่ขึ้นมาเราจะมองหน้ากันไม่ติดไงละ "คิก คิก ก็ได้ค่ะ ไม่เล่นแล้วก็ได้ แต่! โนอาห์หันหน้ามาหน่อยได้ไหมคะ" เมื่อไหร่จะถึงร้านกาแฟสักทีวะ อีกแค่อึดใจเดียวเท่านั้น ถึงแม้ในใจจะคิดอย่างนั้นแต่ก็หันหน้าไปหาหลานสาวตามที่เธอร้องขอ ทันทีที่หันไปริมฝีปากบางของเธอก็แตะมาที่ริมฝีปากของเขาพอดี ตึกตัก... ตึกตัก... ตึกตัก... 'คู่นั่นน่ารักวะ' 'ฉันอยากมีผัวอย่างนั้น' 'น้องผู้หญิงก็น่ารักมากเลยอะ' 'เขาน่ารักมุ้งมิ้งกันจัง' เสียงซุบซิบทำให้โนอาห์หลุดออกจากภวังค์ และรีบหันหน้ากลับมาที่เดิม โดยไม่มีโอกาสได้เห็นเลยว่ามุมปากบางยกยิ้มเจ้าเล่ห์ขนาดไหน หัวใจแกร่งมันเต้นแรงจนคนตัวเล็กสัมผัสได้และเธอเชื่อว่าอีกไม่นานเกินรอเธอจะต้องมีสามีชื่อโนอาห์อย่างแน่นอน ระหว่างทางที่เดินมินนี่ก็กอดลำคอหนาของคนเป็นลุงแน่น สองคนก็คุยกันมุ้งมิ้งไปเรื่อยๆ จนกระทั่งมาถึงที่ร้านกาแฟตามที่เธอต้องการ "มิ้นท์ครับ ใส่เสื้อคลุมก่อน" "ขี้หวงจัง" "มาใส่" กดเสียงต่ำดุหลานตัวเล็ก ก่อนที่คนตัวเล็กจะเดินเข้ามาหาด้วยท่าทางงอแง แต่ก็ยอมเดินกลับมาให้โนอาห์คลุมไหล่ให้ พร้อมกับแบมือแล้วยิ้มแป้นสดใสทำเอาคนเป็นลุงถึงกับส่ายหน้าล้วงกระเป๋าสตางค์ออกมาแล้ววางลงที่มือเธอ "อเมริกาโน่เหมือนเดิมนะคะ" "ครับ"