ค่ำคืนที่เต็มไปด้วยแสงไฟสลัวจากหน้าจอโทรศัพท์ กลายเป็นที่หลบซ่อนของความลับที่ใครหลายคนไม่กล้าเผยต่อโลกภายนอก… โลกที่ทุกการสัมผัสเกิดขึ้นผ่านตัวอักษร ทุกเสียงหัวเราะและเสียงครางเบา ๆ เป็นเพียงสัญญาณสั่นสะเทือนจากหูฟัง “กลุ่มลับ” บนแพลตฟอร์มโซเชียลชื่อดัง เป็นสถานที่ที่รวมคนแปลกหน้ามากมายเข้ามาผูกพันกันด้วยแรงดึงดูดบางอย่างที่ยากจะปฏิเสธ พวกเขาไม่จำเป็นต้องเปิดเผยตัวตนจริง ไม่จำเป็นต้องให้ใครรู้ว่าพวกเขาเป็นใครในโลกภายนอก ขอเพียงมีใจกล้าที่จะส่งข้อความ ภาพ หรือเสียง ก็เพียงพอที่จะทำให้หัวใจของคนในกลุ่มสั่นไหว สำหรับ “ลลิน” หญิงสาววัยยี่สิบปลาย ๆ โลกจริงของเธอเต็มไปด้วยความจำเจ ทั้งงานออฟฟิศที่น่าเบื่อ และความสัมพันธ์ที่จืดชืด เธอไม่เคยคิดว่าการกดลิงก์เข้ากลุ่มนั้นจะเปลี่ยนวิถีชีวิตเธอไปอย่างสิ้นเชิง เริ่มแรกเธอแค่เป็นผู้สังเกตการณ์ อ่านเรื่องราวของคนอื่น ฟังเสียงกระซิบกระซาบยามค่ำคืน แต่ยิ่งเวลาผ่านไป เธอก็ยิ่งถูกดึงเข้าไปลึกในบรรยากาศที่คล้ายฝันและจริงในเวลาเดียวกัน ทุกประโยคที่แลกเปลี่ยนในกลุ่มเสมือนเป็นประกายไฟที่จุดขึ้นในความมืดมิด บางครั้งแค่ประโยคสั้น ๆ ก็ทำให้หัวใจเธอเต้นแรง หรือจินตนาการไปไกลจนต้องปลดเปลื้องมันให้หลุดพ้นด้วยตัวของเธอเอง ท่ามกลางผู้คนมากหน้าหลายตาในกลุ่ม เธอกลับสะดุดใจกับ “นรา” บุคคลลึกลับที่ไม่เคยเปิดเผยชื่อจริง แต่ทุกครั้งที่เขาพิมพ์ตอบ เสียงอ่านแชทในหัวก็เหมือนกระซิบข้างหู ทุกข้อความของเขามีบางสิ่งบางอย่างที่ทำให้เธอเผลอหลงติดอยู่ในห้วงฝัน ยิ่งไม่รู้จัก ยิ่งอยากค้นหา ยิ่งไม่กล้าเปิดเผย ยิ่งเร่าร้อน ในโลกจริง เธออาจเป็นหญิงสาวธรรมดาที่ไม่มีใครสนใจ แต่ในโลกเสมือนแห่งนี้ เธอกลายเป็นคนใหม่ คนที่กล้าจะยั่วยวน กล้าที่จะลองเสี่ยง และกล้าที่จะเผชิญหน้ากับความปรารถนาของตัวเอง คืนนี้เป็นเพียงจุดเริ่มต้น… และความสัมพันธ์ที่เริ่มจากตัวอักษรเล็ก ๆ อาจพาเธอไปสู่ไฟราคะที่ยากจะดับลงได้ง่าย ๆ ลลินไม่เคยคิดมาก่อนว่าเพียงหน้าจอขนาดไม่กี่นิ้วจะสามารถสะกดหัวใจเธอได้ถึงเพียงนี้ ทุกคืนหลังกลับจากที่ทำงาน เธอแทบจะโยนกระเป๋าลงบนโซฟา แล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดแอปพลิเคชันที่กลายเป็นเหมือน “ประตูสู่โลกอีกใบ” ของเธอ ข้อความนับร้อยเลื่อนผ่านตา บ้างก็หยาบโลนจนเธอเลือกจะเลื่อนผ่าน บ้างก็เป็นเพียงการหยอกล้อเล่น ๆ ระหว่างสมาชิก แต่สิ่งที่ทำให้เธอยังอยู่ ไม่ใช่เนื้อหานั้น หากเป็น บรรยากาศ ที่คล้ายกับงานเลี้ยงลับ ๆ ในห้องมืด ทุกคนสวมหน้ากาก ไม่มีใครบอกชื่อจริง แต่ต่างคนต่างเปิดเปลือยหัวใจด้วยวิธีของตัวเอง คืนหนึ่ง เธอได้เห็นข้อความจากชื่อผู้ใช้ที่ไม่คุ้นตา — “นรา” เขาไม่พูดมาก ไม่พยายามดึงดูดความสนใจด้วยคำหยาบหรือคำโอ้อวดเหมือนคนอื่น ๆ เพียงแต่ทิ้งข้อความสั้น ๆ ที่เหมือนคำถามปลายเปิด ให้ใครก็ตามที่ได้อ่านต้องเผลอคิดต่อในใจ “คุณเคยอยากให้ใครสักคนฟังเสียงเงียบ ๆ ในใจตัวเองบ้างไหม” ลลินอ่านประโยคนั้นแล้วเหมือนถูกสะกิดบางอย่าง เธอไม่รู้ว่าเพราะความเหนื่อยล้าจากวันทำงาน หรือเพราะความว่างเปล่าที่เธอซ่อนเอาไว้ แต่ประโยคนั้นเหมือนกำลังพูดกับเธอโดยตรง เธอลังเลอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะพิมพ์ตอบกลับไปอย่างไม่มั่นใจนัก “เสียงเงียบของฉัน… อาจจะดังเกินกว่าที่ใครจะอยากฟังก็ได้” ข้อความถูกส่งไป เธอวางโทรศัพท์ลงพลางสูดหายใจลึก หัวใจเต้นแรงเหมือนทำเรื่องผิดร้ายแรง แต่ไม่กี่วินาทีต่อมา หน้าจอก็สว่างขึ้นพร้อมข้อความใหม่ “ผมอยากฟัง ลองเล่าให้ผมฟังได้ไหม” เพียงเท่านั้น ลลินก็รู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังผลักให้เธอก้าวลึกเข้าไปอีกก้าวหนึ่ง คืนแล้วคืนเล่า บทสนทนาระหว่างเธอกับ “นรา” ค่อย ๆ ก่อตัวขึ้น เริ่มจากเรื่องเล็กน้อยในชีวิตประจำวัน ไปจนถึงเรื่องที่เธอไม่เคยบอกใคร แม้กระทั่งเพื่อนสนิท ความรู้สึกเหมือนกำลังคุยกับเงาสะท้อนที่เข้าใจในทุกความสับสน ทุกความโหยหา ทุกความเหงาที่กดทับเธอ และในบางคืน คำพูดของเขาก็แฝงไปด้วยน้ำเสียงที่ทำให้เลือดในกายเธอไหววูบ ไม่โจ่งแจ้ง ไม่เร่าร้อนจนเกินไป แต่เหมือนสายลมอุ่นที่ค่อย ๆ ไล้ผ่านผิวกายอย่างนุ่มนวล จนเธออดไม่ได้ที่จะเผลอยิ้ม เผลอหลับตา แล้วจินตนาการถึงสัมผัสที่ไม่เคยมีอยู่จริง ยิ่งห้ามใจกลับยิ่งถลำลึก… เธอไม่รู้ว่าแท้จริงแล้ว “นรา” เป็นใคร หนุ่มวัยทำงานเหมือนเธอ? นักศึกษาที่หลงเข้ามาในโลกเสมือนนี้? หรือเป็นเพียงใครสักคนที่ใช้ตัวตนปลอมเพื่อเล่นเกมแห่งความลุ่มหลง? แต่ไม่ว่าความจริงจะเป็นเช่นไร สิ่งหนึ่งที่เธอรู้แน่คือ เขากำลังปลุกบางสิ่งที่เธอซ่อนมานานให้ตื่นขึ้นอีกครั้ง และยิ่งเวลาผ่านไป ลลินก็ยิ่งกลัว… กลัวว่าสักวันความสัมพันธ์นี้จะไม่หยุดแค่ในจอ แต่จะลุกลามมาถึงชีวิตจริงของเธอ…..

คืนวันศุกร์เป็นคืนที่กลุ่มคึกคักที่สุด ลลินนั่งพิงหมอนข้างอยู่บนเตียง ไฟในห้องถูกหรี่ลงจนเหลือเพียงแสงหน้าจอที่สะท้อนบนผิวหน้า บทสนทนาในกลุ่มเริ่มทวีความกล้าขึ้นเรื่อย ๆ จากการพูดเล่นกลายเป็นคุยเรื่องสองแง่สองง่าม จนในที่สุด หนึ่งในสมาชิกก็เอ่ยขึ้นว่า “คืนนี้มีใครอยากแชร์ประสบการณ์หรือมีรูปลับ ๆ มาให้เพื่อนในกลุ่มชมบ้างครับ?” ข้อความนั้นทำให้ทั้งกลุ่มเงียบไปเพียงครู่ ก่อนที่หลายคนจะเริ่มทยอยตอบ…. ///ผมชอบเห็นเมียตัวเองถูกแอบมอง พูดเรื่องนี้ทีไร คิดทีไร ของขึ้นตลอด แต่ยังไม่กล้าขอให้เมียโชว์แบบเต็ม ๆ กลัวเธอจะรับไม่ได้/// ///เวลาเอากับเมียผมชอบดูดนมไปด้วยเวลากำลังกระแทกดุ้นเนื้อใส่ร่องเสียว หรือตอนดูหนังโป๊ทั้งหนัง R หนัง X และตอนอ่านเรื่องเสียว ชอบฉากที่มีผู้ชายดูดนมผู้หญิง สำหรับผมมันได้อารมณ์ดีมาก/// ///ผมมักจะจินตนาการว่าเมียตัวเองโดนเพื่อนร่วมงานผู้ชายแอบพาไปเข้าโรงแรม พอเมียกลับมาแล้วอาบน้ำผมจะชอบแอบดูกางเกงในของเธอว่ามีคราบน้ำของผู้ชายอื่นติดที่เป้ากางเกงหรือเปล่า/// ///แฟนเราชวนเราไปสวิงกิ้งค่ะ แต่เรายังปฏิเสธอยู่ ความลับก็คือเราเคยออกรอบสวิงกิ้งมาแล้วตอนคบกับแฟนเก่า แต่ขอทำเป็นเล่นตัวหน่อยให้เขาอยากมาก ๆ ค่อยยอมทำตามใจ/// ///เราก็ไม่รู้นะว่าทำไมผู้ชายหลายคนถึงอยากเห็นเมียหรือแฟนตัวเองไปมีอะไรกับผู้ชายคนอื่น แฟนเราก็เป็นหนึ่งในนั้น นี่พยายามชักจูงเราทุกวิธี ไม่รู้จะฝืนไปได้อีกนานแค่ไหน โดนชวนบ่อย ๆ ก็เริ่มคล้อยตามค่ะ/// ///ขอเป็นตัวแทนหมู่บ้านตอบประเด็นที่ว่าทำไมผู้ชายชอบเห็นแฟนหรือเมียตัวเองมีอะไรกับชายอื่นนะครับ อันนี้ไม่นับรวมเรื่องแลกคู่สวิงกิ้งนะครับ ผู้ชายที่ชอบแนวนี้ฝรั่งจะเรียกแนว Cuckold เป็นรสนิยมแบบหนึ่ง สาเหตุมาจากการเสพสื่อหรือดูหนังโป๊แนวนี้บ่อย ๆ เป็นหลัก แต่บางคนเกิดจากการที่ตอนเด็ก ๆ เห็นพ่อกับแม่มีอะไรกันแล้วมันเหมือนเป็นปมฝังอยู่ในใจครับ/// ///ผมตรงกันข้ามนะครับ เมียผมเป็นฝ่ายอยากเห็นผมมีอะไรกับผู้หญิงคนอื่น แบบนี้เรียกว่าโชคดีมั้ยครับ/// ///แฟนเราชอบเลียรักแร้เวลามีอะไรกันค่ะ ตอนแรกเราก็ไม่อยากให้เลียนะ แต่เดี๋ยวนี้เป็นคนขอให้แฟนเลียเองเลย กลายเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้เวลามีอะไรกัน/// ///ผมคงอ่านเรื่องเสียวหรือดูหนัง AV มากไป ทำให้ในหัวตอนนี้แอบคิดว่าพ่อตัวเองกับเมียผมแอบมีอะไรกันแบบในหนังที่เคยดู หนักกว่านั้นคือผมหาทางให้มันเกิดขึ้นจริง ๆ/// ///เคยคุยกับคนขับแท็กซี่แต่ไม่รู้เขาโม้ป่าวนะ เขาบอกว่าเจอลูกค้าผู้หญิงใส่กระโปรงสั้น ๆ นั่งถ่างขาบ้าง หรือ แบบปลดกระดุมเสื้อโชว์นม เขาก็มองอย่างเดียวไม่ได้ทำอะไร แต่เคยมีคนแบบขอให้เขาพาเข้าโรงแรม ผมถามว่าแล้วพี่ไปไหม เขาบอกว่าจะเหลือเหรอก็จัดไปตามความต้องการของลูกค้า เรื่องแบบนี้ผมว่ามีจริงนะ/// ///อันนี้ขอเล่าประสบการณ์ตรงที่เพิ่งเกิดขึ้นสด ๆ ร้อน ๆ เมื่อไม่กี่วันนี้ค่ะ เราทำงานโรงงานแห่งหนึ่ง ที่โรงงานมีทั้งพนักงานผู้หญิงและผู้ชาย คือเราเดินตามหาเพื่อนจะชวนไปกินข้าว แล้วบังเอิญเดินไปด้านหลังเจอเพื่อนกำลังนัวกับหนุ่มในโรงงานทั้งจูบทั้งล้วงกัน ทำแบบรีบ ๆ เหมือนกลัวใครมาเห็น ประเด็นคือเพื่อนเรามันมีแฟนอยู่แล้ว แบบนี้คิดว่าเขาได้กันยังคะ/// ///ผมมีเรื่องปรึกษาคับ หุ่นแฟนผมทรงขาว ๆ อวบ ๆ หน้าอกเต็มมือ มีก้น ที่บ้านแฟนผมมีสวนปาล์มอยู่ ตอนนี้พ่อเค้าอายุมาก และแฟนผมจะไปซื้อที่ปลูกปาล์มใหม่ เค้าจะปลูกบ้านให้ลูกน้องเฝ้าท้ายสวน ลูกน้องพม่า หุ่นลีน ๆ คล้ำ ๆ อยุ่คนเดียว มีโอกาสมั้ยคับที่แฟนผมจะพลาดท่าไปโดนคนงานที่บ้านท้ายสวนครับ เพราะผมทำงานกรุงเทพ ส่วนแฟนผมต้องไปดูสวนแทนพ่อเค้าครับ/// ลลินไล่อ่านข้อความและดูภาพที่สมาชิกในกลุ่มส่งมาอวด มีทั้งภาพกับแฟนตัวเอง ภาพผู้หญิงโดนรุม ภาพเปลือยของทั้งผู้หญิงและผู้ชาย แต่มีข้อความหนึ่งที่ทำให้ลลินสนใจเป็นพิเศษเพราะมันเหมือนเจ้าของโพสต์กำลังสื่อสารกับเธอโดยตรง ///สวัสดีครับ ปกติผมเป็นคนเก็บตัวนะครับ ไม่ค่อยสุงสิงกับใคร เลยยังไม่มีแฟน ชีวิตแต่ละวันส่วนใหญ่ก็อยู่แต่ห้องกับที่ทำงาน เรื่องเซ็กส์เลยดูเหมือนว่าจะเก็บกด เพราะผมไม่ชอบเที่ยว อยากรู้จักผู้หญิงสักคนที่มีไลฟ์สไตล์คล้าย ๆ กันครับ/// เป็นนรานั่นเองที่โพสต์ข้อความข้างต้น ความรู้สึกของลลินเหมือนโดนหักหลังเล็ก ๆ เพราะนราก็คุยกับเธออยู่แทบทุกวันและเขาต้องรู้ว่าเธออยู่ในกลุ่มนี้ด้วย เธออยากจะทักไปต่อว่านราแต่ก็นึกขึ้นมาได้ว่าทั้งเธอและเขาต่างอยู่ในโลกเสมือนจริง แม้แต่ตัวตนของอีกฝ่ายยังไม่รู้จักด้วยซ้ำ เธอจึงทำได้แค่เก็บความรู้สึกนี้เอาไว้ แต่เหมือนนราจะรู้ว่าลลินกำลังอ่านข้อความของตัวเองอยู่ ไม่นานหลังจากโพสต์ข้อความนั้นไปเขาก็ทักแชตส่วนตัวมาหาเธอ และมันเป็นจุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์ที่กำลังจะใกล้ชิดกันมากขึ้นจนถึงขั้นนัดเจอกันในโลกจริง ๆ.....

เหมือนนราจะรู้ว่าลลินกำลังอ่านข้อความของตัวเองอยู่ ไม่นานหลังจากโพสต์ข้อความนั้นไปเขาก็ทักแชตส่วนตัวมาหาเธอ และมันเป็นจุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์ที่กำลังจะใกล้ชิดกันมากขึ้นจนถึงขั้นนัดเจอกันในโลกจริง ๆ..... ///สวัสดีครับ ทำอะไรอยู่ครับ จะนอนหรือยัง/// ///กำลังอ่านโพสต์ของใครบางคนที่ตามหาสาวที่มีไลฟ์สไตล์เดียวกันอยู่ค่ะ ไม่รู้ว่าเจอกี่คนแล้ว/// ลลินตอบไปแบบนี้ ข้อความแฝงไปด้วยอารมณ์ที่เดาออกไม่ยากว่าเหมือนเธอจะกำลังหึงหวงหรืองอนนราอยู่ แต่แทนที่นราแก้ตัวเขากลับตอบมาด้วยข้อความที่ทำให้ลลินต้องคิดหนัก ///หึงเหรอครับ ถ้าคุณหึงแสดงว่าผมมาถูกทางแล้ว/// ///หมายความว่ายังไงคะลลินไม่เข้าใจ/// ///ผมรู้ว่าลลินต้องอ่านข้อความที่ผมโพสต์อยู่แล้ว เลยอยากรู้ว่าจะมีปฏิกิริยายังไง ถ้าเฉย ๆ ก็แสดงว่าตลอดเวลาที่เราคุยกันมาคุณไม่ได้รู้สึกอะไรกับผมเลย/// ///จะเรียกว่าหึงก็คงไม่เต็มปากนะคะเพราะลลินก็ไม่ได้เป็นอะไรกับคุณ เสียงหรือหน้าตายังไม่เคยเห็นด้วยซ้ำ ลลินแค่รู้สึกเหมือนถูกหักหลัง ถึงจะเข้าใจว่าการเข้ามาในกลุ่มนี้แต่ละคนก็มีจุดประสงค์ที่ต่างกันและไม่ควรจริงจังกับความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้น/// ///ก็ที่ลลินพูดมามันก็เรียกว่าหึงนั่นแหละ ยอมรับความจริงแล้วคุยกันตรง ๆ ดีกว่ามั้ยครับ/// ///งั้นลลินถามนราหน่อยว่าตอนนี้คุยกับผู้หญิงอยู่กี่คน/// ///ผมคุยกับลลินคนเดียวครับ ไม่ว่าคุณจะเชื่อหรือเปล่า ปกติผมแค่เข้ามาส่องในกลุ่มเฉย ๆ ว่าเขาคุยอะไรกัน แต่ที่ผมคุยกับลลินตั้งแต่ต้นก็อย่างที่บอกไปแล้วว่าข้อความของคุณมันมีบางอย่างที่ชวนให้น่าค้นหา เหมือนกับที่ลลินบอกว่าข้อความของผมก็เป็นเหมือนกัน/// ถ้านราอยู่ตรงหน้าลลินเขาคงจับอาการเธอได้ว่าจากตอนแรกที่มีอาการหน้าบึ้งเพราะอ่านข้อความของเขาตอนนี้เธอเริ่มมีรอยยิ้มบาง ๆ ที่ใบหน้า ///จะเชื่อดีมั้ยน๊า/// ///เชื่อไม่เชื่อผมคงไปกำหนดความคิดของลลินไม่ได้ แต่ตอนนี้ความรู้สึกผมคือรู้สึกเสียใจที่ลลินไม่เชื่อใจผม/// ///ก็ถ้านราเป็นลลินเห็นข้อความแบบเดียวกันจะรู้สึกยังไงล่ะคะ ตกลงจะลองใจหรือจะชวนทะเลาะเนี่ย ลลินอุตส่าห์อารมณ์ดีแล้วนะ/// ///ถ้าผมเป็นลลิน ผมก็คงรู้สึกหวงเหมือนกันครับ ถึงเราจะยังไม่เคยเจอกัน แต่ผมก็อยากให้ลลินคิดว่าตอนนี้เรามีกันและกันแล้ว/// ลลินอ่านข้อความนั้นแล้วใจเต้นแรงขึ้นนิด ๆ ทั้งที่เธออยากปกป้องหัวใจตัวเองไม่ให้เผลอไผล แต่คำพูดของนรากลับเหมือนตีแผ่ความรู้สึกที่เธอพยายามซ่อนเอาไว้ ///พูดแบบนี้…แปลว่าคุณอยากให้เราจริงจังเหรอคะ/// ///แล้วลลินอยากจริงจังมั้ยครับ ถ้าใช่ ผมก็พร้อมตั้งแต่ตอนนี้/// ข้อความนี้ทำให้ลลินเผลอยกมือแตะริมฝีปากตัวเองราวกับกำลังคิดหนัก หัวใจเต้นรัว เธออยากปฏิเสธแต่ก็ไม่อาจปิดบังความรู้สึกที่กำลังปั่นป่วนได้ ///นรา…เรายังไม่เคยเห็นหน้ากันด้วยซ้ำ จะไม่เร็วไปหน่อยเหรอ/// ///บางที "ความรู้สึก" มันเร็วกว่าภาพที่ตาเห็นนะครับ/// เธอหลุดยิ้มออกมาเบา ๆ ใจหนึ่งก็หวั่นไหว อีกใจก็อยากทดสอบเขา ///ถ้างั้นคุณกล้าให้วิดีโอคอลเลยมั้ยคะ ลลินจะได้รู้ว่าคนที่คุยด้วยตลอดมามีตัวตนจริง ๆ ไม่ใช่ใครที่แอบอ้าง/// ข้อความหยุดนิ่งไปพักใหญ่ จนหัวใจลลินเต้นแรงราวกับลุ้นอะไรบางอย่าง ไม่นานนัก…เสียงเรียกวิดีโอคอลก็ดังขึ้น ปลายนิ้วของเธอสั่นเล็กน้อยตอนกดรับ ภาพหน้าจอที่ปรากฏคือใบหน้าคมเข้มของผู้ชายที่เธอเพียงเคยจินตนาการ เสียงทุ้มต่ำเอ่ยออกมาพร้อมรอยยิ้มบาง ๆ “สวัสดีครับ…นี่คือนรา ของ ลลิน นะครับ” หัวใจเธอแทบหยุดเต้นในวินาทีนั้น… หน้าจอโทรศัพท์สว่างขึ้นพร้อมใบหน้าของชายหนุ่มที่ทำให้ลลินถึงกับนิ่งไปชั่วครู่ ดวงตาคมมองเธอผ่านกล้องเหมือนจะดึงความลับทุกอย่างออกจากหัวใจ รอยยิ้มมุมปากของเขาทำให้บรรยากาศในห้องเงียบสงัดกลับเต็มไปด้วยความร้อนวูบ “คุณ…จริงด้วย” ลลินเอ่ยเสียงแผ่ว ใบหน้าแดงจัดโดยไม่รู้ตัว “แล้วตรงกับที่จินตนาการไว้มั้ยครับ” นราโน้มตัวเข้าหากล้องเล็กน้อย เสียงทุ้มต่ำกังวานลอดออกมาชวนให้หัวใจเธอสั่น “ก็…เกินกว่าที่คิดไว้นิดหน่อยค่ะ” เธอตอบพลางกัดริมฝีปากล่างโดยไม่ทันรู้ตัว นราหัวเราะเบา ๆ แววตาคมปรือเหมือนตั้งใจมองแค่เธอ “ดีใจนะครับที่ไม่ทำให้ผิดหวัง…ผมเองก็จินตนาการลลินไว้ แต่ตอนนี้เห็นจริง ๆ แล้วมันยิ่งกว่าที่คิด” เธอหลบสายตา กล้องสั่นเล็กน้อยเพราะมือที่ถือโทรศัพท์ไม่มั่นคง ร่างกายร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างไม่เข้าใจ ทั้งที่แค่สบตาผ่านหน้าจอ แต่กลับรู้สึกเหมือนถูกสัมผัสจริง ๆ “อย่ามองแบบนั้นสิคะ…” “แบบไหนครับ” น้ำเสียงเขาแผ่วต่ำลงอีกจนชวนให้ใจสั่น “ก็…แบบที่ทำให้ลลินใจเต้นไม่เป็นจังหวะน่ะสิ” นรานิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยิ้มออกมา “งั้นก็แสดงว่า…เรากำลังรู้สึกตรงกัน” บรรยากาศเงียบลงชั่วขณะ เหมือนทุกคำพูดหายไป เหลือเพียงเสียงลมหายใจที่ดังผ่านลำโพง ลลินขยับตัวนิด ๆ พลางยกมือขึ้นแตะกล้องอย่างไม่รู้ตัว ราวกับอยากให้มือของเขาเอื้อมมาสัมผัส “นรา…” เธอเรียกชื่อเขาเบา ๆ “ครับ” “ถ้าเราได้เจอกันจริง ๆ …คุณจะยังมองลลินแบบนี้อยู่มั้ย” เขาสบตาผ่านกล้อง ริมฝีปากยกยิ้มช้า ๆ “ไม่ใช่แค่มองครับ…ผมจะทำมากกว่านั้น” หัวใจของลลินเต้นแรงจนแทบทะลุอก ความเงียบหลังคำพูดนั้นกลับเร่าร้อนยิ่งกว่าประโยคใด ๆ ที่เคยได้ยินมา เสียงของนราแผ่วต่ำลงไปอีกจนแทบเป็นเพียงกระซิบ แต่กลับชัดเจนในความรู้สึกของลลิน “ผมอยากเห็นตอนที่คุณเผลอ…ไม่ต้องเก็บอาการไว้” เธอกัดริมฝีปากแน่น ความร้อนซ่านวิ่งผ่านทั้งร่าง แค่ได้ยินเสียงเขาก็เหมือนถูกดึงให้ลืมโลกภายนอก “คุณกำลังทำให้ลลิน…ควบคุมตัวเองไม่อยู่แล้วนะ” เสียงเธอสั่น หอบเบา ๆ คล้ายคนกำลังจมดิ่งลงไปในวังวนอารมณ์ นราหัวเราะในลำคอช้า ๆ ก่อนพูดต่อด้วยน้ำเสียงทุ้มกระชากใจ “นั่นแหละ…ที่ผมอยากได้ยิน ผมอยากให้ลลินปล่อยตัวตามที่รู้สึกจริง ๆ” ลลินยกหมอนมากอดแน่นเพื่อซ่อนแรงสั่นของร่างกาย แต่เสียงหายใจที่ดังออกมากลับยิ่งบอกความจริงทุกอย่างราวกับว่าเธอกำลังเปลือยเปล่าต่อหน้าเขา “นรา…” “ครับ ผมอยู่ตรงนี้” “ถ้าเราได้เจอกันจริง ๆ …คุณจะยังทำให้ลลินรู้สึกแบบนี้มั้ย” เขานิ่งไปชั่วอึดใจ ก่อนตอบด้วยเสียงหนักแน่น ชัดเจนทุกถ้อยคำ “ผมจะไม่ให้มันหยุดแค่เสียง ไม่หยุดแค่จินตนาการ…ผมอยากให้คุณได้สัมผัสผมจริง ๆ แล้วผมก็อยากสัมผัสคุณด้วยเหมือนกัน” หัวใจของลลินแทบหลุดออกมานอกอก ประโยคนั้นเหมือนคำสัญญาที่ปิดประตูถอยหลัง เธอรู้แล้วว่าเส้นแบ่งระหว่างความเสียววาบในโลกออนไลน์กับโลกจริง…กำลังจะหายไป…..